Sözlük Girdisi
ἦσθα
idin, var idin / idin?, idin. / idin, var idin, sen ... idin
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ἦσθα
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs
Temel Anlam
İdin, bulunuyordun, var idin
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₁és-mi (olmak) kökünden gelir. Klasik Yunanca ve Koine'de εἰμί fiilinin geçmiş zaman çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hayah' (olmak) fiilinin geçmiş zaman ikinci tekil şahıs karşılığı olarak kullanılır. Tanrı'nın veya muhatabın geçmişteki durumunu tasvir eder.
ἦσθα·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs (Sonunda noktalı virgül/soru işareti veya duraklama işareti barındırır)
Temel Anlam
İdin?, idin. (Cümle sonu veya soru işaretiyle biten bağlamda)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₁és-mi kökünden türeyen εἰμί fiilinin geçmiş zaman çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi noktalama işaretiyle birlikte, doğrudan hitaplarda veya sorularda yer alır.
ᾖσθα
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, imperfect (süregelen geçmiş) zaman, etken çatı, haber kipi, 2. tekil şahıs (arkaik/şairane -θα ekiyle)
Temel Anlam
İdin, idiniz (sen ... idin), var idin
Etimoloji
εἰμί (olmak) yardımcı fiilinin geçmiş zaman kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, varoluş veya geçmişteki bir durumu belirtmek için kullanılır.