Eyüp 35

¹Elius karşılık vererek şöyle der:

²"Yargı sürecinde bunu mu doğru saydın? Sen kimsin ki, 'Rab'bin huzurunda doğruyum' dedin?

³Ben sana ve senin üç arkadaşına cevap vereceğim.

⁴Gökyüzüne doğru bak ve gör; senden ne kadar yüksekte olan bulutları dikkatle gözlemle.

⁵Eğer günah işlediysen, O'na karşı ne yapacaksın?

⁶Ve eğer yasa dışı davranışların çoksa bile, O'na ne yapabilirsin?

⁷Mademki doğrusun, O'na ne vermiş olursun? Ya da senin elinden neyi kabul edecek?

⁸Senin tanrısızlığın ancak senin benzerin olan bir insana dokunur, doğruluğun ise ancak bir insanoğluna yarar sağlar.

⁹İnsanlar iftiraya uğrayanların çokluğundan feryat edecekler, güçlülerin kolu yüzünden yardım dileyecekler.

¹⁰Ama kimse demedi ki: 'Beni yaratan, gece nöbetlerini düzene koyan Tanrı nerede?

¹¹Beni yeryüzünün dört ayaklı hayvanlarından ayıran, gökteki kuşlardan daha bilge kılan nerede?'

¹²Orada feryat edecekler, fakat kötülerin kibri yüzünden O asla işitmeyecektir.

¹³Çünkü Rab yersiz ve uygunsuz şeyleri görmek istemez, Her Şeye Gücü Yeten'in Kendisi bunlara bakmaz.

¹⁴O, yasa dışı işleri yapanları gözleyendir ve beni kurtaracaktır; sen ise O'nun huzurunda yargılan, eğer O'nu olduğu gibi övmeye gücün yetiyorsa.

¹⁵Şimdi ise O öfkesiyle cezalandırmadığı ve günahı şiddetle fark etmediği için,

¹⁶Eyüp boş yere ağzını açıyor ve bilgisizlik içinde sözleri ağırlaştırıp duruyor."

¹ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιοὺς λέγει·

²τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει; σὺ τίς εἶ ὅτι εἶπας· δίκαιός εἰμι ἔναντι Κυρίου;

³ἐγώ σοι δώσω ἀπόκρισιν καὶ τοῖς τρισὶ φίλοις σου.

⁴ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδέ, κατάμαθε δὲ νέφη ὡς ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ.

⁵εἰ ἥμαρτες, τί πράξεις;

⁶εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησας, τί δύνασαι ποιῆσαι;

⁷ἐπεὶ δὲ οὖν δικαιος εἶ, τί δώσεις αὐτῷ; ἢ τί ἐκ χειρός σου λήψεται;

⁸ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου.

⁹ἀπὸ πλήθους συκοφαντούμενοι κεκράξονται, βοήσονται ἀπὸ βραχίονος πολλῶν.

¹⁰καὶ οὐκ εἶπε· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας με, ὁ κατατάσσων φυλακὰς νυκτερινάς,

¹¹ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆς, ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ;

¹²ἐκεῖ κεκράξονται, καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ καὶ ἀπὸ ὕβρεως πονηρῶν.

¹³ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ἰδεῖν ὁ Κύριος, αὐτὸς γὰρ ὁ Παντοκράτωρ

¹⁴ὁρατής ἐστι τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα καὶ σώσει με. κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, εἰ δύνασαι αὐτὸν αἰνέσαι, ὥς ἐστι.

¹⁵καὶ νῦν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενος ὀργὴν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω παράπτωμά τι σφόδρα·

¹⁶καὶ ᾿Ιὼβ ματαίως ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐν ἀγνωσίᾳ ῥήματα βαρύνει.

¹And Elius resumed and said,

²What is this that thou thinkest to be according to right? who art thou that thou hast said, I am righteous before the Lord?

³I will answer thee, and thy three friends.

⁴Look up to the sky and see; and consider the clouds, how high [they are] above thee.

⁵If thou hast sinned, what wilt thou do?

⁶and if too thou hast transgressed much, what canst thou perform?

⁷And suppose thou art righteous, what wilt thou give him? or what shall he receive of thy hand?

⁸Thy ungodliness [may affect] a man who is like to thee; or thy righteousness a son of man.

⁹They that are oppressed of a multitude will be ready to cry out; they will call for help because of the arm of many.

¹⁰But none said, Where is God that made me, who appoints the night-watches;

¹¹who makes me to differ from the four-footed beasts of the earth, and from the birds of the sky?

¹²There they shall cry, and none shall hearken, even because of the insolence of wicked men.

¹³For the Lord desires not to look on error, for he is the Almighty One.

¹⁴He beholds them that perform lawless deeds, and he will save me: and do thou plead before him, if thou canst praise him, as it is [possible] even now.

¹⁵For he is not [now] regarding his wrath, nor has he noticed severely any trespass.

¹⁶Yet Job vainly opens his mouth, in ignorance he multiplies words.