Septuaginta
Mezmurlar 66
1Sona doğru, ilahiler eşliğinde; Davut’un ezgi mezmuru.
2Tanrı bize merhamet etsin ve bizi kutsasın, yüzünün ışığını üzerimize parıldatsın. (Ara müzik).
3Öyle ki, senin yolun yeryüzünde ve senin kurtuluşun tüm uluslar arasında bilinsin.
4Halklar sana şükranlarını sunsun ey Tanrı, bütün halklar sana övgüler sunsun.
5Uluslar sevinsin ve coşkuyla tezahürat etsin; çünkü halkları doğrulukla yargılayacaksın ve yeryüzündeki uluslara rehberlik edeceksin. (Ara müzik).
6Halklar sana şükranlarını sunsun ey Tanrı, bütün halklar sana övgüler sunsun.
7Toprak kendi ürününü verdi; Tanrı, bizim Tanrımız bizi kutsasın.
8Tanrı bizi kutsasın ve yeryüzünün tüm uçları O'nun huzurunda huşuyla ürpersin.
1Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· ψαλμὸς ᾠδῆς τῷ Δαυΐδ. -
2Ο ΘΕΟΣ οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὑτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς. (διάψαλμα).
3τοῦ γνῶναι ἐν τῇ γῇ τὴν ὁδόν σου, ἐν πᾶσιν ἔθνεσι τὸ σωτήριόν σου.
4ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός, ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
5εὐφρανθήτωσαν καὶ ἀγαλλιάσθωσαν ἔθνη, ὅτι κρινεῖς λαοὺς ἐν εὐθύτητι καὶ ἔθνη ἐν τῇ γῇ ὁδηγήσεις. (διάψαλμα).
6ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοί, ὁ Θεός, ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ πάντες.
7γῆ ἔδωκε τὸν καρπὸν αὐτῆς· εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, ὁ Θεὸς ἡμῶν.
8εὐλογήσαι ἡμᾶς ὁ Θεός, καὶ φοβηθήτωσαν αὐτὸν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς.
1[For the end, a Psalm of David among the Hymns.]
2God be merciful to us, and bless us; [and] cause his face to shine upon us. Pause.
3That [men] may know thy way on the earth, thy salvation among all nations.
4Let the nations, O God, give thanks to thee; let all the nations give thanks to thee.
5Let the nations rejoice and exult, for thou shalt judge the peoples in equity, and shalt guide the nations on the earth. Pause.
6Let the peoples, O God, give thanks to thee; let all the peoples give thanks to thee.
7The earth has yielded her fruit; let God, our God bless us.
8Let God bless us; and let all the ends of the earth fear him.
Açıklamalar
- Ayet 1
Grekçe "Εἰς τὸ τέλος" (Sona doğru) ifadesi, Masoretik metindeki müzikal bir terim olan ve koro şefini belirten "lamnatseah" kelimesinin Septuaginta çevirmenleri tarafından esatolojik bir nihayete yorulmasıyla oluşmuş teolojik bir farklılıktır.
- Ayet 2
"Yüzünü üzerimize parlatsın" ifadesi, İbrani kültüründeki meşhur "Kohen Kutsaması" (Sayılar 6:24-26) metnine doğrudan bir atıftır ve Tanrı'nın lütufkar varlığını simgeler.
- Ayet 5
"Doğrulukla" (ἐν εὐθύτητι) ifadesi, Grek dünyasındaki adalet (dikaiosyne) kavramından ziyade, İbrani düşüncesindeki düzlük, dürüstlük ve sapmasızlık anlamına gelen "meşarim" kavramının birebir karşılığıdır.
- Ayet 8
"Yeryüzünün tüm uçları" ifadesi, antik Yakın Doğu kozmolojisinde dünyanın düz bir tepsi olarak algılanıp sınırlarının bittiği en uzak coğrafi noktaları ve orada yaşayan halkları simgeler.