Septuaginta

Mezmurlar 14

5 ayet

Türkçe

1Davut’un mezmuru. Ey Rab, senin konutunda kim geçici olarak kalacak? Ya da senin kutsal dağında kim çadır kurup yerleşecek?

2Kusursuzca yürüyen, doğruluğu işleyen ve kendi yüreğinde gerçeği konuşan kişidir.

3O ki diliyle hile yapmadı, yakınına kötülük etmedi ve en yakınındakilere karşı bir utancı kabul edip taşımadı.

4Kötülük yapan onun gözünde değersiz kılınmıştır, Rab’den korkanları ise onurlandırır; yakınına ant içtiğinde bunu asla bozmayandır.

5Parasını faizle vermedi ve suçsuzların aleyhine rüşvet kabul etmedi. Bunları yapan kişi, sonsuza dek sarsılmayacaktır.

English

1[A Psalm of David.] O Lord, who shall sojourn in thy tabernacle? and who shall dwell in thy holy mountain?

2He that walks blameless, and works righteousness, who speaks truth in his heart.

3Who has not spoken craftily with his tongue, neither has done evil to his neighbour, nor taken up a reproach against them that dwelt nearest to him.

4In his sight an evil-worker is set at nought, but he honours them that fear the Lord. He swears to his neighbour, and disappoints [him] not.

5He has not lent his money on usury, and has not received bribes against the innocent. He that does these things shall never be moved.

Açıklamalar

  1. Ayet 1

    Grekçe "σκηνώματί" kelimesi göçebe kültüründeki geçici çadır konutunu ifade ederken, Helenistik Septuaginta bağlamında bu terim Tanrı'nın tapınaktaki yüce varlığını ve kutsal mekanı simgeler.

  2. Ayet 3

    "ὀνειδισμὸν οὐκ ἔλαβεν" ifadesi, İbrani kültüründeki toplumsal onur ve utanç sistemine atıfta bulunarak, kişinin sadece kendisinin iftira atmamasını değil, başkaları hakkında üretilen utanç verici dedikoduları da kabul etmemesini ifade eder.

  3. Ayet 5

    Tevrat hukukunda (Yasa'nın Tekrarı 23:19) kardeşten faiz alınması yasaklanmıştır; Septuaginta bu ahlaki ve ekonomik buyruğu "τόκῳ" kelimesiyle Grek dünyasındaki tefecilik karşıtlığı bağlamında pekiştirir.