Mezmurlar 78

¹Asaf'ın mezmuru. Ey Tanrı, uluslar senin mirasın olan topraklara girdi, kutsal tapınağını kirletti ve Yeruşalim'i bir meyve bekçisi kulübesine çevirdi.

²Senin kullarının cesetlerini gökteki kuşlara yem, sadık kullarının etlerini ise yeryüzünün yaban hayvanlarına verdiler.

³Yeruşalim'in çevresine onların kanını su gibi akıttılar ve onları gömecek hiç kimse yoktu.

⁴Komşularımıza bir utanç kaynağı, çevremizdekilere ise bir küçümseme ve alay konusu olduk.

⁵Ne zamana dek, ya Rab? Sonsuza dek mi öfkeleneceksin? Kıskançlığın bir ateş gibi tutuşup yanacak mı?

⁶Öfkeni seni tanımayan ulusların ve senin adını anıp yakarmayan krallıkların üzerine dök.

⁷Çünkü Yakup'u yiyip bitirdiler ve onun yurdunu viraneye çevirdiler.

⁸Geçmişteki suçlarımızı karşımıza çıkarma; merhametin tez elden bize ulaşsın, çünkü çok yoksullaştık ve tükendik.

⁹Yardım et bize, ey kurtarıcımız Tanrı, adının yüceliği uğruna; kurtar bizi ve adının hatırı için günahlarımıza kefaret et, ya Rab.

¹⁰Uluslar neden, "Hani nerede onların Tanrısı?" desinler? Kullarının dökülen kanının öcü, gözlerimizin önünde uluslar arasında açıkça bilinsin.

¹¹Tutsakların iniltisi senin huzuruna erişsin; güçlü bileğinin büyüklüğüyle ölüme mahkum edilmiş olanların çocuklarını koru.

¹²Komşularımızın sana ettiği hakaretleri, ya Rab, yedi katıyla onların kucaklarına geri öde.

¹³Bizler ise senin halkın, senin otlağının koyunlarıyız; sonsuza dek sana şükredeceğiz, kuşaktan kuşağa senin övgünü ilan edeceğiz.

¹Ψαλμὸς τῷ ᾿Ασάφ. - Ο ΘΕΟΣ, ἤλθοσαν ἔθνη εἰς τὴν κληρονομίαν σου, ἐμίαναν τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ἔθεντο ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον.

²ἔθεντο τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, τὰς σάρκας τῶν ὁσίων σου τοῖς θηρίοις τῆς γῆς·

³ἐξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡσεὶ ὕδωρ κύκλῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἦν ὁ θάπτων.

⁴ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν, μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν.

⁵ἕως πότε, Κύριε, ὀργισθήσῃ εἰς τέλος, ἐκκαυθήσεται ὡς πῦρ ὁ ζῆλός σου;

⁶ἔκχεον τὴν ὀργήν σου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ μὴ γινώσκοντά σε καὶ ἐπὶ βασιλείας, αἳ τὸ ὄνομά σου οὐκ ἐπεκαλέσαντο,

⁷ὅτι κατέφαγον τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ τὸν τόπον αὐτοῦ ἠρήμωσαν.

⁸μὴ μνησθῇς ἡμῶν ἀνομιῶν ἀρχαίων· ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, Κύριε, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα.

⁹βοήθησον ἡμῖν, ὁ Θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν· ἕνεκεν τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ῥῦσαι ἡμᾶς καὶ ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν ἕνεκα τοῦ ὀνόματός σου,

¹⁰μή ποτε εἴπωσι τὰ ἔθνη· ποῦ ἔστιν ὁ Θεὸς αὐτῶν; καὶ γνωσθήτω ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν ἡ ἐκδίκησις τοῦ αἵματος τῶν δούλων σου τοῦ ἐκκεχυμένου.

¹¹εἰσελθέτω ἐνώπιόν σου ὁ στεναγμὸς τῶν πεπεδημένων, κατὰ τὴν μεγαλωσύνην τοῦ βραχίονός σου περιποίησαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων.

¹²ἀπόδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν ἑπταπλασίονα εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, ὃν ὠνείδισάν σε, Κύριε.

¹³ἡμεῖς δὲ λαός σου καὶ πρόβατα νομῆς σου ἀνθομολογησόμεθά σοι εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν ἐξαγγελοῦμεν τὴν αἴνεσίν σου.

¹[A Psalm for Asaph.] O God, the heathen are come into thine inheritance; they have polluted thy holy temple; they have made Jerusalem a storehouse of fruits.

²They have given the dead bodies of thy servants [to be] food for the birds of the sky, the flesh of thy holy ones for the wild beasts of the earth.

³They have shed their blood as water, round about Jerusalem; and there was none to bury [them].

⁴We are become a reproach to our neighbours, a scorn and derision to them [that are] round about us.

⁵How long, O Lord? wilt thou be angry for ever? shall thy jealousy burn like fire?

⁶Pour out thy wrath upon the heathen that have not known thee, and upon the kingdoms which have not called upon thy name.

⁷For they have devoured Jacob, and laid his place waste.

⁸Remember not our old transgressions; let thy tender mercies speedily prevent us; for we are greatly impoverished.

⁹Help us, O God our Saviour; for the glory of thy name, O Lord, deliver us; and be merciful to our sins, for thy name’s sake.

¹⁰Lest haply they should say among the heathen, Where is their God? and let the avenging of thy servant’s blood that has been shed be known among the heathen before our eyes.

¹¹Let the groaning of the prisoners come in before thee; according to the greatness of thine arm preserve the sons of the slain ones.

¹²Repay to our neighbours sevenfold into their bosom their reproach, with which they have reproached thee, O Lord.

¹³For we are thy people and the sheep of thy pasture; we will give thee thanks for ever; we will declare thy praise throughout all generations.