Sefanya 2

¹Toplanın ve sımsıkı kenetlenin, ey terbiye edilmemiş, eğitimsiz ulus!

²Sizler geçip giden bir çiçek gibi solup gitmeden önce, Rab'bin öfkesi üzerinize gelmeden önce, Rab'bin gazap günü üzerinize çökmeden önce.

³Rab'bi arayın, ey yeryüzünün bütün alçakgönüllüleri; adaleti uygulayın, doğruluğu arayın ve bunlara uygun karşılıklar sunun; öyle ki Rab'bin öfke gününde korunup gizlenebilesiniz.

⁴Çünkü Gazze yağmalanmış olacak, Aşkelon bir viraneye dönecek, Aşdot öğle vakti dışarı fırlatılacak ve Ekron kökünden sökülecek.

⁵Vay denizin sınır şeridinde oturanların, Giritlilerin yabancı komşularının haline! Rab'bin sözü size karşıdır, ey Filistlilerin toprağı Kenan! Sizi yerleşim yerlerinizden öyle yok edeceğim ki, orada oturan kimse kalmayacak.

⁶Ve Girit, sürüler için bir otlak ve koyunlar için bir ağıl olacak.

⁷Denizin sınır şeridi Yahuda evinin geride kalanlarına kalacak; orada otlayacaklar, akşamüstü Aşkelon'un evlerinde Yahuda oğullarının korkusundan ötürü konaklayacaklar; çünkü Tanrıları Rab onları ziyaret edip kayırmış olacak ve tutsaklıklarını sona erdirecek.

⁸Moav'ın aşağılamalarını ve Ammon oğullarının halkımı hırpalayan yumruklarını duydum; onlar ki halkımı aşağıladılar ve sınırlarımın aleyhine böbürlendiler.

⁹Bu yüzden, varlığım hakkı için der orduların Rabbi, İsrail'in Tanrısı: Moav kesinlikle Sodom gibi olacak, Ammon oğulları Gomora gibi; Şam ise harman yerindeki bir saman yığını gibi terk edilmiş ve sonsuza dek virane kalacak. Halkımın geride kalanları onları yağmalayacak ve ulusumun geride kalanları onlara mirasçı olacak.

¹⁰Kibirlerinin karşılığı olarak bu başlarına gelecek; çünkü aşağıladılar ve Her Şeye Egemen Rab'be karşı böbürlendiler.

¹¹Rab onların üzerinde belirecek ve yeryüzündeki ulusların bütün tanrılarını tamamen yok edecek; ulusların bütün adalarında yaşayan herkes kendi yerinden O'na tapınacak.

¹²Siz de ey Etiyopyalılar, benim kılıcımın kurbanları olacaksınız.

¹³Ve O, elini kuzeye doğru uzatıp Asurluyu yok edecek; Nineve'yi susuz bir viraneye, çöl gibi bir yere çevirecek.

¹⁴Onun ortasında sürüler ve yeryüzünün bütün yabanıl hayvanları otlayacak; bukalemunlar ve kirpiler onun tavan oyuklarında geceleyecek; yabanıl hayvanlar onun yarıklarında ses çıkaracak, kapılarında kargalar olacak, çünkü onun yüksekliği sedir ağacı gibiydi.

¹⁵Umut içinde kaygısızca yaşayan, içinden, "Ben varım, benden başkası yok!" diyen şımarık kent işte budur! Nasıl da bir viraneye, yabanıl hayvanların yemlenme yerine döndü! Oradan geçen herkes alayla ıslık çalacak ve elini sallayacak.

¹ΣΥΝΑΧΘΗΤΕ καὶ συνδέθητε, τὸ ἔθνος τὸ ἀπαίδευτον,

²πρὸ τοῦ γενέσθαι ὑμᾶς ὡς ἄνθος παραπορευόμενον, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ὀργὴν Κυρίου, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡμέραν θυμοῦ Κυρίου.

³ζητήσατε τὸν Κύριον, πάντες ταπεινοὶ γῆς· κρίμα ἐργάζεσθε καὶ δικαιοσύνην ζητήσατε καὶ ἀποκρίνασθε αὐτά, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου.

⁴διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ ᾿Ασκάλων εἰς ἀφανισμόν, καὶ ῎Αζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ ᾿Ακκαρὼν ἐκριζωθήσεται.

