Sözlük Girdisi
Τῇ
belirtilen dişil ismin yönelme/kalma hali (Türkçede ismin sonuna -e/-a veya -de/-da ekler) / belirtilen dişil ismin yönelme/kalma hali / -e, -de (dişil bir kelimeyi tanımlar) / -e, -a, -de, -da (dişil isimler için tanımlık)
Septuaginta metninde bu kelimenin 4 farklı yazımı bulundu.
Τῇ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirtili Tanımlık (Article), Dişil, Yönelme/Kalma (Dative), Tekil
Temel Anlam
O dişil şeye / o dişil şeyde
Etimoloji
Grekçe tanımlık kökünden türemiş, dative dişil formdur.
Septuaginta'da Kullanımı
Dative durumundaki dişil isimlerin önüne gelerek yönelme, bulunma veya vasıta bildirir.
Τῌ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirtili Tanımlık (Article), Dişil, Yönelme/Kalma (Dative), Tekil (Büyük harf ve iota subscript içeren form)
Temel Anlam
O dişil şeye / o dişil şeyde
Etimoloji
Grekçe tanımlık kökünden türemiş, dative dişil formun büyük harfle yazımıdır.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle başlarında veya büyük harfli yazımlarda dative dişil tanımlık işlevi görür.
τὴ
Kök
ὁ
Dilbilgisi
Belirli Tanımlık (Article), Dişil, Yönelme/Kalma (Dative), Tekil (Yazım hatası veya diyalektik varyant; normalde τῇ olarak yazılır)
Temel Anlam
Belirli bir dişil isme işaret eden tanımlık (Iota subscript eksikliği veya baskı hatası barındırabilir)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli işaret zamiri kökü *so- / *to-'dan türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metinlerde nadiren iota subscript düşmesiyle (τὴ yerine τῇ) dative dişil tanımlık olarak işlev görür.
τῇ
Kök
ὁ, ἡ, τό
Dilbilgisi
Belirli Tanımlık (Article), Dişil, Datif (Yönelme/Bulunma/Vasıta Hâli), Tekil
Temel Anlam
-e, -a, -de, -da, ile (dişil isimler için yönelme, bulunma veya vasıta belirtir)
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli işaret zamiri kökü *to-'dan türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'le-' (için/e) veya 'be-' (içinde/ile) edatlarının çevirisinde dişil isimlerle birlikte sıkça kullanılır.