Sözlük Girdisi
ἐμοὶ
bana, benim için / Bana
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
ἐμοὶ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yönelme Hâli (Dative) (Vurgulu/Emphatic form, gravis aksanlı)
Temel Anlam
Bana, benim için, bende
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli birinci tekil şahıs zamirinin yönelme hâlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kişisel yakarışlarda, Tanrı'nın bireye hitaplarında veya bireyin Tanrı'ya yönelişinde vurgulu 'bana' anlamında sıkça kullanılır.
ἐμοί
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yönelme Hâli (Dative) (Vurgulu/Emphatic form, akut aksanlı)
Temel Anlam
Bana, benim için, bende
Etimoloji
ἐγώ zamirinin yönelme hâlidir. Akut aksan, kelimenin cümle içindeki vurgulu konumunu veya ardıl kelimeyle ilişkisini gösterir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart zamir kullanımı, vurgulu 'bana' anlamını taşır.
ἐμοί·
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Yönelme Hâli (Dative) (Cümle sonu veya duraklama işaretiyle biten vurgulu form)
Temel Anlam
Bana, benim için (cümle sonu/duraklama)
Etimoloji
ἐγώ zamirinin yönelme hâlidir. Sonundaki noktalı virgül (ano tele) antik metindeki duraklamayı belirtir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya vurgulu ifadelerin bitiminde yer alan standart zamir kullanımı.
᾿Εμοὶ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. tekil şahıs iyelik/şahıs zamiri, yönelme (dative) hâli (vurgulu form)
Temel Anlam
Bana, benim için
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *me- (ben) zamir kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, yönelme ve aidiyet bildiren ifadelerde sıklıkla yer alır.