Septuaginta

Mezmurlar 10

7 ayet

Türkçe

1Son için. Davut'un mezmuru. Rab'be güvenmekteyim; nasıl dersiniz canıma: "Bir serçe gibi dağlara göç et!"?

2Çünkü işte, günahkarlar yayı gerdiler, sinsice karanlıkta yüreği dürüst olanları vurup düşürmek için okları sadak içinde hazırladılar.

3Çünkü senin bizzat kurduğun düzeni onlar yıktılar; bu durumda doğru kişi ne yapabildi?

4Rab Kendi kutsal tapınağındadır; Rab'bin tahtı göklerdedir. O'nun gözleri yoksula dikkatle bakar, göz kapakları insanoğullarını sınar.

5Rab doğru kişiyi de tanrısızı da sınar; adaletsizliği seven ise kendi canından nefret eder.

6Günahkarların üzerine tuzaklar yağdıracak; ateş, kükürt ve kasırga rüzgarı onların kadehine düşen pay olacaktır.

7Çünkü Rab doğrudur ve adil işleri sever; O'nun yüzü dürüstlükleri görür.

English

1[For the end, a Psalm of David.] In the Lord I have put my trust: how will ye say to my soul, Flee to the mountains as a sparrow?

2For behold the sinners have bent their [bow], they have prepared their arrows for the quiver, to shoot privily at the upright in heart.

3For they have pulled down what thou didst frame, but what has the righteous done?

4The Lord is in his holy temple, as for the Lord, his throne is in heaven: his eyes look upon the poor, his eyelids try the sons of men.

5The Lord tries the righteous and the ungodly: and he that loves unrighteousness hates his own soul.

6He shall rain upon sinners snares, fire, and brimstone, and a stormy blast [shall be] the portion of their cup.

7For the Lord [is] righteous, and loves righteousness; his face beholds uprightness.

Açıklamalar

  1. Ayet 1

    Grekçe "Εἰς τὸ τέλος" (Son için) ifadesi, İbranice müzikal bir terim olan ve koro başını işaret eden "La-menatseah" kelimesinin Septuaginta çevirmenlerince eskatolojik bir hedef veya zamanın sonu olarak yorumlandığını gösteren Helenistik bir teolojik tercihtir.

  2. Ayet 2

    Grekçe "ἐν σκοτομήνῃ" (aysız gecede) kelimesi, Masoretik metindeki "karanlıkta" (bemo-ofel) ifadesine kıyasla Helenistik dönemde haince, gizli ve astrolojik olarak karanlık kabul edilen uğursuz zaman dilimlerini vurgulayan kültürel bir kullanımdır.

  3. Ayet 3

    Grekçe "κατηρτίσω" (orta çatı aorist) fiili, Tanrı'nın evrende kurduğu ahlaki ve kozmik düzeni kendi şerefi ve tasarısı için hazırladığını vurgulayan derin bir teolojik arka plana sahiptir.

  4. Ayet 4

    Grekçe metindeki "εἰς τὸν πένητα" (yoksula) ifadesi Masoretik İbranice metinde bulunmayıp, Septuaginta'nın Helenistik dönem Yahudiliğindeki sosyal adalet ve mazlumları koruma hassasiyetini metne yansıttığı bir eklemedir.

  5. Ayet 6

    "Kadehin payı" (ἡ μερὶς τοῦ ποτηρίου) ifadesi, antik Yakın Doğu ve Grek kültüründe tanrıların insanlara sunduğu kader, ceza veya ödül porsiyonlarını simgeleyen kültürel bir metafor olup ilahi yargının kaçınılmazlığını sembolize eder.