Sözlük Girdisi
ΟΝ
ki onu, hangisini / olan, var olan (şey) / ki onu, kendisini, -diği kişiyi / Ki onu, kendisini, -diği kişiyi
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
ΟΝ
Kök
ὅς
Dilbilgisi
İlgi zamiri, eril, belirtme hâli (accusative), tekil. (Aksansız büyük harf yazımı nedeniyle 'ὅν' ilgi zamiri veya 'ὄν' [eimi fiilinin nötr tekil yalın ortacı] olabilir; bağlama göre en yaygını ilgi zamiridir).
Temel Anlam
Kimi, hangisini, ki onu
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli ilgi zamiri kökünden.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir yan cümleciği ana cümleye bağlayan eril tekil nesne konumundaki ilgi zamiri.
ὂν
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Ortaç (participle), şimdiki zaman, etken çatı, nötr, yalın (nominative) veya belirtme (accusative) hâli, tekil.
Temel Anlam
Var olan, olan şey, mevcut olan.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *es- (var olmak, olmak) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Felsefi ve teolojik olarak varlığı ifade eder. Eril formu (ὁ ὤν), Mısır'dan Çıkış 3:14'te Tanrı'nın kendini 'Ben O Olan'ım' (ἐγώ εἰμι ὁ ὤν) olarak tanıtmasında kilit rol oynar. Nötr formu ise var olan şeyleri niteler.
İlgili Kelimeler
οὐσία, συνών, παρών
ὃν
Kök
ὅς, ἥ, ὅ
Dilbilgisi
İlgi zamiri (Relative pronoun), eril, belirtme hâli, tekil (Masculine, Accusative, Singular)
Temel Anlam
Ki onu, kendisini (eril bir ismi niteleyen ilgi zamiri)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *so- / *to- zamir kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'aşer' (אֲשֶׁר) zamirinin eril tekil nesneleri nitelediği durumlarda standart çeviri olarak kullanılır.
ὅν
Kök
ὅς
Dilbilgisi
İlgi Zamiri, Eril-Belirtme-Tekil
Temel Anlam
-ki onu, kendisini (eril bir isme atıfta bulunarak yan cümlecik kurar)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli ilgi zamiri kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'aşer' (ki o) ilgi bağlacının eril tekil nesneleri niteleyen çevirilerinde çok yaygındır.