Eyüp 8

¹Şuhlu Bildat cevap vererek şöyle der:

²Ne zamana dek konuşacaksın bunları, ağzının çok konuşan rüzgarını?

³Rab yargılarken haksızlık mı eder, yoksa her şeyi Yaratan doğruluğu mu sarsar?

⁴Eğer oğulların O'na karşı günah işledilerse, O da onları kendi isyanlarının eliyle cezaya gönderdi.

⁵Sen ise yalvararak, her şeye gücü yeten Rab'be şafakta yönel.

⁶Eğer temiz ve dürüstsen, O senin yalvarışına kulak verecek ve doğruluğunun konutunu sana kesinlikle geri verecektir.

⁷Böylece başlangıcın küçük olsa da, sonun söze sığmayacak kadar büyük olacaktır.

⁸Çünkü önceki kuşağa sor ve ataların soyuna göre iyice araştır.

⁹Çünkü biz dünküleriz ve hiçbir şey bilmeyiz; yeryüzündeki ömrümüz bir gölgeden ibarettir.

¹⁰Onlar sana öğretmeyecek, bildirmeyecek ve yüreklerinden bu sözleri çıkarmayacaklar mı?

¹¹Papirüs susuz yeşerir mi, ya da hasırotu su olmadan boy atar mı?

¹²Henüz kökündeyken ve biçilmemişken bile, suyu içmeden önce diğer tüm otlardan önce kurumaz mı?

¹³Rab'bi unutan herkesin sonu böyle olacaktır; tanrısızın umudu yok olup gidecektir.

¹⁴Çünkü onun evi ıssız kalacak, çadırı ise bir örümcek ağıyla son bulacaktır.

¹⁵Evine dayanak yapsa da ev ayakta kalmayacak; ona tutunsa da dayanamayacaktır.

¹⁶Güneşin altında nemlidir o, filizi çürüklüğünün içinden fışkıracaktır.

¹⁷Taş yığınının üzerinde uyur, çakılların arasında yaşayacaktır.

¹⁸Eğer biri onu yutarsa, yer onu yalanlayacak ve "Böyle şeyler görmedin" diyecektir.

¹⁹Çünkü tanrısızın yıkımı böyledir; topraktan ise bir başkası yeşerecektir.

²⁰Çünkü Rab masum insanı asla reddetmeyecek, tanrısızın hiçbir sunusunu da kabul etmeyecektir.

²¹O, dürüstlerin ağzını gülüşle, dudaklarını ise şükranla dolduracaktır.

²²Onların düşmanları utanç kuşanacak ve tanrısızın konutu var olmayacaktır.

¹ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·

²μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα, πνεῦμα πολυρρῆμον τοῦ στόματός σου;

³μὴ ὁ Κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον;

⁴εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ, ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν.

⁵σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς Κύριον παντοκράτορα δεόμενος.

⁶εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός, δεήσεως ἐπακούσεταί σου, ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης·

⁷ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα, τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα.

⁸ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην, ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων·

⁹χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν, σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος.

¹⁰ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσι καὶ ἀναγγελοῦσι καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσι ῥήματα;

¹¹μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου;

¹²ἔτι ὂν ἐπὶ ρίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ, πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται;

¹³οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ Κυρίου· ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται.

¹⁴ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος, ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή.

¹⁵ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, οὐ μὴ στῇ· ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ, οὐ μὴ ὑπομείνῃ·

¹⁶ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου, καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.

¹⁷ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται, ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται.

¹⁸ἐὰν καταπίῃ, ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν· οὐχ ἑώρακας τοιαῦτα,

¹⁹ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη, ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει.

²⁰ὁ γὰρ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσεται τὸν ἄκακον, πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται.

²¹ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος, τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως·

²²οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην, δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται.

¹Then Baldad the Sauchite answered, and said,

²How long wilt thou speak these things, [how long shall] the breath of thy mouth [be] abundant in words?

³Will the Lord be unjust when he judges; or will he that has made all things pervert justice?

⁴If thy sons have sinned before him, he has cast them away because of their transgression.

⁵But be thou early in prayer to the Lord Almighty.

⁶If thou art pure and true, he will hearken to thy supplication, and will restore to thee the habitation of righteousness.

⁷Though then thy beginning should be small, yet thy end should be unspeakably great.

⁸For ask of the former generation, and search diligently among the race of [our] fathers:

⁹(for we are of yesterday, and know nothing; for our life upon the earth is a shadow:)

¹⁰shall not these teach thee, and report [to thee], and bring out words from [their] heart?

¹¹Does the rush flourish without water, or shall the flag grow up without moisture?

¹²When it is yet on the root, and [though] it has not been cut down, does not any herb wither before it has received moisture?

¹³Thus then shall be the end of all that forget the Lord: for the hope of the ungodly shall perish.

¹⁴For his house shall be without inhabitants, and his tent shall prove a spider’s web.

¹⁵If he should prop up his house, it shall not stand: and when he has taken hold of it, it shall not remain.

¹⁶For it is moist under the sun, and his branch shall come forth out of his dung-heap.

¹⁷He lies down upon a gathering of stones, and shall live in the midst of flints.

¹⁸If [God] should destroy [him], his place shall deny him. Hast thou not seen such things,

¹⁹that such is the overthrow of the ungodly? And out of the earth another shall grow.

²⁰For the Lord will by no means reject the harmless man; but he will not receive any gift of the ungodly.

²¹But he will fill with laughter the mouth of the sincere, and their lips with thanksgiving.

²²But their adversaries shall clothe themselves with shame; and the habitation of the ungodly shall perish.