Hoşea 11

¹Şafak vakti reddedilip fırlatıldılar, İsrail kralı tamamen reddedildi; çünkü İsrail bir çocuktu, ben de onu sevdim ve Mısır'dan onun çocuklarını çağırdım.

²Onları nasıl çağırdıysam, huzurumdan öylece uzaklaştılar; kendileri Baallere kurban sunuyor ve oyma putlara buhur yakıyorlardı.

³Oysa Efrayim'in yürümesini sınırlandırıp ona yol gösteren bendim, onu kolumun üzerine aldım; ama onları iyileştirenin ben olduğumu bilmediler.

⁴İnsanların yozlaşması içinde onları sevgimin bağlarıyla kendime çektim; onlar için yanaklarına tokat atan bir adam gibi olacağım, yine de ona yönelecek ve ona güç yetireceğim.

⁵Efrayim Mısır'a yerleşti ve Asur bizzat onun kralı oldu; çünkü bana geri dönmek istemedi.

⁶Kentlerinde kılıç zayıf düştü ve ellerinde son buldu; kendi kurdukları meclislerin kararları yüzünden yok olup gidecekler.

⁷Halkı kendi konutundan ötürü kararsızca asılı kalmıştır; Tanrı onun değerli şeylerine öfkelenecek ve onu asla yükseltmeyecektir.

⁸Seni nasıl bırakırım Efrayim? Sana kalkan olacağım İsrail; seni nasıl bırakırım? Seni nasıl Adma gibi yapar, Sebneim gibi ederim? Yüreğim kendi içinde döndü, pişmanlığım altüst oldu.

⁹Gazabımın öfkesine göre davranmayacağım, Efrayim'in silinip gitmesine asla izin vermeyeceğim; çünkü ben insan değil, Tanrı'yim; senin ortandaki Kutsal Olan'ım ve şehre öfkeyle girmeyeceğim.

¹⁰Rab'bin ardınca yürüyeceğim; O bir aslan gibi kükreyecek. O kükreyince, suların çocukları dehşet içinde kalacaklar.

¹¹Mısır'dan bir kuş gibi, Asurluların toprağından bir güvercin gibi dehşetle gelecekler; ve onları kendi evlerine geri döndürüp yerleştireceğim, diyor Rab.

¹ΟΡΘΡΟΥ ἀπερρίφησαν, ἀπερρίφη βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· ὅτι νήπιος ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγὼ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐξ Αἰγύπτου μετεκάλεσα τὰ τέκνα αὐτοῦ.

²καθὼς μετεκάλεσα αὐτούς, οὕτως ἀπῴχοντο ἐκ προσώπου μου· αὐτοὶ τοῖς Βααλεὶμ ἔθυον καὶ τοῖς γλυπτοῖς ἐθυμίων.

³καὶ ἐγὼ συνεπόδισα τὸν ᾿Εφραίμ, ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τὸν βραχίονά μου, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι ἴαμαι αὐτούς.

⁴ἐν διαφθορᾷ ἀνθρώπων ἐξέτεινα αὐτοὺς ἐν δεσμοῖς ἀγαπήσεώς μου καὶ ἔσομαι αὐτοῖς ὡς ῥαπίζων ἄνθρωπος ἐπὶ τὰς σιαγόνας αὐτοῦ· καὶ ἐπιβλέψομαι πρὸς αὐτόν, δυνήσομαι αὐτῷ.

⁵κατῴκησεν ᾿Εφραὶμ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ᾿Ασσοὺρ αὐτὸς βασιλεὺς αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι.

⁶καὶ ἠσθένησε ρομφαία ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καὶ κατέπαυσεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ φάγονται ἐκ τῶν διαβουλίων αὐτῶν.

⁷καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐπικρεμάμενος ἐκ τῆς κατοικίας αὐτοῦ, καὶ ὁ Θεὸς ἐπὶ τὰ τίμια αὐτοῦ θυμωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ὑψώσῃ αὐτόν.

⁸τί σε διαθῶμαι, ᾿Εφραίμ; ὑπερασπιῶ σου, ᾿Ισραήλ; τί σε διαθῷ; ὡς ᾿Αδαμὰ θήσομαί σε καὶ ὡς Σεβνείμ; μετεστράφη ἡ καρδία μου ἐν τῷ αὐτῷ, συνεταράχθη ἡ μεταμέλειά μου.

⁹οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου, οὐ μὴ ἐγκαταλίπω τοῦ ἐξαλειφθῆναι τὸν ᾿Εφραίμ· διότι Θεὸς ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἄνθρωπος· ἐν σοὶ ἅγιος, καὶ οὐκ εἰσελεύσομαι εἰς πόλιν.

¹⁰ὀπίσω Κυρίου πορεύσομαι· ὡς λέων ἐρεύξεται, ὅτι αὐτὸς ὠρύσεται, καὶ ἐκστήσονται τέκνα ὑδάτων.

¹¹ἐκστήσονται ὡς ὄρνεον ἐξ Αἰγύπτου καὶ ὡς περιστερὰ ἐκ γῆς ᾿Ασσυρίων· καὶ ἀποκαταστήσω αὐτούς εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν, λέγει Κύριος.

¹Early in the morning were they cast off, the king of Israel has been cast off: for Israel is a child, and I loved him, and out of Egypt have I called his children.

²As I called them, so they departed from my presence: they sacrificed to Baalim, and burnt incense to graven images.

³Yet I bound the feet of Ephraim, I took him on my arm; but they knew not that I healed them.

⁴When men were destroyed, I drew them with the bands of my love: and I will be to them as a man smiting [another] on his cheek: and I will have respect to him, I will prevail with him.

⁵Ephraim dwelt in Egypt; and [as for] the Assyrian, he was his king, because he would not return.

⁶And in his cities he prevailed not with the sword, and he ceased [to war] with his hands: and they shall eat [of the fruit] of their own devices:

⁷and his people [shall] cleave fondly to their habitation; but God shall be angry with his precious things, and shall not at all exalt him.

⁸How shall I deal with thee, Ephraim? [how] shall I protect thee, Israel? what shall I do with thee? I will make thee as Adama, and as Seboim; my heart is turned at once, my repentance is powerfully excited.

⁹I will not act according to the fury of my wrath, I will not abandon Ephraim to be utterly destroyed: for I am God, and not man; the Holy One within thee: and I will not enter into the city.

¹⁰I will go after the Lord: he shall utter [his voice] as a lion: for he shall roar, and the children of the waters shall be amazed.

¹¹They shall be amazed [and fly] as a bird out of Egypt, and as a dove out of the land of the Assyrians: and I will restore them to their houses, saith the Lord.