Sözlük Girdisi
Αἰνὼν
Enon / Öven, yücelten
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
Αἰνὼν
Kök
Αἰνών
Dilbilgisi
Özel isim, dişil/eril, tekil, yalın/akuzatif/genitif/datif (bükünmsüz özel isim)
Temel Anlam
Enon (Bol su kaynaklarıyla bilinen coğrafi yerleşim yeri)
Etimoloji
Aramice עֵינָװָן (Einavan - 'pınarlar') kelimesinin Yunanca harf çevirisidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kutsal Kitap coğrafyasında pınarlarıyla ünlü bir yer adı.
αἰνῶν
Kök
αἰνέω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, ortaç (participle), eril, yalın hâl, tekil (büzülmüş form: αἰνέων -> αἰνῶν)
Temel Anlam
Öven, yücelten, hamdeden
Etimoloji
αἶνος (övgü) kökenli αἰνέω fiilinin ortaç formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'yı öven kişileri veya toplulukları betimleyen sıfat-fiil olarak kullanılır.