Sözlük Girdisi
ΕΣΤΙ
-dir, -dır, vardır / Vardır, -dir/-dır, mevcuttur / -dir, -dır, vardır (duraklama ile) / dır/dir, vardır / dır/dir, vardır, mevcuttur / midir?, var mıdır? / vardır, -dir/-dır, mevcuttur / vardır, -dir/-dır / Vardır, mevcuttur, -dir/-dır.
Septuaginta metninde bu kelimenin 11 farklı yazımı bulundu.
ΕΣΤΙ
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman (present), etken çatı, haber kipi, 3. tekil şahıs (ἐστί formunun aksansız büyük harf yazımı). Sonda hareketli nu (nu mobile) almamış halidir.
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır, mevcuttur.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₁ésmi (ben varım, benim) yardımcı fiilinden gelir. Latince 'est' ve İngilizce 'is' ile kökteştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice varlık belirten 'yeš' (יֵשׁ) kelimesinin veya zamir cümlelerindeki bağ fiilin karşılığıdır. Tanrı'nın varlığını veya niteliklerini tanımlayan cümlelerde temel bağlaçtır.
İlgili Kelimeler
οὐσία (öz, varlık), παρουσία (hazır bulunma, geliş)
Εστι
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, etken çatı (aktif), haber kipi, şimdiki zaman, 3. tekil şahıs. Aksansız büyük harf yazımıyla verilmiştir.
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır, mevcuttur.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) yardımcı fiil kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice isim cümlelerindeki gizli veya açık 'olmak' (hayah) bağ fiilinin karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
εἰμί (olmak), οὐσία (öz, varlık)
ἐστι
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman (Present), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs. Enklitik (vurgusuz) formdur.
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır, mevcuttur.
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesindeki *h₁es- (var olmak) kökünden gelir. Latince 'est' ve İngilizce 'is' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hâyâh' (olmak) fiilinin veya isim cümlelerindeki bağlacın (copula) karşılığı olarak son derece yaygındır.
ἐστι·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman (Present), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs. Sonunda noktalı virgül (duraklama işareti) bulunan enklitik form.
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır (cümle sonu veya duraklama öncesi).
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesindeki *h₁es- (var olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle yapısında bir yargıyı tamamlayan veya duraklama getiren standart bağlaç kullanımı.
ἐστὶ
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Enklitik form)
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır, mevcuttur
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁és- (olmak) kökünden gelir. Latince 'esse' ve Sanskritçe 'asti' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice nominal cümlelerdeki gizli 'olmak' bağını veya 'yeš' (var) kelimesini karşılar. Tanrı'nın varlığı ve niteliklerini tanımlamada temeldir.
İlgili Kelimeler
οὐσία, συνουσία
ἐστί
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Vurgulu/Aksanlı form)
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır, mevcuttur (cümle başında veya vurgulanmak istendiğinde aksan alır)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁és- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Vurgulu varlık bildirimlerinde veya kendisinden önceki kelimenin enklitik kuralları gereği aksanını üzerine aktardığı durumlarda görülür.
İlgili Kelimeler
οὐσία, συνουσία
ἐστί;
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Soru işaretiyle biten soru formu)
Temel Anlam
... midir?, var mıdır?, nerededir?
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁és- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Soru cümlelerinde, özellikle 'Nerededir?' (ποῦ ἐστιν;) veya 'Kimdir?' (τίς ἐστιν;) kalıplarında sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἐστί·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Noktalı virgül/üst nokta ile biten duraklama formu)
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır (cümle içi duraklamadan önce)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁és- (olmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi açıklayıcı yan cümlelerin sonunda veya sıralı cümlelerde duraklama işaretiyle birlikte kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἔστι
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Vurgusuz/enclitic form; cümlenin başında yer almadığında veya özel bir vurgu taşımadığında bu şekilde yazılır)
Temel Anlam
-dir/-dır (ek-fiil), vardır, mevcuttur.
Etimoloji
εἰμί (olmak, var olmak) yardımcı fiilinden gelir. Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) köküne dayanır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'yeş' (var) veya isim cümlelerindeki bağlaç işlevinin karşılığıdır. Tanrı'nın varlığını veya niteliklerini tanımlamada temel kelimedir.
İlgili Kelimeler
οὐσία (öz, varlık), παρουσία (huzur, geliş)
ἔστι·
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Etken Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (Noktalı virgül/ano teleia işaretiyle biten form)
Temel Anlam
-dir/-dır, vardır (cümle içi duraklama veya bitiş belirtir).
Etimoloji
εἰμί (olmak, var olmak) yardımcı fiilinden gelir. Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) köküne dayanır.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir durumun veya varlığın kesinliğini vurgulayan cümle sonlarında veya duraklamalarında yer alır.
İlgili Kelimeler
οὐσία (öz), συνουσία (birliktelik)
῎Εστι
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs. Cümle başında veya vurgulu durumlarda ilk hecede aksan alır (ἔστι), normalde vurgusuzdur (ἐστί).
Temel Anlam
Vardır, -dir/-dır (ek-fiil), mevcuttur.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *es- (var olmak) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanımlamalarda, teolojik doğrularda ve varlık beyanlarında kullanılır. İbranice 'yeş' (var) veya zamir bağlaçlarının karşılığıdır.
İlgili Kelimeler
εἰμί, συνεστί (birlikte olmak).