Mezmurlar 84

¹Son için; Korah oğullarının bir mezmuru.

²Ey Rab, toprağından hoşnut kaldın, Yakup'un sürgünlüğünü geri döndürdün.

³Halkının yasasızlıklarını bağışladın, onların bütün günahlarını örttün. (Selah)

⁴Bütün gazabını dindirdin, kızgın öfkenin hiddetinden geri döndün.

⁵Bizi eski halimize döndür, ey kurtuluşlarımızın Tanrısı, ve bize olan hiddetini uzaklaştır.

⁶Bize sonsuza dek mi öfkeli kalacaksın, yoksa öfkeni nesilden nesle mi uzatacaksın?

⁷Ey Tanrı, sen dönüp bizi yeniden canlandırmayacak mısın ki halkın seninle coşku bulsun?

⁸Bize merhametini göster ey Rab, ve kurtuluşunu bize lütfeyle.

⁹Rab Tanrı'nın içimde ne konuşacağını dinleyeceğim; çünkü O, halkına, kutsallarına ve yüreğini O'na döndürenlere esenlik vaat edecek.

¹⁰Şüphesiz O'nun kurtuluşu O'ndan korkanlara yakındır, öyle ki, görkem ülkemizde çadır kursun.

¹¹Merhamet ve gerçek buluştu, doğruluk ve esenlik öpüştü.

¹²Gerçek yeryüzünden doğdu ve doğruluk göklerden aşağıya süzüldü.

¹³Evet, Rab bereketini verecek ve toprağımız kendi ürününü sunacak.

¹⁴Doğruluk O'nun önünden gidecek ve adımlarını bir yol haline getirecek.

¹Εἰς τὸ τέλος· τοῖς υἱοῖς Κορὲ ψαλμός. -

²ΕΥΔΟΚΗΣΑΣ, Κύριε, τὴν γῆν σου, ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν ᾿Ιακώβ·

³ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου, ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. (διάψαλμα).

⁴κατέπαυσας πᾶσαν τὴν ὀργήν σου, ἀπέστρεψας ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ σου.

⁵ἐπίστρεψον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς τῶν σωτηρίων ἡμῶν, καὶ ἀπόστρεψον τὸν θυμόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν.

⁶μὴ εἰς τοὺς αἰῶνας ὀργισθῇς ἡμῖν; ἢ διατενεῖς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν;

⁷ὁ Θεός, σὺ ἐπιστρέψας ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ ὁ λαός σου εὐφρανθήσεται ἐπὶ σοί.

⁸δεῖξον ἡμῖν, Κύριε, τὸ ἔλεός σου καὶ τὸ σωτήριόν σου δῴης ἡμῖν.

⁹ἀκούσομαι τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι λαλήσει εἰρήνην ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ὁσίους αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς ἐπιστρέφοντας καρδίαν ἐπ᾿ αὐτόν.

¹⁰πλὴν ἐγγὺς τῶν φοβουμένων αὐτὸν τὸ σωτήριον αὐτοῦ τοῦ κατασκηνῶσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν.

¹¹ἔλεος καὶ ἀλήθεια συνήντησαν, δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη κατεφίλησαν·

¹²ἀλήθεια ἐκ τῆς γῆς ἀνέτειλε, καὶ δικαιοσύνη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε.

¹³καὶ γὰρ ὁ Κύριος δώσει χρηστότητα, καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς·

¹⁴δικαιοσύνη ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ.

¹[For the end, a Psalm for the sons of Core.]

²O Lord, thou hast taken pleasure in thy land: thou hast turned back the captivity of Jacob.

³Thou hast forgiven thy people their transgressions; thou hast covered all their sins. Pause.

⁴Thou hast caused all thy wrath to cease: thou hast turned from thy fierce anger.

⁵Turn us, O God of our salvation, and turn thy anger away from us.

⁶Wouldest thou be angry with us for ever? or wilt thou continue thy wrath from generation to generation?

⁷O God, thou wilt turn and quicken us; and thy people shall rejoice in thee.

⁸Shew us thy mercy, O Lord, and grant us thy salvation.

⁹I will hear what the Lord God will say concerning me: for he shall speak peace to his people, and to his saints, and to those that turn their heart toward him.

¹⁰Moreover his salvation is near them that fear him; that glory may dwell in our land.

¹¹Mercy and truth are met together: righteousness and peace have kissed [each other].

¹²Truth has sprung out of the earth; and righteousness has looked down from heaven.

¹³For the Lord will give goodness; and our land shall yield her fruit.

¹⁴Righteousness shall go before him; and shall set his steps in the way.