Sözlük Girdisi
ΗΝ
İdi, vardı / ki onu (dişil) / -diği, -en, onu ki / idi, vardı, bulunuyordu / idi, vardı
Septuaginta metninde bu kelimenin 7 farklı yazımı bulundu.
ΗΝ
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, sürekli geçmiş zaman (imperfect), etken çatı, haber kipi, 3. tekil şahıs. Aksansız büyük harf yazımıyla 'ἦν' formunu temsil eder.
Temel Anlam
İdi, vardı, bulunuyordu
Etimoloji
Var olmak, bulunmak anlamındaki εἰμί yardımcı fiilinin geçmiş zaman formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice hayah (הָיָה) fiilinin geçmiş zaman durumlarını tasvir etmek için kullanılan standart karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
οὐσία, παρουσία
ἣν
Kök
ὅς
Dilbilgisi
İlgi Zamiri (Relative Pronoun), Dişil, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil (Dasia/sert nefes ve varya/ağır aksan ile yazılmıştır)
Temel Anlam
Ki onu (dişil nesne için)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli ilgi zamiri kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümledeki dişil bir nesneye atıfta bulunarak yan cümlecik kurar.
ἥν
Kök
ὅς
Dilbilgisi
İlgi Zamiri, Dişil, Belirtme Hâli (Accusative), Tekil
Temel Anlam
Ki onu (dişil bir isme atıfta bulunarak)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli ilgi zamiri ὅς, ἥ, ὅ yapısından türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümleleri birbirine bağlayan standart ilgi zamiri kullanımı.
ἦν
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Bazen 1. Tekil Şahıs olarak da kullanılır)
Temel Anlam
O idi, vardı, bulunuyordu; (bazen) ben idim
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁es- kökünden türemiştir. Klasik Yunancada hem 1. tekil hem 3. tekil için kullanılabilse de Koine'de ağırlıklı olarak 3. tekildir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yaratılış anlatılarında ve teofani sahnelerinde Tanrı'nın varlığını veya durumları tasvir etmek için çok sık kullanılır.
ἦν·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Noktalama işaretli form)
Temel Anlam
O idi, vardı, bulunuyordu (cümle sonu/duraklama)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁es- kökünden türemiştir. Kelime sonundaki noktalı virgül (grekçe üst nokta) cümlenin bittiğini veya duraklama olduğunu gösterir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklamalarda veya doğrudan anlatımların bitiminde yer alan standart 'olmak' fiili çekimidir.
ἧν
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs
Temel Anlam
İdi, vardı, bulunuyordu
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *h₁es- (olmak) kökünden türeyen εἰμί fiilinin en yaygın geçmiş zaman formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Yaratılış anlatılarında ve tarihsel kitaplarda durum tasvir etmek için son derece yaygın kullanılır (örn. 've yer boştu').
῏Ην
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs
Temel Anlam
İdi, -di, vardı, mevcut idi
Etimoloji
Olmak yardımcı fiili εἰμί'nin geçmiş zaman çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hayah' (הָיָה) fiilinin geçmiş zaman durumlarını tasvir etmek, arka plan bilgisi vermek veya başlangıçtaki durumu (örn. Yaratılış 1:2) açıklamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
εἰμί (olmak), συνῆν (birlikte idi)