Septuaginta
Yeşaya 46
1Bel çöktü, Dagon paramparça oldu; onların oyma putları yaban hayvanlarına ve yük hayvanlarına yüklendi. Bunları, yorgun ve aç hayvana ağır birer yük gibi bağlı olarak taşıyorsunuz.
2Bitkin düşmüş, gücü tükenmiş olanlar kendilerini savaştan kurtaramayacaklar; kendileri de tutsak olup götürüldüler.
3Ey Yakup soyu ve İsrail'in geride kalan tüm halkı, beni dinleyin! Anne rahminden beri taşınan, çocukluğunuzdan beri eğitilen sizler,
4Yaşlılığınıza dek Ben O'yum; siz iyice yaşlanıncaya dek Ben O'yum. Size Ben katlanıyorum, sizi Ben yarattım ve Ben serbest bırakacağım; sizi kaldırıp kurtaracağım.
5Beni kime benzettiniz? Görün ve tasarlayın, ey yoldan sapanlar!
6Keseden bolca altın çıkaranlar ve gümüşü terazide tartanlar, bir kuyumcu kiralayıp el yapımı putlar yaptırırlar; sonra da önünde eğilip onlara tapınırlar.
7Onu omuzlarında taşıyıp götürürler; yerine koyduklarında ise orada kalır, asla kımıldamaz. Biri ona feryat etse de asla yanıt veremez, onu kötülüklerden asla kurtaramaz.
8Bunları hatırlayın ve inleyin; ey sapmış olanlar, tövbe edin, yüreğinize dönün!
9Ve geçmişte, çağlar öncesinden beri olup bitenleri hatırlayın. Çünkü Tanrı Benim, benden başkası yoktur.
10Sonu daha başlangıçtan, henüz gerçekleşmemiş olanları çok önceden bildiren ve hepsi birden tamamlanandır. Şöyle dedim: Tasarımım ayakta kalacak, tasarladığım her şeyi yapacağım.
11Doğudan yırtıcı bir kuşu, uzak bir ülkeden tasarılarımı gerçekleştirecek olanı çağırıyorum. Ben söyledim ve getirdim; Ben yarattım ve yaptım; onu getirdim ve yolunu başarılı kıldım.
12Beni dinleyin, ey yüreğini kaybetmiş olanlar, doğruluktan uzak kalanlar!
13Doğruluğumu yakınlaştırdım, benden gelecek olan kurtuluş gecikmeyecektir. İsrail'e yücelik olsun diye Siyon'a kurtuluş bağışladım.
1ΕΠΕΣΕ Βήλ, συνετρίβη Δαγών, ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτῶν εἰς θηρία καὶ κτήνη· αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡς φορτίον κοπιῶντι
2καὶ πεινῶντι, ἐκλελυμένῳ, οὐκ ἰσχύοντι ἅμα, οἳ οὐ δυνήσονται σωθῆναι ἀπὸ πολέμου, αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν.
3᾿Ακούετέ μου, οἶκος τοῦ ᾿Ιακὼβ καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ, οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου
4ἕως γήρους· ἐγώ εἰμι, καὶ ἕως ἂν καταγηράσητε, ἐγώ εἰμι· ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμῶν, ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω, ἐγὼ ἀναλήψομαι καὶ σώσω ὑμᾶς.
5τίνι με ὡμοιώσατε; ἴδετε, τεχνάσασθε, οἱ πλανώμενοι.
6οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγῷ, στήσουσιν ἐν σταθμῷ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα, καὶ κύψαντες προσκυνοῦσιν αὐτοῖς.
7αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὤμου, καὶ πορεύονται· ἐὰν δὲ θῶσιν αὐτό, ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ μένει, οὐ μὴ κινηθῇ· καὶ ὡς ἐὰν βοήσῃ πρὸς αὐτόν, οὐ μὴ εἰσακούσῃ, ἀπὸ κακῶν οὐ μὴ σώση αὐτόν.
8μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε, μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι, ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ,
9καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ
10ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι, καὶ ἅμα συνετελέσθη. καὶ εἶπα· πᾶσα ἡ βουλή μου στήσεται, καὶ πάντα, ὅσα βεβούλευμαι, ποιήσω·
11καλῶν ἀπὸ ἀνατολῶν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γῆς πόρρωθεν περὶ ὧν βεβούλευμαι, ἐλάλησα καὶ ἤγαγον, ἔκτισα καὶ ἐποίησα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
12ἀκούσατέ μου, οἱ ἀπολωλεκότες τὴν καρδίαν, οἱ μακρὰν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης.
13ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παρ᾿ ἐμοῦ οὐ βραδυνῶ· δέδωκα ἐν Σιὼν σωτηρίαν τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς δόξασμα.
1Bel has fallen, Nabo is broken to pieces, their graven images are gone to the wild beasts and the cattle: ye take them packed up as a burden to the weary, exhausted, hungry, and [at the same time] helpless man;
2who will not be able to save themselves from war, but they themselves are led [away] captive.
3Hear me, O house of Jacob, and all the remnant of Israel, who are borne [by me] from the womb, and taught [by me] from infancy, [even] to old age:
4I am [he]; and until ye shall have grown old, I am [he]: I bear you, I have made, and I will relieve, I will take up and save you.
5To whom have ye compared me? see, consider, ye that go astray.
6They that furnish gold out of a purse, and silver by weight, will weigh it in a scale, and they hire a goldsmith and make idols, and bow down, and worship them.
7They bear it upon the shoulder, and go; and if they put it upon its place, it remains, it cannot move: and whosoever shall cry to it, it cannot hear; it cannot save him from trouble.
8Remember ye these things, and groan: repent, ye that have gone astray, return in your heart;
9and remember the former things [that were] of old: for I am God, and there is none other beside me,
10telling beforehand the latter events before they come to pass, and they are accomplished together: and I said, all my counsel shall stand, and I will do all things that I have planned:
11calling a bird from the east, and from a land afar off, for the things which I have planned: I have spoken, and brought [him]; I have created and made [him]; I have brought him, and prospered his way.
12Hearken to me, ye senseless ones, that are far from righteousness:
13I have brought near my righteousness, and I will not be slow with the salvation that is from me: I have given salvation in Sion to Israel for glory.
Açıklamalar
- Ayet 1
Septuaginta tercümanları, İbranice Masoretik metindeki Babil tanrısı "Nebo" (נְבוֹ) ismini Helenistik dönem Mısır ve Levant bağlamında daha çok bilinen Filist tanrısı "Dagon" (Δαγών) ile değiştirmişlerdir.