Sözlük Girdisi
ΕΑΝ
eğer, şayet / Eğer, şayet / İzin vermek, bırakmak / Eğer
Septuaginta metninde bu kelimenin 6 farklı yazımı bulundu.
ΕΑΝ
Kök
εάν
Dilbilgisi
Bağlaç (aksansız büyük harf formu: ἐάν)
Temel Anlam
Eğer, şayet, -se/-sa (genellikle subjunktif/istek-koşul kipiyle kullanılır)
Etimoloji
εἰ (eğer) ve ἄν (olasılık/koşul edatı) kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'im' (אִם) koşul edatının karşılığıdır. Yasa metinlerindeki koşullu buyrukları ('Eğer şöyle yaparsan...') çevirmek için çok sık kullanılır.
ἐὰν
Kök
ἐάν
Dilbilgisi
Bağlaç, koşul bağlacı (subjunktif/istek kipi ile kullanılır).
Temel Anlam
Eğer, şayet, -se/-sa.
Etimoloji
εἰ (eğer) ve ἄν (olasılık/koşul partikülü) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
Yasa metinlerinde, vaatlerde ve peygamberlik koşullarında ('Eğer sözümü dinlerseniz...') son derece yaygın olarak kullanılır.
ἐάν
Kök
ἐάν
Dilbilgisi
Bağlaç, koşul bağlacı (vurgulu/aksan farkı gösteren yazım varyantı).
Temel Anlam
Eğer, şayet.
Etimoloji
εἰ ve ἄν birleşimi.
Septuaginta'da Kullanımı
Koşullu vaatler ve ilahi buyrukların formüle edilmesinde standart bağlaçtır.
İlgili Kelimeler
εἴπερ (eğer gerçekten)
ἐᾶν
Kök
ἐάω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, mastar (infinitive) (büzülmüş/contracted form: ἐάειν -> ἐᾶν).
Temel Anlam
İzin vermek, bırakmak, müsaade etmek.
Etimoloji
ἐάω fiilinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Başka bir yardımcı fiille (örneğin 'muktedir olmak' veya 'istemek') birlikte kullanılarak bir eyleme izin verilmesini ifade eder.
İlgili Kelimeler
ἐατέος (izin verilebilir)
ἑὰν
Kök
ἐάν
Dilbilgisi
Bağlaç, Koşul Bildiren (Aksan varyasyonu)
Temel Anlam
Eğer, şayet, -se/-sa
Etimoloji
εἰ (eğer) ve ἄν (olasılık/belirsizlik edatı) kelimelerinin birleşmesiyle oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
Koşullu vaatler, yasalar ve antlaşma metinlerinde (Eğer Tanrı'nın sözünü dinlerseniz... vb.) çok sık kullanılır.
᾿Εὰν
Kök
ἐάν
Dilbilgisi
Bağlaç, koşul bildiren edat/bağlaç
Temel Anlam
Eğer, şayet, -se/-sa (genellikle dilek-şart kipiyle kullanılır)
Etimoloji
εἰ (eğer) ve ἄν (olasılık edatı) kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.
Septuaginta'da Kullanımı
Yasa ve antlaşma metinlerindeki koşullu vaatleri veya kuralları belirtmek için çok sık kullanılır.