Sözlük Girdisi
μου
benim / benim, benden
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
μου
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, Kişi Zamiri, 1. Tekil Şahıs, İlgi Hâli, Vurgusuz/Enklitik (personal pronoun, 1st person genitive singular, enclitic)
Temel Anlam
Benim, bana ait.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli birinci tekil şahıs zamirinden (*me-) türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da son derece yaygındır; İbranice iyelik eklerinin (özellikle birinci şahıs eki olan '-i' ekinin) birebir çevirisi olarak Tanrı'nın halkına 'halkım' (λαός μου) veya insanların Tanrı'ya 'Tanrım' (θεός μου) hitaplarında sıkça görülür.
μου·
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, Kişi Zamiri, 1. Tekil Şahıs, İlgi Hâli, Vurgusuz/Enklitik (noktalı virgül/üst nokta işaretiyle biten form)
Temel Anlam
Benim (cümle içi duraklama ile).
Etimoloji
ἐγώ zamirinin ilgi hâli olan μου kelimesinin, cümle içi duraklama veya noktalama işareti (ano teleia) almış biçimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama noktalarında iyelik veya aitlik belirtir.
μού
Kök
ἐγώ
Dilbilgisi
Zamir, 1. Tekil Şahıs, Tamlayan (Genitive) (Vurgusuz/Enklitik form, ağır aksanlı yazım)
Temel Anlam
Benim, benden.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli birinci tekil şahıs zamirinin iyelik/tamlayan formundan gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice iyelik eklerinin (örn. 'eli' - Tanrım) çevirisinde iyelik belirtmek amacıyla isimlerden sonra çok yaygın kullanılır.