Sözlük Girdisi
ΕΙΣ
-e, -a, içine, doğru / -e, -a, içine doğru, için / -e, -a doğru, içine, için / Bir, tek (veya edat olarak: -e, içine) / Sensin / Varsın / bir, tek
Septuaginta metninde bu kelimenin 7 farklı yazımı bulundu.
ΕΙΣ
Kök
εἰς
Dilbilgisi
Edat (Aksansız büyük harf yazımı nedeniyle 'bir' anlamına gelen sayı sıfatı εἷς [eril, yalın, tekil] ile karışabilir; bağlam belirleyicidir)
Temel Anlam
-e, -a, içine doğru, yönünde (her zaman Belirtme Hâli/Accusativus ile kullanılır).
Etimoloji
Antik Yunanca ἐνς formundan türemiştir, ἐν (içinde) edatı ile ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'el' (אל) veya 'le' (ל) edatlarının karşılığı olarak yönelme, amaç, sonuç ve bazen de durum belirtmek için çok geniş bir yelpazede kullanılır.
Εἰς
Kök
εἰς
Dilbilgisi
Edat, accusative (belirtme) hâli ile kullanılır. Aksansız büyük harf yazımıyla verilmiştir.
Temel Anlam
İçine, -e/-a doğru, yönünde, amacıyla.
Etimoloji
Antik Yunanca ἐν + s (içine doğru) yapısından türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'el' (אֶל) veya 'le-' (לְ) yönelme eklerinin karşılığı olarak hareket, yönelim ve amaç bildirmek için çok sık kullanılır.
εἰς
Kök
εἰς
Dilbilgisi
Edat (Her zaman Akuzatif/Yükleme hâli ile kullanılır)
Temel Anlam
-e, -a doğru, içine, yönünde, amacıyla, için
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa dilindeki *en- (içinde) kökünden türemiş olan ἐν edatının yönelme bildiren biçimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'el' (אֶל) veya 'le' (לְ) edatlarının karşılığıdır. Mekansal yönelmenin yanı sıra amaç, sonuç ve bazen de İbranice etkisiyle durum/özellik bildirmek için kullanılır.
εἴς
Kök
εἷς
Dilbilgisi
Sayı Sıfatı, Eril Yalın Hâl Tekil (Not: Kelime üzerindeki aksan işareti 'εἴς' şeklinde verilmiştir; ancak yönelme edatı olan 'εἰς' aksansızdır [proclitic]. Eğer bu bir yazım varyantı veya vurgulu sayı sıfatı ise 'bir' anlamına gelen 'εἷς' kelimesidir. Edat olan 'εἰς' ise 'içine, -e doğru' anlamına gelir.)
Temel Anlam
Bir, tek (sayı sıfatı olarak) veya edat olarak: -e, içine, doğru
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *sem- (bir, birlikte) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ehad' (אֶחָד - bir) kelimesinin karşılığıdır. Tanrı'nın tekliğini (Şema Yisrael) veya birliği ifade etmek için teolojik öneme sahiptir.
εἶς
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs (Not: Sayı sıfatı olan εἷς 'bir' ile karıştırılmamalıdır, nefes işareti yumuşaktır)
Temel Anlam
Sen ...sin/sın (olmak yardımcı fiili)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *es- (olmak) kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'ya hitap ederken ('Sen şusun/buradasın') veya kişisel diyaloglarda kimlik belirtirken kullanılır.
εἷς
Kök
εἷς
Dilbilgisi
Sayı sıfatı, eril, yalın hâl, tekil (masculine nominative singular)
Temel Anlam
Bir, tek, biricik, yegane.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *sēms (bir) kökünden türemiştir. Latince 'semel' ve 'simplex' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ehad' (אחד) kelimesinin karşılığıdır. Özellikle Şema Yisrael (Yasa'nın Tekrarı 6:4) gibi teolojik beyanlarda Tanrı'nın tekliğini ve birliğini vurgulamak için kritik bir öneme sahiptir.
εἷς·
Kök
εἷς
Dilbilgisi
Sayı sıfatı, eril, yalın hâl, tekil (sonunda noktalı virgül [ano teleia] işareti bulunan varyasyon)
Temel Anlam
Bir, tek, biricik (cümle içi duraklama veya noktalama işaretiyle birlikte).
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *sēms (bir) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi vurgu veya listelemelerde, cümlenin bir sonraki kısmına geçişte duraklama işaretiyle birlikte 'tek bir kişi/şey' anlamında kullanılır.