Sözlük Girdisi
ΑΥΤΗ
O, kendisi / Bu (dişil) / Bu, şu / o, kendisi (dişil) / o, kendisi, aynı / ona, kendisinde, kendisi için / kendisi, o kendisi / bu
Septuaginta metninde bu kelimenin 10 farklı yazımı bulundu.
ΑΥΤΗ
Kök
αὐτός veya οὗτος
Dilbilgisi
Zamir, dişi, yalın hâl, tekil (Aksansız büyük harf yazımında, hafif nefes işaretiyle 'αὐτή' [kendisi/o] veya yoğun nefes işaretiyle 'αὕτη' [bu] olabilir. Bağlama göre iki okunuşa da açıktır)
Temel Anlam
O, kendisi (αὐτή) veya Bu (αὕτη) [dişil varlıklar için].
Etimoloji
αὐτός (kendisi) veya οὗτος (bu) zamirinin dişi tekil formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, işaret edilen dişil bir özneyi (örn. yasa, toprak, şehir) belirtmek için kullanılır.
Αὕτη
Kök
οὗτος
Dilbilgisi
İşaret zamiri, dişil, yalın, tekil (nominative feminine singular)
Temel Anlam
Bu, şu (dişil varlıklar için)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli işaret zamiri kökünden (*so-, *to-) türetilmiştir. Dişil biçimi olan αὕτη, οὗτος zamirinin dişil tekil formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'zo't' (זֹאת) zamirinin karşılığı olarak sıklıkla kullanılır. Ahit metinlerinde dişil isimleri nitelemek veya onlara işaret etmek için yaygındır.
αὐτὴ
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Kişi/İşaret Zamiri, Dişil - Yalın (Nominative) - Tekil (Varyant aksanlı)
Temel Anlam
O, kendisi, bizzat kendisi (dişil şahıs veya nesneler için)
Etimoloji
αὐτός zamirinin dişil tekil yalın hâlidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hi' (o - dişil) zamirinin karşılığı olarak kullanılır.
αὐτή
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, dişil, yalın, tekil (feminine nominative singular)
Temel Anlam
O (dişil üçüncü şahıs zamiri); kendisi (vurgulu kullanım); aynı (önünde tanımlık varsa: ἡ αὐτή)
Etimoloji
αὐτός (kendi) zamirinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hî' (הִיא) üçüncü şahıs dişil zamirinin karşılığı olarak sıklıkla kullanılır.
αὐτῆ
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Dişil, Yönelme Hâli (Dative), Tekil (Not: Alt iota [iota subscript] eksik yazılmış veya varyanttır; normalde αὐτῇ olarak yazılır)
Temel Anlam
Ona, kendisi için (dişil)
Etimoloji
αὐτός zamirinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart üçüncü şahıs dişil zamir kullanımı.
αὐτῇ
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Dişil, Yönelme Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Ona, kendisinde, kendisi için (dişil)
Etimoloji
αὐτός zamirinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart yönelme/bulunma bildiren dişil zamir kullanımı.
αὐτῇ·
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, Dişil, Yönelme Hâli (Dative), Tekil (Noktalı virgül noktalama işaretiyle)
Temel Anlam
Ona, kendisinde, kendisi için (dişil)
Etimoloji
αὐτός zamirinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart yönelme/bulunma bildiren dişil zamir kullanımı.
αὔτη
Kök
αὐτός
Dilbilgisi
Zamir, dişil, tekil, nominatif (yalın) hâli. (Yumuşak nefes işaretiyle: 'o kendisi' veya vurgulu 'o').
Temel Anlam
O kendisi (dişil), bizzat kendisi.
Etimoloji
αὐτός (kendi, o) zamirinden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Vurgulu şahıs zamiri veya işaret sıfatı işleviyle dişil isimleri nitelemek için kullanılır.
αὕτη
Kök
οὗτος
Dilbilgisi
İşaret zamiri (demonstrative pronoun), dişil, tekil, nominatif (yalın) hâli. (Kaba nefes işaretiyle yazılmıştır).
Temel Anlam
Bu (dişil).
Etimoloji
οὗτος (bu) işaret zamirinin dişil formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'zot' (bu - dişil) kelimesinin birebir karşılığı olarak çok sık kullanılır; dişil bir kavramı veya kişiyi işaret eder.
αὕτη·
Kök
οὗτος
Dilbilgisi
İşaret zamiri (demonstrative pronoun), dişil, tekil, nominatif (yalın) hâli. (Sonunda noktalama işareti mevcuttur).
Temel Anlam
Bu (dişil; cümle sonu veya duraklama ile).
Etimoloji
οὗτος işaret zamirinin dişil formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir açıklamanın veya tanımın sonunda 'Bu böyledir' anlamında vurgulu bitişlerde kullanılır.