Sözlük Girdisi
ἦς
idin, bulunuyordun / ki onun, kendisinin (dişil) / isen, olursan, olasın
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ἦς
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, Süreksiz Geçmiş Zaman (Imperfect), Etken Çatı, Haber Kipi, 2. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Sen idin, bulunuyordun, var idin
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *h₁es- kökünden türemiş olan 'olmak' fiilinin geçmiş zaman ikinci tekil şahıs çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı ile kul arasındaki diyaloglarda geçmişteki duruma atıfta bulunurken kullanılır.
ἧς
Kök
ὅς
Dilbilgisi
İlgi Zamiri, Dişil, Tamlayan Hâl (Genitive), Tekil
Temel Anlam
Ki onun, kendisinin (dişil)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa ilgi zamiri kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Dişil bir isme (örn. toprak, krallık, kadın) aitlik veya ilişki bildiren ilgi cümleciklerinde kullanılır.
ᾖς
Kök
εἰμί
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, istek/dilek (subiunctivus) kipi, 2. tekil şahıs (veya imperfectum haber kipi 2. tekil şahıs 'idin' anlamında, ancak genellikle subiunctivus olarak 'olasın, isen' anlamındadır).
Temel Anlam
Olasın, isen, olursan.
Etimoloji
εἰμί fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Koşullu vaatlerde veya dualarda 'eğer sadık olursan' gibi yapılarda kullanılır.