Septuaginta

Mezmurlar 13

7 ayet

Türkçe

1Sona doğru. Davut'un mezmuru. Akılsız kalbinde, "Tanrı yoktur" dedi. Bozuldular ve eylemlerinde iğrenç kılındılar; iyilik yapan yok, tek bir kişi bile kalmadı.

2Rab, anlayan ya da Tanrı'yı gayretle arayan biri var mı diye görmek için göklerden insanların oğulları üzerine eğilip baktı.

3Hepsi yoldan saptı, birlikte tamamen yararsız hale getirildiler; iyilik yapan yok, tek bir kişi bile kalmadı. Boğazları açık bir mezardır, dilleriyle hile yapıyorlardı; dudaklarının altında engerek zehri var, ağızları lanet ve acılıkla doludur; ayakları kan dökmek için hızlıdır, yollarında yıkım ve sefalet vardır ve esenlik yolunu bilmediler; gözlerinin önünde Tanrı korkusu yoktur.

4Yasasızlığı işleyenlerin hiçbiri bunu anlamayacak mı? Onlar ki ekmek yer gibi halkımı yiyip bitirirler, Rab'be yakarışta bulunmadılar.

5Orada, korkulacak bir durum yokken büyük bir korkuyla titrediler; çünkü Tanrı doğru neslin içindedir.

6Yoksulun tasarısını utanç içinde bıraktınız, oysa Rab onun umududur.

7Siyon'dan İsrail'in kurtuluşunu kim sağlayacak? Rab kendi halkının tutsaklığını geri döndürdüğünde, Yakup coşacak ve İsrail sevinecektir.

Grekçe

1Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ. - ΕΙΠΕΝ ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· οὐκ ἔστι Θεός. διεφθάρησαν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἐπιτηδεύμασιν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.

2Κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνιὼν ἐκζητῶν τὸν Θεόν. 3a πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν, οὐκ ἔστι ποιῶν χρηστότητα, οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός. 3b τάφος ἀνεῳγμένος λάρυγξ αὐτῶν, ταῖς γλώσσαις αὑτῶν ἐδολιοῦσαν· ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν, ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει, ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν, καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν· οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.

4οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν; οἱ ἐσθίοντες τὸν λαόν μου βρώσει ἄρτου τὸν Κύριον οὐκ ἐπεκαλέσαντο.

5ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος, ὅτι Θεὸς ἐν γενεᾷ δικαίᾳ.

6βουλὴν πτωχοῦ κατῃσχύνατε, δὲ Κύριος ἐλπὶς αὐτοῦ ἐστι.

7τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ ᾿Ισραήλ; ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἀγαλλιάσεται ᾿Ιακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται ᾿Ισραήλ.

English

1[For the end, Psalm of David.] The fool has said in his heart, There is no God. They have corrupted [themselves], and become abominable in their devices; there is none that does goodness, there is not even so much as one.

2The Lord looked down from heaven upon the sons of men, to see if there were any that understood, or sought after God. 3a They are all gone out of the way, they are together become good for nothing, there is none that does good, no not one. 3b Their throat is an open sepulchre; with their tongues they have used deceit; the poison of asps is under their lips: whose mouth is full of cursing and bitterness; their feet are swift to shed blood: destruction and misery are in their ways; and the way of peace they have not known: there is no fear of God before their eyes.

4Will not all the workers of iniquity know, who eat up my people as they would eat bread? they have not called upon the Lord.

5There were they alarmed with fear, where there was no fear; for God is in the righteous generation.

6Ye have shamed the counsel of the poor, because the Lord is his hope.

7Who will bring the salvation of Israel out of Sion? when the Lord brings back the captivity of his people, let Jacob exult, and Israel be glad.

Açıklamalar

  1. Ayet 1

    Grekçe "Εἰς τὸ τέλος" (Sona doğru/Son için) ifadesi, İbranice Masoretik metindeki müzikal bir terim olan ve koro başını/şefi belirten "Lamenatzeah" kelimesinin Septuaginta çevirmenleri tarafından eskatolojik bir anlam yüklenerek Grekçeye aktarılmasıyla oluşmuştur.

  2. Ayet 3

    Bu ayetteki uzun ekleme (3b kısmı), Masoretik İbranice metinde yer almazken Septuaginta'da mevcuttur ve Elçi Pavlus Romalılar 3:13-18'de insanlığın günahkarlığını kanıtlamak için Eski Antlaşma'nın çeşitli yerlerinden (Mezmurlar, Yeşaya) yaptığı alıntı zincirini doğrudan bu Septuaginta formundan almıştır.

  3. Ayet 5

    "Korkunun olmadığı yerde" ifadesi, Masoretik metinde bulunmayan ancak Septuaginta'da yer alan ve kötülerin asılsız, yersiz korkularını ve vicdani huzursuzluklarını vurgulayan Helenistik bir teolojik yaklaşımdır.

  4. Ayet 6

    İbranice metindeki "sığınak" (mahseh) kavramı, Septuaginta'da soyutlaştırılarak ve teolojikleştirilerek Grek dünyasındaki "umut" (elpis) kavramıyla karşılanmıştır.