Mezmurlar 64

¹Son için; gurbette yaşayan halktan Yeremya ve Hezekiel'in yola çıkmak üzereyken söyledikleri Davut'un mezmuru ve ezgisi.

²Ey Tanrı, Siyon'da Sana bir ilahi yaraşır ve Yeruşalim'de Sana adaklar ödenecektir.

³Benim duamı işit; tüm insanlık Sana gelecektir.

⁴Yasasızların işleri bizi alt etti, ama Sen isyanlarımıza kefaret edeceksin.

⁵Ne mutludur Senin seçtiğin ve yanına kabul ettiğin kişiye! Senin avlularında konaklayacaktır. Evinin iyilikleriyle doyacağız; kutsaldır Senin tapınağın,

⁶adalet içinde harikuladedir. İşit bizi ey kurtarıcımız Tanrı; Sen ki yeryüzünün tüm uçlarının ve uzak denizlerdekilerin umudusun.

⁷Kendi gücüyle dağları sağlamlaştıran, kudretle kuşanmış olan O'dur.

⁸Denizin derinliğini ve dalgalarının uğultusunu sarsan O'dur; uluslar sarsılacaktır.

⁹Yeryüzünün uçlarında yaşayanlar Senin belirtilerinden korkacaklar; sabahın ve akşamın çıkışlarını neşeyle doldurursun.

¹⁰Toprağı ziyaret ettin ve onu suya doyurdun, onu zenginleştirmek için bolluğu çoğalttın; Tanrı'nın ırmağı sularla doludur; onların yiyeceğini hazırladın, çünkü hazırlık böyledir.

¹¹Toprağın saban izlerini suya doyur, ürünlerini çoğalt; yağmur damlalarıyla filizlenirken toprak sevinçle coşacaktır.

¹²Lütfunun yılını bir taçla kutsayacaksın ve Senin ovaların bollukla dolacaktır.

¹³Çölün dağları bereketle semirecek ve tepeler sevinç kuşanacaktır.

¹⁴Sürülerin koçları postlarıyla giyinir, vadiler buğdayla dolar; sevinçle haykıracaklar, nitekim ilahiler söyleyecekler.

¹Εἰς τὸ τέλος· ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ, ᾠδή· ῾Ιερεμίου καὶ ᾿Ιεζεκιήλ ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς παροικίας, ὅτε ἔμελλον ἐκπορεύεσθαι. -

²ΣΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ὕμνος, ὁ Θεός, ἐν Σιών, καὶ σοὶ ἀποδοθήσεται εὐχὴ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.

³εἰσάκουσον προσευχῆς μου· πρὸς σὲ πᾶσα σὰρξ ἥξει.

⁴λόγοι ἀνόμων ὑπερεδυνάμωσαν ἡμᾶς, καὶ ταῖς ἀσεβείαις ἡμῶν σὺ ἱλάσῃ.

⁵μακάριος ὃν ἐξελέξω καὶ προσελάβου· κατασκηνώσει ἐν ταῖς αὐλαῖς σου. πλησθησόμεθα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς τοῦ οἴκου σου· ἅγιος ὁ ναός σου,

⁶θαυμαστὸς ἐν δικαιοσύνῃ. ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ σωτὴρ ἡμῶν, ἡ ἐλπὶς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν,

⁷ἑτοιμάζων ὄρη ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ, περιεζωσμένος ἐν δυναστείᾳ,

⁸ὁ συνταράσσων τὸ κῦτος τῆς θαλάσσης, ἤχους κυμάτων αὐτῆς. ταραχθήσονται τὰ ἔθνη,

⁹καὶ φοβηθήσονται οἱ κατοικοῦντες τὰ πέρατα ἀπὸ τῶν σημείων σου· ἐξόδους πρωΐας καὶ ἑσπέρας τέρψεις.

¹⁰ἐπεσκέψω τὴν γῆν καὶ ἐμέθυσας αὐτήν, ἐπλήθυνας τοῦ πλουτίσαι αὐτήν· ὁ ποταμὸς τοῦ Θεοῦ ἐπληρώθη ὑδάτων· ἡτοίμασας τὴν τροφὴν αὐτῶν, ὅτι οὕτως ἡ ἑτοιμασία.

¹¹τοὺς αὔλακας αὐτῆς μέθυσον, πλήθυνον τὰ γεννήματα αὐτῆς, ἐν ταῖς σταγόσιν αὐτῆς εὐφρανθήσεται ἀνατέλλουσα.

¹²εὐλογήσεις τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, καὶ τὰ πεδία σου πλησθήσονται πιότητος·

¹³πιανθήσεται τὰ ὄρη τῆς ἐρήμου, καὶ ἀγαλλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται.

¹⁴ἐνεδύσαντο οἱ κριοὶ τῶν προβάτων, καὶ αἱ κοιλάδες πληθυνοῦσι σῖτον· κεκράξονται, καὶ γὰρ ὑμνήσουσι.

¹[For the end, a Psalm [and] Song of David.]

²Praise becomes thee, O God, in Sion; and to thee shall the vow be performed.

³Hear my prayer; to thee all flesh shall come.

⁴The words of transgressors have overpowered us; but do thou pardon our sins.

⁵Blessed [is he] whom thou hast chosen and adopted; he shall dwell in thy courts; we shall be filled with the good things of thy house; thy temple is holy.

⁶[Thou art] wonderful in righteousness. Hearken to us, O God our Saviour; the hope of all the ends of the earth, and of them [that are] on the sea afar off:

⁷who dost establish the mountains in thy strength, being girded about with power;

⁸who troublest the depth of the sea, the sounds of its waves.

⁹The nations shall be troubled, and they that inhabit the ends [of the earth] shall be afraid of the signs; thou wilt cause the outgoings of morning and evening to rejoice.

¹⁰Thou hast visited the earth, and saturated it; thou hast abundantly enriched it. The river of God is filled with water; thou hast prepared their food, for thus is the preparation [of it].

¹¹Saturate her furrows, multiply her fruits; [the crop] springing up shall rejoice in its drops.

¹²Thou wilt bless the crown of the year [because] of thy goodness; and thy plains shall be filled with fatness.

¹³The mountains of the wilderness shall be enriched; and the hills shall gird themselves with joy.

¹⁴The rams of the flock are clothed [with wool], and the valleys shall abound in corn; they shall cry aloud, yea they shall sing hymns.