Sözlük Girdisi
μάρτυς
tanık, şahit
Kök
μάρτυς
Dilbilgisi
isim, eril/dişil, yalın (nominative) hâli, tekil
Temel Anlam
Tanık, şahit (Hristiyanlık öncesi dönemde hukuki tanık; daha sonra inancı uğruna ölen 'şehit' anlamını kazanmıştır)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *smer- (hatırlamak) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ed' (עֵד) kelimesinin karşılığıdır. Tanrı'nın bir eylemine veya yasal bir anlaşmaya tanıklık eden kişi veya nesne.