Septuaginta

Tobit 2

14 ayet

Türkçe

1Evime geri döndüğümde, karım Anna ve oğlum Tobias bana geri verildiğinde, yedi haftalık kutsal bayram olan Pentekost Bayramı'nda benim için güzel bir şölen yemeği hazırlandı ve yemek üzere sofraya uzandım.

2Bol bol yemek görünce oğluma, "Git ve kardeşlerimizden, Rabbi aklında tutan ne kadar yoksul bulursan alıp getir; bak, seni bekliyorum" dedim.

3Oğlum geri gelip, "Baba, soyumuzdan biri boğularak öldürülmüş ve çarşı meydanına atılmış!" dedi.

4Ben de daha yemeğin tadına bile bakmadan hemen ayağa fırladım, onu oradan alıp güneş batana dek geçici bir odaya koydum.

5Sonra eve dönüp ritüel temizliğimi yaptım ve ekmeğimi keder içinde yedim.

6Ve Amos peygamberin şu sözünü hatırladım: "Bayramlarınız yasa, bütün şenlikleriniz ağıta dönüşecek."

7Ve ağladım. Güneş battıktan sonra gidip bir mezar kazdım ve onu gömdüm.

8Komşularım ise benimle alay ederek, "Bu iş yüzünden öldürülmekten hâlâ korkmuyor; daha önce kaçıp kurtulmuştu, ama bakın, yine ölüleri gömüyor!" diyorlardı.

9Aynı gece, ölüyü gömdükten sonra geri döndüm; cesede dokunarak ritüel olarak kirletildiğim için avlu duvarının dibinde, yüzüm açık bir şekilde uyudum.

10Duvarda serçeler olduğunu bilmiyordum; gözlerim açıkken serçeler gözlerimin içine sıcak dışkı bıraktı ve gözlerimde beyaz lekeler oluştu. Hekimlere gittim ama bana bir faydaları olmadı. Ben Elimais'e gidene kadar Ahikar bana bakıp besledi.

11Karım Anna ise kadın işleri yaparak, ücret karşılığı yün eğirip dokuma yapıyordu.

12Yaptığı işleri sahiplerine gönderdiğinde, onlar da kendisine ücretini ödediler ve ayrıca bir oğlak hediye ettiler.

13Oğlak evime gelip melemeye başlayınca karıma, "Bu oğlak nereden geldi? Yoksa çalıntı mı? Onu sahiplerine geri ver; çünkü çalıntı bir şeyi yemek bize helal değildir" dedim.

14Ama o bana, "Bu, ücretimin yanı sıra bana bir armağan olarak verildi" dedi. Ben ise ona inanmadım ve onu sahiplerine geri vermesini söyledim; bu yüzden ona karşı öfkeden kıpkırmızı kesildim. O ise bana şöyle karşılık verdi: "Hani nerede senin sadakaların ve yaptığın doğru işler? Bak, başına gelenler her şeyi ortaya koyuyor!"

Grekçe

1ΟΤΕ δὲ κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι ῎Αννα γυνή μου, καὶ Τωβίας υἱός μου, ἐν τῇ πεντηκοστῇ ἑορτῇ, ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων, ἐγενήθη ἄριστον καλόν μοι, καὶ ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν.

2καὶ ἐθεασάμην ὄψα πολλὰ καὶ εἶπα τῷ υἱῷ μου· βάδισον καὶ ἄγαγε ὃν ἂν εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ, ὃς μέμνηται τοῦ Κυρίου, καὶ ἰδοὺ μένω σε.

3καὶ ἐλθὼν εἶπε· πάτερ, εἷς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορᾷ.

4κἀγὼ πρὶν γεύσασθαί με, ἀναπηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν εἴς τι οἴκημα, ἕως οὗ ἔδυ ἥλιος.

5καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ·

6καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας ᾿Αμώς, καθὼς εἶπε· στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον,

7καὶ ἔκλαυσα. καὶ ὅτε ἔδυ ἥλιος, ᾠχόμην καὶ ὀρύξας ἔθαψα αὐτόν.

8καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες· οὐκ ἔτι φοβεῖται φονευθῆναι περὶ τοῦ πράγματος τούτου, καὶ ἀπέδρα, καὶ ἰδοὺ πάλιν θάπτει τοὺς νεκρούς.

9καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνέλυσα θάψας καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν.

10καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστί, καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων, ἀφώδευσαν τὰ στρουθία θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ἐγενήθη λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου. καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς, καὶ οὐκ ὠφέλησάν με· ᾿Αχιάχαρος δὲ ἔτρεφέ με, ἕως οὗ ἐπορεύθην εἰς τὴν ᾿Ελυμαΐδα.

11καὶ γυνή μου ῎Αννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις·

12καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις, καὶ ἀπέδωκαν αὐτῇ καὶ αὐτοὶ τὸν μισθὸν προσδόντες καὶ ἔριφον.

13ὅτε δὲ ἦλθε πρός με, ἤρξατο κράζειν· καὶ εἶπα αὐτῇ· πόθεν τὸ ἐρίφιον; μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν; ἀπόδος αὐτὸ τοῖς κυρίοις· οὐ γὰρ θεμιτόν ἐστι φαγεῖν κλεψιμαῖον.

14 δὲ εἶπε· δῶρον δέδοταί μοι ἐπὶ τῷ μισθῷ. καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ καὶ ἔλεγον ἀποδιδόναι αὐτὸ τοῖς κυρίοις καί ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν· δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπέ μοι· ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου; ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ.

English

1Now when I was come home again, and my wife Anna was restored unto me, with my son Tobias, in the feast of Pentecost, which is the holy feast of the seven weeks, there was a good dinner prepared me, in the which I sat down to eat.

2And when I saw abundance of meat, I said to my son, Go and bring what poor man soever thou shalt find out of our brethren, who is mindful of the Lord; and, lo, I tarry for thee.

3But he came again, and said, Father, one of our nation is strangled, and is cast out in the marketplace.

4Then before I had tasted of any meat, I started up, and took him up into a room until the going down of the sun.

5Then I returned, and washed myself, and ate my meat in heaviness,

6Remembering that prophecy of Amos, as he said, Your feasts shall be turned into mourning, and all your mirth into lamentation.

7Therefore I wept: and after the going down of the sun I went and made a grave, and buried him.

8But my neighbours mocked me, and said, This man is not yet afraid to be put to death for this matter: who fled away; and yet, lo, he burieth the dead again.

9The same night also I returned from the burial, and slept by the wall of my courtyard, being polluted and my face was uncovered:

10And I knew not that there were sparrows in the wall, and mine eyes being open, the sparrows muted warm dung into mine eyes, and a whiteness came in mine eyes: and I went to the physicians, but they helped me not: moreover Achiacharus did nourish me, until I went into Elymais.

11And my wife Anna did take women’s works to do.

12And when she had sent them home to the owners, they paid her wages, and gave her also besides a kid goat.

13And when it was in my house, and began to cry, I said unto her, From whence is this kid goat? is it not stolen? render it to the owners; for it is not lawful to eat any thing that is stolen.

14But she replied upon me, It was given for a gift more than the wages. Howbeit I did not believe her, but bade her render it to the owners: and I was abashed at her. But she replied upon me, Where are thine alms and thy righteous deeds? behold, thou and all thy works are known.

Açıklamalar

  1. Ayet 1

    Pentekost Bayramı (Şavuot), Yahudi takviminde Fısıh'tan elli gün sonra kutlanan ve Tevrat'ın verilişini simgeleyen yedi haftalık hasat bayramıdır.

  2. Ayet 5

    Tobit'in cesede dokunduktan sonra yıkanması, Sayılar 19:11-22 uyarınca yedi gün süren ritüel kirlilikten (tumat met) arınma yasasına dayanır.

  3. Ayet 9

    Yahudi şeriatına göre bir cesede dokunan kişi yedi gün boyunca ritüel olarak kirli (murdar) sayılır ve tapınak alanına veya kutsal şeylere yaklaşamazdı.

  4. Ayet 10

    Ahikar karakteri, Antik Yakın Doğu edebiyatının ünlü bilge figürü "Bilge Ahikar'ın Sözleri" metnine ve Asur sarayındaki bürokratik kimliğine atıftır.

  5. Ayet 14

    Anna'nın "Nerede senin sadakaların?" sorusu, Tobit'in dindarlığına ve hayırseverliğine rağmen başına gelen felaketleri sorgulayan Eyüp'ün karısının tavrıyla paralellik gösterir.