Mezmurlar 26

¹Davut'un; meshedilmesinden önce. Rab benim ışığım ve kurtarıcımdır, kimseden korkmam; Rab hayatımın kalkanıdır, kimseden yılmam.

²Bana zarar vermek isteyenler etimi yemek için üzerime geldiklerinde, beni ezenler ve düşmanlarım, kendileri güçsüz düşüp yere serildiler.

³Bana karşı bir ordu saf tutsa bile yüreğim korkmaz; bana karşı savaş patlak verse bile, bu durumda ben yine güvenimi korurum.

⁴Rab'den tek bir şey diledim, sadece bunun peşinden gideceğim: Ömrümün bütün günlerinde Rab'bin evinde yaşamak, Rab'bin güzelliğini seyretmek ve O'nun kutsal tapınağını tefekkür etmek.

⁵Çünkü sıkıntılarımın gününde beni kendi çadırında gizledi, beni çadırının gizli sığınağında sakladı ve bir kayanın üzerine çıkardı beni.

⁶Ve şimdi işte, başımı çevreleyen düşmanlarımın üzerine yükseltti; O'nun çadırını tavaf edip sevinç çığlıklarıyla kurbanlar sunacağım, Rab'be ezgiler söyleyip O'nu mezmurlarla öveceğim.

⁷Sesimi işit ey Rab, sana feryat ettiğimde; bana merhamet et ve kulak ver bana.

⁸Yüreğim sana dedi ki: «Yüzüm seni aradı.» Senin yüzünü arayacağım ey Rab.

⁹Yüzünü benden çevirme ve öfkeyle kulunu kendinden uzaklaştırma; yardımcım ol, beni tamamen dışlayıp kargalara fırlatma ve beni terk etme, ey kurtarıcım olan Tanrı.

¹⁰Annemle babam beni terk etmiş olsalar bile, Rab beni yanına alıp sahiplenir.

¹¹Bana yolunda yasa koy ey Rab, ve düşmanlarım yüzünden beni düz bir patikada yönlendir.

¹²Beni beni ezenlerin keyfi arzularına teslim etme; çünkü bana karşı yalancı tanıklar ayaklandı ve haksızlık kendi kendine yalan söyledi.

¹³İnanıyorum ki, yaşayanlar diyarında Rab'bin iyiliklerini göreceğim.

¹⁴Rab'be dayan; cesur ol, yüreğin güç bulsun; evet, Rab'be dayan.

¹Τοῦ Δαυΐδ· πρὸ τοῦ χρισθῆναι. - ΚΥΡΙΟΣ φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου· τίνα φοβηθήσομαι; Κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου· ἀπὸ τίνος δειλιάσω;

²ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ᾿ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου, οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου, αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν.

³ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾿ ἐμὲ παρεμβολή, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου· ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ᾿ ἐμὲ πόλεμος, ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω.

⁴μίαν ᾐτησάμην παρὰ Κυρίου, ταύτην ἐκζητήσω· τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα Κυρίου καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν τὸν ἅγιον αὐτοῦ.

⁵ὅτι ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου, ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὑτοῦ, ἐν πέτρᾳ ὕψωσέ με.

⁶καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσε κεφαλήν μου ἐπ᾿ ἐχθρούς μου· ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ, ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ Κυρίῳ.

⁷εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς μου, ἧς ἐκέκραξα· ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου.

⁸σοὶ εἶπεν ἡ καρδία μου· ἐξεζήτησέ σε τὸ πρόσωπόν μου· τὸ πρόσωπόν σου, Κύριε, ζητήσω.

⁹μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ μὴ ἐκκλίνῃς ἐν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου· βοηθός μου γενοῦ, μὴ ἀποσκορακίσῃς με καὶ μὴ ἐγκαταλίπῃς με, ὁ Θεός, ὁ σωτήρ μου.

¹⁰ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με, ὁ δὲ Κύριος προσελάβετό με.

¹¹νομοθέτησόν με, Κύριε, ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ εὐθείᾳ ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου.

¹²μὴ παραδῷς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με, ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι, καὶ ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτῇ.

¹³πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ Κυρίου ἐν γῇ ζώντων.

¹⁴ὑπόμεινον τὸν Κύριον· ἀνδρίζου, καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου, καὶ ὑπόμεινον τὸν Κύριον.

¹[[A Psalm] of David, before he was anointed.] The Lord is my light and my Saviour; whom shall I fear? the Lord is the defender of my life; of whom shall I be afraid?

²When evil-doers drew nigh against me to eat up my flesh, my persecutors and mine enemies, they fainted and fell.

³Though an army should set itself in array against me, my heart shall not be afraid: though war should rise up against me, in this am I confident.

⁴One thing have I asked of the Lord, this will I earnestly seek: that I should dwell in the house of the Lord, all the days of my life, that I should behold the fair beauty of the Lord, and survey his temple.

⁵For in the day of mine afflictions he hid me in his tabernacle: he sheltered me in the secret of his tabernacle; he set me up on a rock.

⁶And now, behold, he has lifted up mine head over mine enemies: I went round and offered in his tabernacle the sacrifice of joy; I will sing even sing psalms to the Lord.

⁷Hear, O Lord, my voice which I have uttered aloud: pity me, and hearken to me.

⁸My heart said to thee, I have diligently sought thy face: thy face, O Lord, I will seek.

⁹Turn not thy face away from me, turn not thou away from thy servant in anger: be thou my helper, forsake me not; and, O God my Saviour, overlook me not.

¹⁰For my father and my mother have forsaken me, but the Lord has taken me to himself.

¹¹Teach me, O Lord, in thy way, and guide me in a right path, because of mine enemies.

¹²Deliver me not over to the desire of them that afflict me; for unjust witnesses have risen up against me, and injustice has lied within herself.

¹³I believe that I shall see the goodness of the Lord in the land of the living.

¹⁴Wait on the Lord: be of good courage, and let thy heart be strengthened: yea wait on the Lord.