Çölde Sayım 12

¹Meryem ve Harun, Musa'nın almış olduğu Etiyopyalı kadın yüzünden Musa'ya karşı konuşmaya başladılar; çünkü Musa gerçekten de Etiyopyalı bir kadın almıştı.

²Ve şöyle dediler: "Rab sadece ve sadece Musa aracılığıyla mı konuşmuştur? Bizim aracılığımızla da konuşmadı mı?" Ve Rab bunu işitti.

³Oysa kul Musa, yeryüzünde yaşayan bütün insanlardan çok daha uysal ve gücünü kontrol edebilen bir adamdı.

⁴Rab derhal Musa'ya, Harun'ya ve Meryem'e, "Üçünüz birden tanıklık çadırına çıkın" dedi; ve üçü de gittiler.

⁵Üçü tanıklık çadırına vardıklarında, Rab bir bulut sütunu içinde aşağı indi, çadırın kapısında durdu; Harun ile Meryem'i çağırdı ve her ikisi de öne çıktı.

⁶Onlara şöyle dedi: "Sözlerimi dinleyin; eğer aranızda Rabbe ait bir peygamber olursa, kendimi ona bir görüm aracılığıyla bilinir kılacak ve onunla rüyada konuşacağım.

⁷Ancak benim has hizmetkarım Musa böyle değildir; o benim bütün evimde mutlak güvene layıktır.

⁸Onunla bilmecelerle değil, doğrudan bir biçimde, ağız ağıza konuşurum ve o Rabbin görkemini bizzat görmüştür. Öyleyse benim has hizmetkarım Musa'nın gıybetini yapmaktan neden korkmadınız?"

⁹Rabbin gazap dolu öfkesi onlara karşı alevlendi ve Rab oradan ayrıldı.

¹⁰Bulut çadırın üzerinden çekildiğinde, işte, Meryem kar gibi cüzamlı olmuştu! Harun Meryem'e dikkatle baktığında onun gerçekten cüzama yakalandığını gördü.

¹¹Harun Musa'ya, "Yalvarırım efendim, cahillik edip günah işlediğimiz için bu günahın cezasını üzerimize yükleme" dedi.

¹²"Ne olur o, annesinin rahminden çıktığında etinin yarısı çürüyüp gitmiş bir düşük gibi, ölüme eşdeğer bir halde kalmasın!"

¹³Bunun üzerine Musa Rabbe feryat ederek, "Ey Tanrım, sana yalvarırım, ona şifa ver!" diye yakardı.

¹⁴Rab Musa'ya şöyle yanıt verdi: "Eğer öz babası onun yüzüne tükürseydi, yedi gün boyunca utancından kendi içine çekilmeyecek miydi? Bu yüzden yedi gün boyunca ordugahın dışında tecrit edilsin, ancak ondan sonra içeri kabul edilecektir."

¹⁵Böylece Meryem yedi gün boyunca ordugahın dışında tecrit edildi; Meryem Tanrı tarafından temiz kılınana dek halk yola çıkıp göç etmedi.

¹ΚΑΙ ἐλάλησε Μαριὰμ καὶ ᾿Ααρὼν κατὰ Μωυσῆ, ἕνεκεν τῆς γυναικὸς τῆς Αἰθιοπίσσης ἣν ἔλαβε Μωυσῆς, ὅτι γυναῖκα Αἰθιόπισσαν ἔλαβε,

²καὶ εἶπαν· μὴ Μωυσῇ μόνῳ λελάληκε Κύριος; οὐχὶ καὶ ἡμῖν ἐλάλησε; καὶ ἤκουσε Κύριος.

³καὶ ὁ ἄνθρωπος Μωυσῆς πραΰς σφόδρα παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς.

⁴καὶ εἶπε Κύριος παραχρῆμα πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Μαριάμ· ἐξέλθετε ὑμεῖς οἱ τρεῖς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου·

⁵καὶ ἐξῆλθον οἱ τρεῖς εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου. καὶ κατέβη Κύριος ἐν στύλῳ νεφέλης καὶ ἔστη ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐκλήθησαν ᾿Ααρὼν καὶ Μαριὰμ καὶ ἐξήλθοσαν ἀμφότεροι.

