Sözlük Girdisi
ΜΕ´
beni
Septuaginta metninde bu kelimenin 5 farklı yazımı bulundu.
ΜΕ´
Kök
με
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Akuzatif (Belirtme) hâli, vurgusuz/enklitik form (Aksansız büyük harf yazımında vurgu işareti sonda gösterilmiştir)
Temel Anlam
Beni, bana (vurgusuz nesne zamiri)
Etimoloji
Hint-Avrupa ortak kökenli *me- (beni/bana) zamir kökünden gelir. Latince 'me' ve İngilizce 'me' ile ortaktır.
Septuaginta'da Kullanımı
Dualarda ve yakarışlarda Tanrı'ya yöneltilen 'beni kurtar', 'bana merhamet et' gibi ifadelerde nesne olarak çok sık geçer.
με
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. tekil şahıs şahıs zamiri, akuzatif, enklitik (vurgusuz) form.
Temel Anlam
Beni, bana (vurgusuz kullanım).
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *me- (beni/bana) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Çok yaygındır; dualarda, yakarışlarda veya anlatılarda birinci şahsın nesne konumunu belirtir.
με·
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. tekil şahıs şahıs zamiri, akuzatif, enklitik (noktalama işaretli form).
Temel Anlam
Beni (cümle sonu veya duraklama belirtir).
Etimoloji
ἐγώ zamirinin akuzatif enklitik formunun noktalama işaretli halidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Cümle sonlarında veya duraklamalarda yer alan birinci tekil şahıs nesnesi.
İlgili Kelimeler
μὲ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Kişi zamiri, 1. tekil şahıs, belirtme hâli (accusative singular). Vurgusuz (enclitic) formdur. Kelimenin üzerindeki grave aksan (`) ardışık kelime akışından kaynaklanır.
Temel Anlam
Beni.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *me- (ben) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice birinci tekil şahıs nesne eklerinin (-ni) Yunanca karşılığıdır.
μέ
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Kişi zamiri, 1. tekil şahıs, belirtme hâli (accusative singular). Vurgusuz (enclitic) formdur; üzerindeki akut aksan (´) kendisinden sonra gelen bir başka enclitic kelimenin etkisiyle oluşmuştur.
Temel Anlam
Beni.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *me- (ben) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart şahıs zamiri kullanımıdır.