Mezmurlar 79

¹Şef için, değişecek olanlar üzerine; Asaf'ın bir tanıklığı, Asurlu üzerine bir mezmur.

²Ey İsrail'i güden, Yusuf'u bir sürü gibi yönelten, kulak ver! Keruvlar üzerinde taht kuran, kendini göster!

³Efrayim, Benyamin ve Manaşe'nin önünde gücünü uyandır ve bizi kurtarmak için gel!

⁴Ey Tanrı, bizi geri döndür; yüzünü aydınlat ki kurtulalım!

⁵Ey Kuvvetlerin Tanrısı Rab, kullarının duasına karşı daha ne kadar öfkeleneceksin?

⁶Bize gözyaşı ekmeği mi yedireceksin, bize ölçüyle gözyaşı mı içireceksin?

⁷Komşularımıza bir çekişme konusu yaptın bizi, düşmanlarımız bizimle alay ediyor.

⁸Ey Kuvvetlerin Tanrısı Rab, bizi geri döndür; yüzünü aydınlat ki kurtulalım! (Selah).

⁹Mısır'dan bir asma söküp taşıdın, ulusları kovup onu diktin.

¹⁰Onun önünde yol açtın, köklerini toprağa sabitledin ve bütün ülkeyi kapladı.

¹¹Gölgesi dağları örttü, dalları Tanrı'nın sedir ağaçlarını kapladı.

¹²Sürgünlerini denize kadar, filizlerini nehirlere kadar uzattı.

¹³Neden yıktın onun duvarlarını? Yoldan geçen herkes onun bağını bozuyor.

¹⁴Ormandan çıkan yaban domuzu onu tahrip ediyor, kırdaki yabanıl hayvanlar onu yiyip bitiriyor.

¹⁵Ey Kuvvetlerin Tanrısı, ne olur dön artık! Göklerden bak ve gör, bu asmayı ziyaret et!

¹⁶Ve senin sağ elinin diktiği bu bağı onar, kendin için güçlendirdiğin o insanoğlunu koru!

¹⁷Asman ateşle yakıldı ve kökünden söküldü; senin yüzünün azarlamasından yok olacaklar.

¹⁸Elin, sağ elinin adamının üzerinde, kendin için güçlendirdiğin insanoğlunun üzerinde olsun!

¹⁹O zaman senden asla uzaklaşmayacağız; bize yaşam vereceksin ve biz de senin adını çağıracağız.

²⁰Ey Kuvvetlerin Tanrısı Rab, bizi geri döndür; yüzünü aydınlat ki kurtulalım!

¹Εἰς τὸ τέλος, ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων· μαρτύριον τῷ ᾿Ασάφ, ψαλμὸς ὑπὲρ τοῦ ᾿Ασσυρίου. -

²Ο ΠΟΙΜΑΙΝΩΝ τὸν ᾿Ισραήλ, πρόσχες, ὁ ὁδηγῶν ὡσεὶ πρόβατα τὸν ᾿Ιωσήφ. ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, ἐμφάνηθι.

³ἐναντίον ᾿Εφραὶμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς.

⁴ὁ Θεός, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου καὶ σωθησόμεθα.

⁵Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἕως πότε ὀργίζῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν τῶν δούλων σου;

⁶ψωμιεῖς ἡμᾶς ἄρτον δακρύων; καὶ ποτιεῖς ἡμᾶς ἐν δάκρυσιν ἐν μέτρῳ;

⁷ἔθου ἡμᾶς εἰς ἀντιλογίαν τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, καὶ οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν ἐμυκτήρισαν ἡμᾶς.

⁸Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα. (διάψαλμα).

⁹ἄμπελον ἐξ Αἰγύπτου μετῇρας, ἐξέβαλες ἔθνη καὶ κατεφύτευσας αὐτήν·

¹⁰ὡδοποίησας ἔμπροσθεν αὐτῆς καὶ κατεφύτευσας τὰς ῥίζας αὐτῆς, καὶ ἐπλήρωσε τὴν γῆν.

¹¹ἐκάλυψεν ὄρη ἡ σκιὰ αὐτῆς καὶ αἱ ἀναδενδράδες αὐτῆς τὰς κέδρους τοῦ Θεοῦ·

¹²ἐξέτεινε τὰ κλήματα αὐτῆς ἕως θαλάσσης καὶ ἕως ποταμῶν τὰς παραφυάδας αὐτῆς.

¹³ἱνατί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν πάντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν;

¹⁴ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν.

¹⁵ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον δή, καὶ ἐπίβλεψον ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον ταύτην

¹⁶καὶ κατάρτισαι αὐτήν, ἣν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου, καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ.

¹⁷ἐμπεπυρισμένη πυρὶ καὶ ἀνεσκαμμένη· ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου σου ἀπολοῦνται.

¹⁸γενηθήτω ἡ χείρ σου ἐπ᾿ ἄνδρα δεξιᾶς σου καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου, ὃν ἐκραταίωσας σεαυτῷ·

¹⁹καὶ οὐ μὴ ἀποστῶμεν ἀπὸ σοῦ, ζωώσεις ἡμᾶς, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπικαλεσόμεθα.

²⁰Κύριε, ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου, καὶ σωθησόμεθα.

¹[For the end, for alternate [strains], a testimony for Asaph, a Psalm concerning the Assyrian.]

²Attend, O Shepherd of Israel, who guidest Joseph like a flock; thou who sittest upon the cherubs, manifest thyself;

³before Ephraim and Benjamin and Manasse, stir up thy power, and come to deliver us.

⁴Turn us, O God, and cause thy face to shine; and we shall be delivered.

⁵O Lord God of hosts, how long art thou angry with the prayer of thy servant?

⁶Thou wilt feed us with bread of tears; and wilt cause us to drink tears by measure.

⁷Thou hast made us a strife to our neighbours; and our enemies have mocked at us.

⁸Turn us, O Lord God of hosts, and cause thy face to shine; and we shall be saved. Pause.

⁹Thou hast transplanted a vine out of Egypt: thou hast cast out the heathen, and planted it.

¹⁰Thou madest a way before it, and didst cause its roots to strike, and the land was filled [with it].

¹¹Its shadow covered the mountains, and its shoots [equaled] the goodly cedars.

¹²It sent forth its branches to the sea, and its shoots to the river.

¹³Wherefore hast thou broken down its hedge, while all that pass by the way pluck it?

¹⁴The boar out of the wood has laid it waste, and the wild beast has devoured it.

¹⁵O God of hosts, turn, we pray thee: look on [us] from heaven, and behold and visit this vine;

¹⁶and restore that which thy right hand has planted: and look on the son of man whom thou didst strengthen for thyself.

¹⁷[It is] burnt with fire and dug up: they shall perish at the rebuke of thy presence.

¹⁸Let thy hand be upon the man of thy right hand, and upon the son of man whom thou didst strengthen for thyself.

¹⁹So will we not depart from thee: thou shalt quicken us, and we will call upon thy name.

²⁰Turn us, O Lord God of hosts, and make thy face to shine; and we shall be saved.