Yeşaya 15

¹Moab hakkındaki kelam şudur: Geceleyin yok edilecek Moab, çünkü geceleyin yok edilecek Moab'ın suru.

²Kendi üzerinize yas tutun, çünkü sunağınızın bulunduğu Debon da yok edilecek; oraya ağlamak için çıkacaksınız. Moab'ın Nabau tepesi için feryat edin; her baş dazlak olacak, bütün kollar kesilip yarılacak.

³Onun meydanlarında çul kuşanın ve göğsünüzü döverek yas tutun; damlarında, meydanlarında ve dar sokaklarında hepiniz ağlayarak feryat edin.

⁴Çünkü Hesbon ve Eleale feryat etti, sesleri Iassa'ya kadar duyuldu; bu yüzden sızlar Moab'ın beli, canı bu acıyı bizzat deneyimleyecek.

⁵Moab'ın yüreği kendi içinde Segor'a kadar feryat ediyor; çünkü o üç yaşında bir düve gibidir. Luhit yokuşundan sana doğru ağlaya ağlaya çıkacaklar; Horonayim yolunda yıkım ve sarsıntı feryatları yükseliyor.

⁶Nemrim suları kuruyup ıssız kalacak ve otları tükenecek; çünkü taze yeşil ot kalmayacak.

⁷Onların bu şekilde kurtulması mı önemseniyor? Çünkü vadiye Arapları getireceğim ve orayı ele geçirecekler.

⁸Çünkü feryat Moab'ın sınırını aşarak Agalim'e ulaştı; uluması Elim kuyusuna dek vardı.

⁹Remmon suları ise kanla doldurulacak; çünkü Remmon'un üzerine Arapları getireceğim, Moab'ın soyunu, Ariel'i ve Adama'dan geri kalanları ortadan kaldıracağım.

¹Τὸ ῥῆμα τὸ κατὰ τῆς Μωαβίτιδος. - ΝΥΚΤΟΣ ἀπολεῖται ἡ Μωαβῖτις, νυκτὸς γὰρ ἀπολεῖται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος.

²λυπεῖσθε ἐφ᾿ ἑαυτοῖς, ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών, οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν· ἐπὶ Ναβαῦ τῆς Μωαβίτιδος ὀλολύζετε ἐπὶ πάσης κεφαλῆς φαλάκρωμα, πάντες βραχίονες κατατετμημένοι·

³ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε, ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς ρύμας αὐτῆς πάντες ὀλολύζετε μετὰ κλαυθμοῦ.

⁴ὅτι κέκραγεν ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλή, ἕως ᾿Ιασσὰ ἠκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῶν· διὰ τοῦτο ἡ ὀσφὺς τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ, ἡ ψυχὴ αὐτῆς γνώσεται.

⁵ἡ καρδία τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ ἐν αὐτῇ ἕως Σηγώρ· δάμαλις γάρ ἐστι τριετής· ἐπὶ δὲ τῆς ἀναβάσεως Λουεὶθ πρός σε κλαίοντες ἀναβήσονται, τῇ ὁδῷ ᾿Αρωνιεὶμ βοᾷ σύντριμμα καὶ σεισμός.

⁶τὸ ὕδωρ τῆς Νεμρεὶμ ἔρημον ἔσται, καὶ ὁ χόρτος αὐτῆς ἐκλείψει· χόρτος γὰρ χλωρὸς οὐκ ἔσται.

⁷μὴ καὶ οὕτως μέλει σωθῆναι; ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα ῎Αραβας, καὶ λήψονται αὐτήν.

⁸συνῆψε γὰρ ἡ βοὴ τὸ ὅριον τῆς Μωαβίτιδος τῆς ᾿Αγαλείμ, καὶ ὀλολυγμὸς αὐτῆς ἕως τοῦ φρέατος τοῦ Αἰλείμ.

⁹τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Ῥεμμὼν πλησθήσεται αἵματος· ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Ῥεμμὼν ῎Αραβας καὶ ἀρῶ τὸ σπέρμα Μωὰβ καὶ ᾿Αριὴλ καὶ τὸ κατάλοιπον ᾿Αδαμά.

¹THE WORD AGAINST THE LAND OF MOAB. By night the land of Moab shall be destroyed; for by night the wall of the land of Moab shall be destroyed.

²Grieve for yourselves; for even Debon, where your altar is, shall be destroyed: thither shall ye go up to weep, over Nabau of the land of Moab: howl ye: baldness shall be on every head, [and] all arms [shall be] wounded.

³Gird yourselves with sackcloth in her streets: and lament upon her roofs, and in her streets, and in her ways; howl all of you with weeping.

⁴For Esebon and Eleale have cried: their voice was heard to Jassa: therefore the loins of the region of Moab cry aloud; her soul shall know.

⁵The heart of the region of Moab cries within her to Segor; for it is [as] a heifer of three years old: and on the ascent of Luith they shall go up to thee weeping by the way of Aroniim: she cries, Destruction, and trembling.

⁶The water of Nemrim shall be desolate, and the grass thereof shall fail: for there shall be no green grass.

⁷Shall [Moab] even thus be delivered? for I [will] bring the Arabians upon the valley, and they shall take it.

⁸For the cry has reached the border of the region of Moab, [even] of Agalim; and her howling [has gone] as far as the well of Aelim.

⁹And the water of Remmon shall be filled with blood: for I will bring Arabians upon Remmon, and I will take away the seed of Moab, and Ariel, and the remnant of Adama.