Sözlük Girdisi
εἰσι
vardırlar, -dirler, mevcutturlar / vardırlar, -dirler / dırlar/dirler, vardırlar / dırlar/dirler, vardır / dırlar/dirler, vardırlar.
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
εἰσι
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Çoğul Şahıs (Enklitik form, hareketli nu [nu mobile] almamış hali)
Temel Anlam
Onlar -dir/-dırlar, vardırlar, mevcutturlar
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Varoluş, kimlik ve durum bildiren temel yardımcı fiildir. İbranice isim cümlelerinin çevirisinde sıklıkla kullanılır.
εἰσι·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Çoğul Şahıs (Noktalı virgül/üst nokta işaretiyle biten form)
Temel Anlam
Onlar -dir/-dırlar, vardırlar (cümle ortası duraklama veya noktalama işaretiyle)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi noktalama işaretine sahip standart olmak/bulunmak fiili çekimidir.
İlgili Kelimeler
εἰσὶ
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken, Haber Kipi, 3. Çoğul Şahıs (enklitik/vurgusuz form, cümle ortasında aksanını kaybedebilir veya sonraki kelimeye göre gravis alabilir).
Temel Anlam
-dirler, vardırlar, bulunurlar.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanımlama, varlık belirtme ve İbranice isim cümlelerinin çevirisinde yardımcı fiil olarak yaygın kullanım.
εἰσί
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken, Haber Kipi, 3. Çoğul Şahıs (vurgulu/oksis tonlu form, enklitik kuralları gereği vurgu almış hali).
Temel Anlam
-dirler, vardırlar, bulunurlar.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Vurgulu konumlarda veya kendisinden önceki kelimenin vurgusunu üzerine aldığı durumlarda kullanılır.
εἰσί·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken, Haber Kipi, 3. Çoğul Şahıs (noktalı virgül/yüksek nokta işaretiyle biten cümle sonu formu).
Temel Anlam
-dirler, vardırlar (cümle sonu veya duraklama öncesi).
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya yarıda kesilen ifadelerde vurgulu yazım.