Eyüp 18

¹Bunun üzerine Şuhlu Bildat cevap vererek der:

²Ne zamana kadar son vermeyeceksin? Dur ki bizler de konuşalım.

³Neden senin önünde dört ayaklı hayvanlar gibi sessizliğe büründük?

⁴Öfke sana hükmediyor; çünkü sen ölürsen, gök altındaki dünya ıssız mı kalacak? Yoksa dağlar temellerinden mi sarsılacak?

⁵Kötülerin ışığı sönecek ve alevleri artık yükselmeyecek.

⁶Konutundaki ışığı karanlığa dönecek ve üzerindeki kandili sönecek.

⁷En değersiz olanlar onun mallarını yağmalasın, kendi tasarısı onu tökezletsin.

⁸Çünkü ayağı tuzağa fırlatılmıştır, bir ağın içinde sarmalansın.

⁹Üzerine tuzaklar gelsin, susamış olanlar onu alt etsin.

¹⁰Onu yakalayacak ip toprakta gizlidir, onu tutacak tuzak ise patikaların üzerindedir.

¹¹Acılar onu çepeçevre mahvetsin, peşi sıra birçokları onun ayağının dibine gelsin,

¹²daraltıcı bir açlık içinde. Onun için korkunç bir yıkım hazırlanmıştır.

¹³Ayaklarının parmakları kemirilsin, onun en güzel şeylerini ölüm yiyip bitirsin.

¹⁴Konutundan şifa sökülüp atılsın, kraliyet suçlamasıyla gelen sıkıntı onu kıskıvrak yakalasın.

¹⁵Onun gecesinde çadırında konaklanacak, onun görkemli yerlerine kükürt saçılacak.

¹⁶Aşağıdan kökleri kuruyacak, yukarıdan ise hasadı üzerine yıkılacak.

¹⁷Anısı yeryüzünden yok olsun, dışarıda adı sanı kalmasın.

¹⁸Onu ışıktan karanlığa sürsünler.

¹⁹Halkı arasında tanınmayacak, gök altında evi kurtulmayacak.

²⁰Aksine onun mülkünde başkaları yaşayacak; sonrakiler onun haline inleyecek, öncekileri ise dehşet saracak.

²¹İşte adaletsizlerin konutları bunlardır, Rab'bi tanımayanların yeri budur.

¹ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·

²μέχρι τίνος οὐ παύσῃ; ἐπίσχες, ἵνα καὶ αὐτοὶ λαλήσωμεν.

³διατὶ δὲ ὥσπερ τετράποδα σεσιωπήκαμεν ἐναντίον σου;

⁴κέχρηταί σοι ὀργή· τί γάρ; ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, ἀοίκητος ἡ ὑπ᾿ οὐρανόν; ἢ καταστραφήσεται ὄρη ἐκ θεμελίων;

⁵καὶ φῶς ἀσεβῶν σβεσθήσεται, καὶ οὐκ ἀποβήσεται αὐτῶν ἡ φλόξ·

⁶τὸ φῶς αὐτοῦ σκότος ἐν διαίτῃ, ὁ δὲ λύχνος ἐπ᾿ αὐτῷ σβεσθήσεται.

⁷θηρεύσαισαν ἐλάχιστοι τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, σφάλαι δὲ αὐτοῦ ἡ βουλή.

⁸ἐμβέβληται δὲ ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν παγίδι, ἐν δικτύῳ ἑλιχθείη.

⁹ἔλθοισαν δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν παγίδες, κατισχύσει ἐπ᾿ αὐτὸν διψῶντας.

¹⁰κέκρυπται ἐν τῇ γῇ σχοινίον αὐτοῦ καὶ ἡ σύλληψις αὐτοῦ ἐπὶ τρίβων.

¹¹κύκλῳ ὀλέσαισαν αὐτὸν ὀδύναι, πολλοὶ δὲ περὶ πόδα αὐτοῦ ἔλθοισαν

¹²ἐν λιμῷ στενῷ. πτῶμα δὲ αὐτῷ ἡτοίμασται ἐξαίσιον.

¹³βρωθείησαν αὐτοῦ κλῶνες ποδῶν, κατέδεται δὲ αὐτοῦ τὰ ὡραῖα θάνατος.

¹⁴ἐκραγείη δὲ ἐκ διαίτης αὐτοῦ ἴασις, σχοίη δὲ αὐτὸν ἀνάγκη αἰτίᾳ βασιλικῇ.

¹⁵κατασκηνώσει ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ ἐν νυκτὶ αὐτοῦ, κατασπαρήσονται τὰ εὐπρεπῆ αὐτοῦ θείῳ.

¹⁶ὑποκάτωθεν αἱ ῥίζαι αὐτοῦ ξηρανθήσονται, καὶ ἐπάνωθεν ἐπιπεσεῖται θερισμὸς αὐτοῦ.

¹⁷τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἀπόλοιτο ἐκ γῆς, καὶ ὑπάρξει ὄνομα αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐξωτέρω.

¹⁸ἀπώσειεν αὐτὸν ἐκ φωτὸς εἰς σκότος.

¹⁹οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος ἐν λαῷ αὐτοῦ, οὐδὲ σεσωσμένος ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν ὁ οἶκος αὐτοῦ,

²⁰ἀλλ᾿ ἐν τοῖς αὐτοῦ ζήσονται ἕτεροι. ἐπ᾿ αὐτῷ ἐστέναξαν ἔσχατοι, πρώτους δὲ ἔσχε θαῦμα.

²¹οὗτοί εἰσιν οἱ οἶκοι ἀδίκων, οὗτος δὲ ὁ τόπος τῶν μὴ εἰδότων τὸν Κύριον.

¹Then Baldad the Sauchite answered and said,

²How long wilt thou continue? forbear, that we also may speak.

³For wherefore have we been silent before thee like brutes?

⁴Anger has possessed thee: for what if thou shouldest die; would [the earth] under heaven be desolate? or shall the mountains be overthrown from their foundations?

⁵But the light of the ungodly shall be quenched, and their flame shall not go up.

⁶His light [shall be] darkness in [his] habitation, and his lamp shall be put out with him.

⁷Let the meanest of men spoil his goods, and let his counsel deceive [him].

⁸His foot also has been caught in a snare, [and] let it be entangled in a net.

⁹And let snares come upon him: he shall strengthen those that thirst for his destruction.

¹⁰His snare is hid in the earth, and that which shall take him is by the path.

¹¹Let pains destroy him round about, and let many [enemies] come about him,

¹²[vex him] with distressing hunger: and a signal destruction has been prepared for him.

¹³Let the soles of his feet be devoured: and death shall consume his beauty.

¹⁴And let health be utterly banished from his tabernacle, and let distress seize upon him with a charge from the king.

¹⁵It shall dwell in his tabernacle in his night: his excellency shall be sown with brimstone.

¹⁶His roots shall be dried up from beneath, and his crop shall fall away from above.

¹⁷Let his memorial perish out of the earth, and his name shall be publicly cast out.

¹⁸Let [one] drive him from light into darkness.

¹⁹He shall not be known among his people, nor his house preserved on the earth.

²⁰But strangers shall dwell in his possessions: the last groaned for him, and wonder seized the first.

²¹These are the houses of the unrighteous, and this is the place of them that know not the Lord.