Mezmurlar 96

¹Davut için, ülkesi yeniden düzene sokulduğunda. Rab egemenlik sürdü; yeryüzü coşsun, birçok ada sevinçle dolsun!

²Bulutlar ve koyu karanlık sarmıştır O'nun çevresini; doğruluk ve adalet O'nun tahtını ayakta tutan sütundur.

³Ateş ilerleyecek O'nun önünden ve alevler içinde yakacak düşmanlarını dört bir yanda.

⁴Şimşekleri parıldattı meskun dünyayı; yeryüzü bunu gördü ve sarsıldı.

⁵Dağlar balmumu gibi eridi Rab'bin huzurunda, tüm yeryüzünün Rabbinin çehresi karşısında.

⁶Gökler ilan etti O'nun doğruluğunu ve bütün halklar gördü O'nun yüceliğini.

⁷Utanca boğulsun oyulmuş putlara tapınanların hepsi, o boş putlarıyla övünenler; O'na secde edin, ey O'nun bütün melekleri!

⁸Siyon duydu ve sevindi, Yahuda'nın kızları coştu senin yargıların karşısında, ya Rab!

⁹Çünkü sen, ya Rab, bütün yeryüzü üzerinde en yücesin; son derece yüceltildin bütün tanrıların üzerinde.

¹⁰Ey Rab'bi sevenler, kötülükten nefret edin! Rab, sadık kullarının canlarını korur; günahkarların elinden kurtaracaktır onları.

¹¹Işık doğdu doğru kişi için ve yüreği temiz olanlar için sevinç.

¹²Rab'de sevinçle dolun, ey doğrular; O'nun kutsallığının anısını zikrederek şükredin!

¹Τῷ Δαυΐδ, ὅτε ἡ γῆ αὐτοῦ καθίσταται. - Ο ΚΥΡΙΟΣ ἐβασίλευσεν, ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί.

²νέφη καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ, δικαιοσύνη καὶ κρίμα κατόρθωσις τοῦ θρόνου αὐτοῦ.

³πῦρ ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ φλογιεῖ κύκλῳ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ·

⁴ἔφαναν αἱ ἀστραπαὶ αὐτοῦ τῇ οἰκουμένῃ, εἶδε καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ.

⁵τὰ ὄρη ὡσεὶ κηρὸς ἐτάκησαν ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ἀπὸ προσώπου Κυρίου πάσης τῆς γῆς.

⁶ἀνήγγειλαν οἱ οὐρανοὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ εἴδοσαν πάντες οἱ λαοὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ.

⁷αἰσχυνθήτωσαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς, οἱ ἐγκαυχώμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν· προσκυνήσατε αὐτῷ, πάντες οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ.

⁸ἤκουσε καὶ εὐφράνθη ἡ Σιών, καὶ ἠγαλλιάσαντο αἱ θυγατέρες τῆς ᾿Ιουδαίας ἕνεκεν τῶν κριμάτων σου, Κύριε·

⁹ὅτι σὺ εἶ Κύριος ὕψιστος ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, σφόδρα ὑπερυψώθης ὑπὲρ πάντας τοὺς θεούς.

¹⁰οἱ ἀγαπῶντες τὸν Κύριον, μισεῖτε πονηρά· φυλάσσει Κύριος τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ, ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλῶν ῥύσεται αὐτούς.

¹¹φῶς ἀνέτειλε τῷ δικαίῳ καὶ τοῖς εὐθέσι τῇ καρδίᾳ εὐφροσύνη.

¹²εὐφράνθητε, δίκαιοι, ἐν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐξομολογεῖσθε τῇ μνήμῃ τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ.

¹[For David, when his land is established.] The Lord reigns, let the earth exult, let many islands rejoice.

²Cloud, and darkness are round about him; righteousness and judgment are the establishment of his throne.

³Fire shall go before him, and burn up his enemies round about.

⁴His lightnings appeared to the world; the earth saw, and trembled.

⁵The mountains melted like wax at the presence of the Lord, at the presence of the Lord of the whole earth.

⁶The heavens have declared his righteousness, and all the people have seen his glory.

⁷Let all that worship graven images be ashamed, who boast of their idols; worship him, all ye his angels.

⁸Sion heard and rejoiced; and the daughters of Judea exulted, because of thy judgments, O Lord.

⁹For thou art Lord most high over all the earth; thou art greatly exalted above all gods.

¹⁰Ye that love the Lord, hate evil; the Lord preserves the souls of his saints; he shall deliver them from the hand of sinners.

¹¹Light is sprung up for the righteous, and gladness for the upright in heart.

¹²Rejoice in the Lord, ye righteous; and give thanks for a remembrance of his holiness.