Septuaginta
Mezmurlar 82
1Asaf'a ait bir mezmur ilahisi.
2Ey Tanrı, kim sana benzer kılınabilir? Sessiz kalma ve eylemsizliğe bürünme, ey Tanrı.
3Çünkü işte, düşmanların uğuldadı ve senden nefret edenler başlarını kaldırdı.
4Halkına karşı kurnazca bir plan tasarladılar ve senin kutsal olanlarına karşı danıştılar.
5"Gelin, onları bir ulus olmaktan kazıyıp yok edelim" dediler, "Öyle ki, İsrail'in adı bir daha asla anılmasın."
6Çünkü tek bir amaç doğrultusunda oybirliğiyle karar aldılar, sana karşı bir antlaşma kestiler:
7İdumelilerin çadırları ve İsmaililer, Moav ve Haceriler,
8Geval, Ammon ve Amalek, Sur sakinleriyle birlikte yabancılar.
9Nitekim Asur da onlara katıldı, Lut oğullarına bir destek oldular. (Diapsalma).
10Onlara Midyan'a yaptığını, Kişon sel yatağında Sisera'ya ve Yavin'e yaptığını yap.
11Onlar Endor'da yok edildiler, toprak için gübre gibi oldular.
12Onların önderlerini Orev ve Zeev gibi yap, tüm önderlerini de Zevah ve Salmuna gibi kıl.
13Onlar ki, "Tanrı'nın kutsal mekanını kendimize miras edinelim" dediler.
14Ey Tanrım, onları dönen bir tekerlek gibi, rüzgarın önündeki saman çöpü gibi yap.
15Ormanı yakıp kül edecek olan ateş gibi, dağları tutuşturup bitirecek olan alev gibi;
16Onları fırtınanla öyle kovalayacaksın ve öfkenle onları tamamen sarsacaksın.
17Yüzlerini utançla doldur, öyle ki senin adını arasınlar, ey Rab.
18Çağlar çağı boyunca utandırılsınlar ve dehşete düşürülsünler, rezil olup yok olsunlar.
19Ve bilsinler ki senin adın Rab'dir; bütün yeryüzü üzerinde tek En Yüce olan yalnızca sensin.
2Ο ΘΕΟΣ, τίς ὁμοιωθήσεταί σοι; μὴ σιγήσῃς μηδὲ καταπραΰνῃς, ὁ Θεός·
3ὅτι ἰδοὺ οἱ ἐχθροί σου ἤχησαν, καὶ οἱ μισοῦντές σε ᾖραν κεφαλήν,
4ἐπὶ τὸν λαόν σου κατεπανουργεύσαντο γνώμην καὶ ἐβουλεύσαντο κατὰ τῶν ἁγίων σου·
5εἶπαν· δεῦτε καὶ ἐξολοθρεύσωμεν αὐτοὺς ἐξ ἔθνους, καὶ οὐ μὴ μνησθῇ τὸ ὄνομα ᾿Ισραὴλ ἔτι.
6ὅτι ἐβουλεύσαντο ἐν ὁμονοίᾳ ἐπὶ τὸ αὐτό, κατὰ σοῦ διαθήκην διέθεντο
7τὰ σκηνώματα τῶν ᾿Ιδουμαίων καὶ οἱ ᾿Ισμαηλῖται, Μωὰβ καὶ οἱ ᾿Αγαρηνοί,
8Γεβὰλ καὶ ᾿Αμμὼν καὶ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἀλλόφυλοι μετὰ τῶν κατοικούντων Τύρον.
9καὶ γὰρ καὶ ᾿Ασσοὺρ συμπαρεγένετο μετ᾿ αὐτῶν, ἐγενήθησαν εἰς ἀντίληψιν τοῖς υἱοῖς Λώτ. (διάψαλμα).