⁵οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροικοι Κρητῶν· λόγος Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς, Χαναὰν γῆ ἀλλοφύλων, καὶ ἀπολῶ ὑμᾶς ἐκ κατοικίας.

⁶καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων.

⁷καὶ ἔσται τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης τοῖς καταλοίποις οἴκου ᾿Ιούδα· ἐπ᾿ αὐτοὺς νεμήσονται ἐν τοῖς οἴκοις ᾿Ασκάλωνος, δείλης καταλύσουσιν ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπέσκεπται αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν. -

⁸῎Ηκουσα ὀνειδισμοὺς Μωὰβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν ᾿Αμμών, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου.

⁹διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, διότι Μωὰβ ὡς Σόδομα ἔσται καὶ υἱοὶ ᾿Αμμὼν ὡς Γόμορρα, καὶ Δαμασκὸς ἐκλελειμμένη ὡς θιμωνία ἅλωνος καὶ ἠφανισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οἱ κατάλοιποι λαοῦ μου διαρπῶνται αὐτοὺς καὶ οἱ κατάλοιποι ἔθνους μου κληρονομήσουσιν αὐτούς.

¹⁰αὕτη αὐτοῖς ἀντὶ τῆς ὕβρεως αὐτῶν, διότι ὠνείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν ἐπὶ τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα.

¹¹ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν. -

¹²Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι ῥομφαίας μού ἐστε.

¹³καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀπολεῖ τὸν ᾿Ασσύριον καὶ θήσει τὴν Νινευὴ εἰς ἀφανισμὸν ἄνυδρον ὡς ἔρημον.

¹⁴καὶ νεμήσονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ποίμνια καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ χαμαιλέοντες καί ἐχῖνοι ἐν τοῖς φατνώμασιν αὐτῆς κοιτασθήσονται, καὶ θηρία φωνήσει ἐν τοῖς διορύγμασιν αὐτῆς καὶ κόρακες ἐν τοῖς πυλῶσιν αὐτῆς, διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς.

¹⁵αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.

¹Be ye gathered and closely joined together, O unchastened nation;

²before ye become as the flower that passes away, before the anger of the Lord come upon you, before the day of the wrath of the Lord come upon you.

³Seek ye the Lord, all ye meek of the earth; do judgment, and seek justice, and answer accordingly; that ye may be hid in the day of the wrath of the Lord.

⁴For Gaza shall be utterly spoiled, and Ascalon shall be destroyed; and Azotus shall be cast forth at noon-day, and Accaron shall be rooted up.

⁵Woe to them that dwell on the border of the sea, neighbours of the Cretans! the word of the Lord is against you, O Chanaan, land of the Philistines, and I will destroy you out of [your] dwelling-place.

⁶And Crete shall be a pasture of flocks, and a fold of sheep.

⁷And the sea coast shall be for the remnant of the house of Juda; they shall pasture upon them in the houses of Ascalon; they shall rest in the evening because of the children of Juda; for the Lord their God has visited them, and he will turn away their captivity.

⁸I have heard the revilings of Moab, and the insults of the children of Ammon, wherewith they have reviled my people, and magnified themselves against my coasts.

⁹Therefore, [as] I live, saith the Lord of hosts, the God of Israel, Moab shall be as Sodoma, and the children of Ammon as Gomorrha; and Damascus [shall be] left as a heap of the threshing-floor, and desolate for ever: and the remnant of my people shall plunder them, and the remnant of my nation shall inherit them.

¹⁰This is their punishment in return for their haughtiness, because they have reproached and magnified themselves against the Lord Almighty.

¹¹The Lord shall appear against them, and shall utterly destroy all the gods of the nations of the earth; and they shall worship him every one from his place, [even] all the islands of the nations.

¹²Ye Ethiopians also are the slain of my sword.

¹³And he shall stretch forth his hand against the north and destroy the Assyrian, and make Nineve a dry wilderness, [even] as a desert.

¹⁴And flocks, and all the wild beasts of the land, and chameleons shall feed in the midst thereof: and hedgehogs shall lodge in the ceilings thereof; and wild beasts shall cry in the breaches thereof, and ravens in her porches, whereas her loftiness was [as] as cedar.

¹⁵This is the scornful city that dwells securely, that says in her heart, I am, and there is no longer any [to be] after me: how is she become desolate, a habitation of wild beasts! every one that passes through her shall hiss, and shake his hands.