Septuaginta

Mezmurlar 42

5 ayet

Türkçe

1Davut'un bir mezmuru. Yargıla beni, ey Tanrı, ve dindar olmayan bir ulusa karşı davamı savun; adaletsiz ve hilekar insandan çekip kurtar beni.

2Çünkü benim sığınağım olan Tanrı sensin; niçin beni reddedip kendinden uzaklaştırdın? Ve niçin düşmanımın baskısı altında, yas tutan bir çehreyle keder içinde dolaşayım?

3Gönder ışığını ve gerçeğini; onlar bana yol göstersin ve beni senin kutsal dağına, senin konutlarına ulaştırsın.

4Ve Tanrı'nın sunağına gideceğim, gençliğime taze bir sevinç veren Tanrı'nın huzuruna; lir eşliğinde şükranlar sunacağım sana, ey Tanrı, benim Tanrım!

5Neden böylesine kederlisin, ey canım? Ve neden içimde böyle bir kargaşa yaratıyorsun? Tanrı'ya umut bağla, çünkü O'na yine şükürler sunacağım; O'dur yüzümü aydınlatan kurtuluşum ve benim Tanrım.

English

1[A Psalm of David.] Judge me, O God, and plead my cause, against an ungodly nation: deliver me from the unjust and crafty man.

2For thou, O God, art my strength: wherefore hast thou cast me off? and why do I go sad of countenance, while the enemy oppresses [me]?

3Send forth thy light and thy truth: they have led me, and brought me to thy holy mountain, and to thy tabernacles.

4And I will go in to the altar of God, to God who gladdens my youth: I will give thanks to thee on the harp, O God, my God.

5Wherefore art thou very sad, O my soul? and wherefore dost thou trouble me? Hope in God; for I will give thanks to him, [who is] the health of my countenance, [and] my God.

Açıklamalar

  1. Ayet 1

    Septuaginta'daki "οὐχ ὁσίου" (kutsal/dindar olmayan) ifadesi, Masoretik Metin'deki (MT) "lo-hasid" (sadık olmayan, lütufsuz) kelimesinin tam filolojik karşılığı olup, antlaşma sadakatinden yoksun toplulukları tanımlayan teolojik bir terimdir.

  2. Ayet 2

    Grekçe "κραταίωμά" kelimesi, İbranice "ma'oz" (sığınak, kale) kelimesinin Septuaginta çevirmenleri tarafından Helenistik askeri terminolojiye uyarlanarak somut bir savunma yapısı olarak aktarılmasıdır.

  3. Ayet 3

    "σκηνώματά" (çadırlar) kelimesi, Kudüs'teki kalıcı Süleyman Tapınağı öncesindeki göçebe çöl dönemine ve Ahit Sandığı'nın barındığı kutsal çadıra (Mişkan) yapılan tarihsel ve kültürel bir göndermedir.

  4. Ayet 4

    "κιθάρᾳ" (kitara/lir) kelimesi, antik Grek dünyasında Apollon kültüyle ve rasyonel, dingin müzikle ilişkilendirilen telli bir çalgı olup, İbranice "kinnor" çalgısının Helenistik kültürdeki en yakın karşılığı olarak seçilmiştir.

  5. Ayet 5

    "σωτήριον τοῦ προσώπου μου" (yüzümün kurtuluşu) ifadesi, İbranice "yeşu'ot panay" deyiminin birebir çevirisi olup, Semitik dillerde kişinin onurunun, sevincinin ve esenliğinin yüz ifadesinde görünür hale gelmesini simgeler.