Sözlük Girdisi
οἰκοδομήσας
İnşa etmiş olan, bina eden
Kök
οἰκοδομέω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Etken Çatı, Ortaç (Participle), Yalın Hâl, Eril, Tekil
Temel Anlam
İnşa etmiş olan (kişi), bina ettikten sonra.
Etimoloji
οἶκος (ev) ve δέμω (inşa etmek) kelimelerinin birleşiminden türetilen οἰκοδόμος (mimar/inşaatçı) isminden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tekil bir öznenin (örneğin bir kralın veya peygamberin) geçmişte gerçekleştirdiği inşa eylemini belirtir.