⁶καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἀκούσατε τῶν λόγων μου· ἐὰν γένηται προφήτης ὑμῶν Κυρίῳ, ἐν ὁράματι αὐτῷ γνωσθήσομαι καὶ ἐν ὕπνῳ λαλήσω αὐτῷ.

⁷οὐχ οὕτως ὁ θεράπων μου Μωυσῆς· ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ μου πιστός ἐστι·

⁸στόμα κατὰ στόμα λαλήσω αὐτῷ, ἐν εἴδει καὶ οὐ δι’ αἰνιγμάτων, καὶ τὴν δόξαν Κυρίου εἶδε· καὶ διατί οὐκ ἐφοβήθητε καταλαλῆσαι κατὰ τοῦ θεράποντός μου Μωυσῆ;

⁹καὶ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου ἐπ’ αὐτοῖς, καὶ ἀπῆλθε.

¹⁰καὶ ἡ νεφέλη ἀπέστη ἀπὸ τῆς σκηνῆς, καὶ ἰδοὺ Μαριὰμ λεπρῶσα ὡσεὶ χιών· καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Ααρὼν ἐπὶ Μαριάμ, καὶ ἰδοὺ λεπρῶσα.

¹¹καὶ εἶπεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν· δέομαι, κύριε, μὴ συνεπιθῇ ἡμῖν ἁμαρτίαν, διότι ἠγνοήσαμεν καθ’ ὅτι ἡμάρτομεν·

¹²μὴ γένηται ὡσεὶ ἴσον θανάτῳ, ὡσεὶ ἔκτρωμα ἐκπορευόμενον ἐκ μήτρας μητρὸς καὶ κατεσθίει τὸ ἥμισυ τῶν σαρκῶν αὐτῆς.

¹³καὶ ἐβόησε Μωυσῆς πρὸς Κύριον λέγων· ὁ Θεὸς δέομαί σου, ἴασαι αὐτήν.

¹⁴καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἰ ὁ πατὴρ αὐτῆς πτύων ἐνέπτυσεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτῆς, οὐκ ἐντραπήσεται ἑπτὰ ἡμέρας; ἀφορισθήτω ἑπτὰ ἡμέρας ἔξω τῆς παρεμβολῆς καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται.

¹⁵καὶ ἀφωρίσθη Μαριὰμ ἔξω τῆς παρεμβολῆς ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἐξῇρεν, ἕως ἐκαθαρίσθη Μαριάμ.

¹And Mariam and Aaron spoke against Moses, because of the Ethiopian woman whom Moses took; for he had taken an Ethiopian woman.

²And they said, Has the Lord spoken to Moses only? has he not also spoken to us? and the Lord heard it.

³And the man Moses was very meek beyond all the men that were upon the earth.

⁴And the Lord said immediately to Moses and Aaron and Mariam, Come forth all three of you to the tabernacle of witness.

⁵And the three came forth to the tabernacle of witness; and the Lord descended in a pillar of a cloud, and stood at the door of the tabernacle of witness; and Aaron and Mariam were called; and both came forth.

⁶And he said to them, Hear my words: If there should be of you a prophet to the Lord, I will be made known to him in a vision, and in sleep will I speak to him.

⁷My servant Moses [is] not so; he is faithful in all my house.

⁸I will speak to him mouth to mouth apparently, and not in dark speeches; and he has seen the glory of the Lord; and why were ye not afraid to speak against my servant Moses?

⁹And the great anger of the Lord [was] upon them, and he departed.

¹⁰And the cloud departed from the tabernacle; and, behold, Mariam was leprous, [white] as snow; and Aaron looked upon Mariam, and, behold, she [was] leprous.

¹¹And Aaron said to Moses, I beseech thee, my lord, do not lay sin upon us, for we were ignorant wherein we sinned.

¹²Let her not be as it were like death, as an abortion coming out of his mother’s womb, when [the disease] devours the half of the flesh.

¹³And Moses cried to the Lord, saying, O God, I beseech thee, heal her.

¹⁴And the Lord said to Moses, If her father had only spit in her face, would she not be ashamed seven days? let her be set apart seven days without the camp, and afterwards she shall come in.

¹⁵And Mariam was separated without the camp seven days; and the people moved not forward till Mariam was cleansed.