Baruk 5

¹Ey Yeruşalim, üzerindeki yas ve eziyet elbisesini çıkar ve Tanrı katından gelen yüceliğin görkemini sonsuza dek kuşan.

²Tanrı katından gelen doğruluğun iki katlı pelerinine sarın, ebedi olanın yüceliğinin başlığını kendi başına koy.

³Çünkü Tanrı, göklerin altındaki tüm yaratılışa senin görkemini gösterecektir.

⁴Çünkü senin adın Tanrı katından sonsuza dek şöyle çağrılacaktır: Doğruluğun Barışı ve Tanrı dindarlığının Yüceliği.

⁵Ayağa kalk ey Yeruşalim, yüksekte dur ve doğuya doğru bak; Kutsal Olan'ın buyruğuyla gün batımından gün doğumuna dek bir araya toplanmış, Tanrı'nın kendilerini anmasından sevinç duyan çocuklarını gör.

⁶Çünkü senin yanından düşmanlar tarafından götürülerek yaya olarak çıkmışlardı; ama Tanrı onları bir krallık tahtı gibi yücelik içinde taşınarak sana geri getirmektedir.

⁷Çünkü Tanrı, İsrail'in Tanrı'nın yüceliğinde güvenle yürüyebilmesi için, her yüksek dağın ve kadim tepelerin alçaltılmasını, vadilerin de yerin düzleştirilmesi için doldurulmasını buyurdu.

⁸Ormanlar ve her güzel kokulu ağaç bile Tanrı'nın buyruğuyla İsrail'e gölge verdi.

⁹Çünkü Tanrı, Kendi katından gelen merhamet ve doğrulukla birlikte, Kendi yüceliğinin ışığında İsrail'e sevinçle yol gösterecektir.

¹ΕΚΔΥΣΑΙ, ῾Ιερουσαλήμ, τὴν στολὴν τοῦ πένθους καὶ τῆς κακώσεώς σου καὶ ἔνδυσαι τὴν εὐπρέπειαν τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ δόξης εἰς τὸν αἰῶνα.

²περιβαλοῦ τὴν διπλοΐδα τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ δικαιοσύνης, ἐπίθου τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου τῆς δόξης τοῦ αἰωνίου.

³ὁ γὰρ Θεὸς δείξει τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν πάσῃ τὴν σὴν λαμπρότητα.

⁴κληθήσεται γάρ σου τὸ ὄνομα παρὰ τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα· Εἰρήνη δικαιοσύνης καὶ δόξα θεοσεβείας. -

⁵᾿Ανάστηθι, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ στῆθι ἐπὶ τοῦ ὑψηλοῦ καὶ περίβλεψαι πρὸς ἀνατολὰς καὶ ἴδε συνηγμένα τὰ τέκνα σου ἀπὸ ἡλίου δυσμῶν ἕως ἀνατολῶν τῷ ῥήματι τοῦ ἁγίου χαίροντας τῇ τοῦ Θεοῦ μνείᾳ.

⁶ἐξῆλθον γὰρ παρὰ σοῦ πεζοὶ ἀγόμενοι ὑπὸ ἐχθρῶν, εἰσάγει δὲ αὐτοὺς ὁ Θεὸς πρὸς σὲ αἰρομένους μετὰ δόξης ὡς θρόνον βασιλείας.

⁷συνέταξε γὰρ ὁ Θεὸς ταπεινοῦσθαι πᾶν ὄρος ὑψηλὸν καὶ θῖνας ἀεννάους καὶ φάραγγας πληροῦσθαι εἰς ὁμαλισμὸν τῆς γῆς, ἵνα βαδίσῃ ᾿Ισραὴλ ἀσφαλῶς τῇ τοῦ Θεοῦ δόξῃ·

⁸ἐσκίασαν δὲ καὶ οἱ δρυμοὶ καὶ πᾶν ξύλον εὐωδίας τῷ ᾿Ισραὴλ προστάγματι τοῦ Θεοῦ·

⁹ἡγήσεται γὰρ ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ μετ᾿ εὐφροσύνης τῷ φωτὶ τῆς δόξης αὐτοῦ σὺν ἐλεημοσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ τῇ παρ᾿ αὐτοῦ.

¹Put off, O Jerusalem, the garment of mourning and affliction, and put on the comeliness of the glory that cometh from God for ever.

²Cast about thee a double garment of the righteousness which cometh from God; and set a diadem on thine head of the glory of the Everlasting.

³For God will shew thy brightness unto every country under heaven.

⁴For thy name shall be called of God for ever The peace of righteousness, and The glory of God’s worship.

⁵Arise, O Jerusalem, and stand on high, and look about toward the east, and behold thy children gathered from the west unto the east by the word of the Holy One, rejoicing in the remembrance of God.

⁶For they departed from thee on foot, and were led away of their enemies: but God bringeth them unto thee exalted with glory, as children of the kingdom.

⁷For God hath appointed that every high hill, and banks of long continuance, should be cast down, and valleys filled up, to make even the ground, that Israel may go safely in the glory of God,

⁸Moreover even the woods and every sweet smelling tree shall overshadow Israel by the commandment of God.

⁹For God shall lead Israel with joy in the light of his glory with the mercy and righteousness that cometh from him.