10ποίησον αὐτοῖς ὡς τῇ Μαδιὰμ καὶ τῷ Σισάρᾳ, ὡς τῷ ᾿Ιαβεὶμ ἐν τῷ χειμάρρῳ Κεισών·
11ἐξωλοθρεύθησαν ἐν ᾿Αενδώρ, ἐγενήθησαν ὡσεὶ κόπρος τῇ γῇ.
12θοῦ τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν ὡς τὸν ᾿Ωρὴβ καὶ Ζὴβ καὶ Ζεβεὲ καὶ Σαλμανὰ πάντας τοὺς ἄρχοντας αὐτῶν,
13οἵτινες εἶπαν· Κληρονομήσωμεν ἑαυτοῖς τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ.
14ὁ Θεός μου, θοῦ αὐτοὺς ὡς τροχόν, ὡς καλάμην κατὰ πρόσωπον ἀνέμου·
15ὡσεὶ πῦρ, ὃ διαφλέξει δρυμόν, ὡσεὶ φλόξ, ἣ κατακαύσει ὄρη,
16οὕτως καταδιώξεις αὐτοὺς ἐν τῇ καταιγίδι σου, καὶ ἐν τῇ ὀργῇ σου συνταράξεις αὐτούς.
17πλήρωσον τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας, καὶ ζητήσουσι τὸ ὄνομά σου, Κύριε.
18αἰσχυνθήτωσαν καὶ ταραχθήτωσαν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος καὶ ἐντραπήτωσαν καὶ ἀπολέσθωσαν
19καὶ γνώτωσαν ὅτι ὄνομά σοι Κύριος· σὺ μόνος ῞Υψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
1[A Song of a Psalm for Asaph.]
2O God, who shall be compared to thee? be not silent, neither be still, O God.
3For behold, thine enemies have made a noise; and they that hate thee have lifted up the head.
4Against thy people they have craftily imagined a device, and have taken counsel against thy saints.
5They have said, Come, and let us utterly destroy them out of the nation; and let the name of Israel be remembered no more at all.
6For they have taken counsel together with one consent: they have made a confederacy against thee;
7even the tents of the Idumeans, and the Ismaelites; Moab, and the Agarenes;
8Gebal, and Ammon, and Amalec; the Philistines also, with them that dwell at Tyre.
9Yea, Assur too is come with them: they have become a help to the children of Lot. Pause.
10Do thou to them as to Madiam, and to Sisera; as to Jabin at the brook of Kison.
11They were utterly destroyed at Aendor: they became as dung for the earth.
12Make their princes as Oreb and Zeb, and Zebee and Salmana; [even] all their princes:
13who said, let us take to ourselves the altar of God as an inheritance.
14O my God, make them as a wheel; as stubble before the face of the wind.
15As fire which shall burn up a wood, as the flame may consume the mountains;
16so shalt thou persecute them with thy tempest, and trouble them in thine anger.
17Fill their faces with dishonour; so shall they seek thy name, O Lord.
18Let them be ashamed and troubled for evermore; yea, let them be confounded and destroyed.
19And let them know that thy name is Lord; that thou alone art Most High over all the earth.
Açıklamalar
- Ayet 8
Grekçe metindeki "ἀλλόφυλοι" (yabancılar) terimi, Septuaginta çevirmenlerinin İbranice "Peliştim" (Filistliler) kelimesini teolojik ve etnik olarak "vaat edilen toprakların dışındaki yabancı soylar" olarak tanımlama eğilimini yansıtır.
- Ayet 9
Grekçe "διάψαλμα" (diapsalma) terimi, İbranice "Selah" kelimesinin Septuaginta'daki müzikal karşılığı olup, tapınak ibadetinde koro veya çalgıların duraklamasını ya da ses perdesinin değişmesini işaret eden teknik bir terimdir.
- Ayet 14
Grekçe "τροχός" (tekerlek) kelimesi, Filistin coğrafyasında rüzgarın önünde hızla dönerek savrulan kurumuş dikenli çarkıfelek otunu (Gundelia tournefortii) simgeleyen kültürel ve coğrafi bir metafordur.