Mezmurlar 107

¹Davut için bir mezmur şarkısı.

²Yüreğim hazırdır, ey Tanrı, yüreğim hazırdır; bütün varlığımla şarkılar söyleyeceğim ve mezmurlar çalacağım.

³Uyan, ey telli çalgı ve lir! Şafak vaktinde uyanacağım.

⁴Halkların arasında sana şükredeceğim, ey Rab; ulusların arasında seni mezmurlarla öveceğim.

⁵Çünkü senin sevgin göklerin üzerinde büyüktür ve senin sadakatin bulutlara dek erişir.

⁶Göklerin üzerinde yüceltil, ey Tanrı, ve yüceliğin bütün yeryüzünü kaplasın.

⁷Sevgililerin kurtulsun diye, sağ elinle kurtar ve bana kulak ver.

⁸Tanrı kendi kutsallığında konuştu: "Yücelerek yükseleceğim ve Şekem’i paylaştıracağım, Çadırlar Vadisi’ni ölçeceğim.

⁹Gilead benimdir, Manasse de benimdir; Efraim başımın koruyucusudur, Yahuda ise kralımdır.

¹⁰Moav umudumun kazanıdır, Edom’un üzerine çarığımı fırlatacağım; yabancılar bana boyun eğdi."

¹¹Kim beni tahkim edilmiş kente götürecek? Kim bana Edom’a kadar yol gösterecek?

¹²Ey Tanrı, bizi reddetmiş olan sen değil misin? Ve ordularımızla savaşa çıkmayan sen değil misin, ey Tanrı?

¹³Sıkıntıdan kurtulmamız için bize yardım et, çünkü insanın kurtarışı boşunadır.

¹⁴Tanrı’yla büyük işler yapacağız ve düşmanlarımızı hiçe sayıp ezecek olan O’dur.

¹᾿ῼδὴ ψαλμοῦ τῷ Δαυΐδ. -

²ΕΤΟΙΜΗ ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ ἐν τῇ δόξῃ μου.

³ἐξεγέρθητι, ψαλτήριον καὶ κιθάρα· ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.

⁴ἐξομολογήσομαί σοι ἐν λαοῖς, Κύριε, ψαλῶ σοι ἐν ἔθνεσιν,

⁵ὅτι μέγα ἐπάνω τῶν οὐρανῶν τὸ ἔλεός σου καὶ ἕως τῶν νεφελῶν ἡ ἀλήθειά σου.

⁶ὑψώθητι ἐπὶ τοὺς οὐρανούς, ὁ Θεός, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου.

⁷ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου, σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου.

⁸ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· ὑψωθήσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα, καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω·

⁹ἐμός ἐστι Γαλαάδ, καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς, καὶ ᾿Εφραὶμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου, ᾿Ιούδας βασιλεύς μου,

¹⁰Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου, ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐπιβαλῶ τὸ ὑπόδημά μου, ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.

¹¹τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς; ἢ τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς ᾿Ιδουμαίας;

¹²οὐχὶ σύ, ὁ Θεός, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς; καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν;

¹³δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως, καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου.

¹⁴ἐν τῷ Θεῷ ποιήσωμεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν.

¹[Song of a Psalm by David.]

²O God, my heart is ready, my heart is ready; I will sing and sing psalms with my glory.

³Awake, psaltery and harp; I will awake early.

⁴I will give thanks to thee, O Lord, among the people; I will sing praise to thee among the Gentiles.

⁵For thy mercy is great above the heavens, and thy truth [reaches] to the clouds.

⁶Be thou exalted, O God, above the heavens; and thy glory above all the earth.

⁷That thy beloved [ones] may be delivered, save with thy right hand, and hear me.

⁸God has spoken in his sanctuary; I will be exalted, and will divide Sicima, and will measure out the valley of tents.

⁹Galaad is mine; and Manasses is mine; and Ephraim is the help of mine head; Judas is my king;

¹⁰Moab is the caldron of my hope; over Idumea will I cast my sandal; the Philistines are made subject to me.

¹¹Who will bring me into the fortified city? or who will guide me to Idumea?

¹²Wilt not thou, O God, who hast rejected us? and wilt not thou, O God, go forth with our hosts?

¹³Give us help from tribulation: for vain is the help of man.

¹⁴Through God we shall do valiantly; and he will bring to nought our enemies.