αἰνῶ

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

αἰνέω

Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, haber (indicative) veya dilek-istek (subjunctive) kipi, 1. tekil şahıs (büzülmüş form: αἰνέω -> αἰνῶ)

Övüyorum, yüceltiyorum, hamdediyorum

αἶνος (övgü, takdir) kökünden türetilmiştir.

Mezmurlar'da Tanrı'yı yüceltme ve O'na şükretme ifadelerinde (özellikle 'Halleluya' bölümlerinde) anahtar kelimedir.

αἴνῳ

αἶνος

İsim, Eril, Yönelme/Kalma/Vasıta (Dative), Tekil

Övgüyle, övgüye, hamt ile.

Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, antik dönemden beri 'söz, masal, övgü' anlamlarında kullanılmıştır.

İbadet esnasında Tanrı'yı övme eyleminin yöntemini veya yöneldiği amacı belirtir.