Mezmurlar 75

¹Son için, ilahiler eşliğinde; Asaf'ın bir mezmuru, Asurluya karşı bir ezgi.

²Tanrı Yahudiye'de tanınır, İsrail'de O'nun adı büyüktür.

³O'nun konaklama yeri esenlikte kuruldu ve O'nun meskeni Siyon'dadır.

⁴Orada parçaladı yayların güçlerini; silahı, kılıcı ve savaşı. (Ara Müzik).

⁵Sen ebedi dağlardan mucizevi bir ihtişamla ışık saçıyorsun.

⁶Yürekçe anlayışsız olanların hepsi dehşete düştü, ölüm uykusuna daldılar; zenginlerin adamlarından hiçbiri ellerinde güç bulamadı.

⁷Senin azarlamanla, ey Yakup'in Tanrısı, atlı savaşçıların hepsi sızıp kaldı.

⁸Sen korku uyandıransın; öfken başladığı andan itibaren kim sana karşı durabilir?

⁹Göklerden yargını işittirdin; yeryüzü korktu ve sessizliğe büründü,

¹⁰Tanrı, yeryüzünün tüm mazlumlarını kurtarmak için yargı kürsüsüne ayağa kalktığında. (Ara Müzik).

¹¹Çünkü insanın içsel düşüncesi bile sana şükran sunacak ve o düşünceden geriye kalanlar senin için bayram kutlayacak.

¹²Adaklar adayın ve Tanrımız Rabbe adaklarınızı ödeyin; O'nun çevresinde olan herkes armağanlar sunsun,

¹³Korku uyandırana, önderlerin canını çekip alana, yeryüzünün kralları karşısında dehşet saçana.

¹Εἰς τὸ τέλος, ἐν ὕμνοις· ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ, ᾠδὴ πρὸς τὸν ᾿Ασσύριον. -

²ΓΝΩΣΤΟΣ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ὁ Θεός, ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ.

³καὶ ἐγενήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ, καὶ τὸ κατοικητήριον αὐτοῦ ἐν Σιών·

⁴ἐκεῖ συνέτριψε τὰ κράτη τῶν τόξων, ὅπλον καὶ ῥομφαίαν καὶ πόλεμον. (διάψαλμα).

⁵φωτίζεις σὺ θαυμαστῶς ἀπὸ ὀρέων αἰωνίων·

⁶ἐταράχθησαν πάντες οἱ ἀσύνετοι τῇ καρδίᾳ, ὕπνωσαν ὕπνον αὐτῶν καὶ οὐχ εὗρον οὐδὲν πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ πλούτου ταῖς χερσὶν αὐτῶν.

⁷ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου, ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ, ἐνύσταξαν οἱ ἐπιβεβηκότες τοῖς ἵπποις.

⁸σὺ φοβερὸς εἶ, καὶ τίς ἀντιστήσεταί σοι; ἀπὸ τότε ἡ ὀργή σου.

⁹ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠκούτισας κρίσιν, γῆ ἐφοβήθη καὶ ἡσύχασεν

¹⁰ἐν τῷ ἀναστῆναι εἰς κρίσιν τὸν Θεὸν τοῦ σῶσαι πάντας τοὺς πραεῖς τῆς γῆς. (διάψαλμα).

¹¹ὅτι ἐνθύμιον ἀνθρώπου ἐξομολογήσεταί σοι, καὶ ἐγκατάλειμμα ἐνθυμίου ἑορτάσει σοι.

¹²εὔξασθε καὶ ἀπόδοτε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· πάντες οἱ κύκλῳ αὐτοῦ οἴσουσι δῶρα

¹³τῷ φοβερῷ καὶ ἀφαιρουμένῳ πνεύματα ἀρχόντων, φοβερῷ παρὰ τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς.

¹[For the end, among the Hymns, a Psalm for Asaph; a Song for the Assyrian.]

²God is known in Judea: his name is great in Israel.

³And his place has been in peace, and his dwelling-place in Sion.

⁴There he broke the power of the bows, the shield, and the sword, and the battle. Pause.

⁵Thou dost wonderfully shine forth from the everlasting mountains.

⁶All the simple ones in heart were troubled; all the men of wealth have slept their sleep, and have found nothing in their hands.

⁷At thy rebuke, O God of Jacob, the riders on horses slumbered.

⁸Thou art terrible; and who shall withstand thee, because of thine anger?

⁹Thou didst cause judgment to be heard from heaven; the earth feared, and was still,

¹⁰when God arose to judgment, to save all the meek in heart. Pause.

¹¹For the inward thought of man shall give thanks to thee: and the memorial of his inward thought shall keep a feast to thee.

¹²Vow, and pay [your vows] to the Lord our God; all that are round about him shall bring gifts,

¹³[even] to him that is terrible, and that takes away the spirits of princes; to him that is terrible among the kings of the earth.