Sözlük Girdisi

ΕΙ

Eğer, şayet, acaba ... mı / Eğer, şayet, ... olup olmadığını / eğer, şayet, olup olmadığı / eğer, şayet, acaba / sensin

Septuaginta metninde bu kelimenin 7 farklı yazımı bulundu.

ΕΙ

εἰ

Bağlaç / Edat (Aksansız büyük harf yazımı nedeniyle εἰμί fiilinin 2. tekil şahsı olan εἶ 'sen varsın/sin' ile karışabilir; bağlam belirleyicidir)

Eğer, şayet, -se/-sa; (soru cümlelerinde) acaba ... mı/mi.

Hint-Avrupa kökenli koşul bildiren bir edattan evrilmiştir.

Koşul cümlelerinin yanı sıra, İbranice 'im' (אם) edatının etkisiyle yemin formüllerinde ('asla yapmayacağım' anlamında olumsuz yemin) ve doğrudan sorularda kullanılır.

εἴγε, εἴτε, ἐάν

Εἰ

εἰ

Bağlaç / Edat.

Eğer, şayet, -se/-sa; (sorularda) acaba ... mı/mi.

Proto-Hint-Avrupa kökenli koşul bildiren yapılardan türemiştir.

İbranice 'im' (אִם) koşul edatının karşılığıdır. Bazen yemin ifadelerinde olumsuzluk pekiştirmek için de kullanılır.

εἴγε (eğer gerçekten), εἴπερ (şayet)

Εἴ

εἰ

Bağlaç / Edat.

Eğer, şayet, -se/-sa; dolaylı sorularda 'olup olmadığını' anlamı katar.

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli koşul bildiren arkaik parçacık.

İbranice 'im' (אם) koşul edatının çevirisidir. Bazen yemin ifadelerinde 'asla ... olmayacak' anlamında güçlü bir olumsuzlama kalıbı olarak da kullanılır.

εἴγε, εἴπερ, εἴτε

εἰ

εἰ

Bağlaç / Edat

Eğer, şayet, -se/-sa; (dolaylı sorularda) olup olmadığını, acaba

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli zamirsel bir kökten türemiştir.

Şart cümlelerinin yanı sıra, İbranice 'im' kelimesinin etkisiyle yemin ifadelerinde ('asla ... olmayacak' anlamında kuvvetli olumsuzluk) ve dolaylı soru cümlelerinde sıkça kullanılır.

εἴγε, εἴτε, εἴπερ

εἴ

εἰ

Bağlaç (Conjunction)

Eğer, şayet, -se/-sa (koşul bildirir); bazen soru cümlelerinde 'acaba ... mı' anlamında kullanılır

Proto-Hint-Avrupa kökenli koşul bildiren bağlaç.

İbranice 'im' (אִם) koşul edatının doğrudan karşılığıdır. Ayrıca yemin kalıplarında ('Eğer bunu yaparsam...' yani 'Asla yapmayacağım') İbranice deyimsel yapıyı yansıtacak şekilde kullanılır.

εἴγε, εἴτε, εἴπερ

εἶ

εἰμί

Fiil, Şimdiki Zaman (Etken, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs)

Sensin, varsın.

Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir. Proto-Grekçe *essi formundan büzülerek εἶ halini almıştır.

İbranice varlık belirten cümlelerde veya Tanrı'nın kimliğine hitap ederken ('Sen Tanrı'sın' vb.) kullanılır.

εἰμί, οὐσία

εἶ·

εἰμί

Fiil, Şimdiki Zaman (Etken, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs, noktalı virgül/soru işareti veya duraklama işaretiyle biten form)

Sensin (cümle sonu veya duraklama içeren kullanım).

Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden gelir.

Metin içi noktalama işaretine sahip standart varlık bildiren kullanım.

εἰμί, οὐσία

← Sözlükte ara