Sirak 36

¹Bize merhamet et, ey her şeyin Tanrısı olan Egemen, üzerimize lütufla bak ve senin korkunu bütün ulusların üzerine sal.

²Elini yabancı ulusların üzerine kaldır ki senin kudretini görsünler.

³Onların önünde bizim aracılığımızla nasıl kutsal kılındıysan, bizim önümüzde de onlar arasında öylece yüceltilesin.

⁴Ve tıpkı bizim bildiğimiz gibi onlar da bilsinler ki, senden başka Tanrı yoktur, ey Rab.

⁵Belirtileri yenile ve şaşılacak işleri başkalaştır; elini ve sağ pazını görkemli kıl.

⁶Öfkeni uyandır ve gazabını dök; hasmı söküp at ve düşmanı un ufak et.

⁷Vakti çabuklaştır ve ettiğin yemini anımsa; senin yüce işlerini ayrıntısıyla anlatsınlar.

⁸Sağ kalanlar ateşin gazabıyla yutulsun, halkına kötülük edenler de mahvoluşu bulsunlar.

⁹"Bizden başkası yoktur" diyen düşman önderlerin başlarını ez.

¹⁰Yakup'un bütün oymaklarını bir araya topla ve başlangıçta olduğu gibi onları miras olarak al.

¹¹Senin adınla çağrılan halka merhamet et, ey Rab; ilk doğanla bir tuttuğun İsrail'e acı.

¹²Kutsal yerinin kenti olan Yeruşalim'e, huzur bulduğun kentine merhamet göster.

¹³Siyon'u senin erdemlerinin övgüsüyle doldur ve halkını kendi görkeminle donat.

¹⁴Başlangıçtaki yaratılış eserlerine tanıklık et ve senin adınla bildirilen peygamberlikleri gerçekleştir.

¹⁵Seni sabırla bekleyenlere ödüllerini ver ki peygamberlerinin güvenilir olduğu doğrulansın.

¹⁶Yalvaran kullarının duasını işit, ey Rab; bunu Harun'un halkın üzerindeki kahinsel kutsamasına uygun olarak yap.

¹⁷Öyle ki, yeryüzünde yaşayan herkes senin Rab, çağların Tanrısı olduğunu bilsin.

¹⁸Karın her yiyeceği yer, ama bir yiyecek diğer yiyecekten daha iyidir.

¹⁹Boğaz av etinin tadını nasıl alırsa, anlayışlı bir yürek de yalan sözleri öylece ayırt eder.

²⁰Eğri bir yürek üzüntü verir, ama çok deneyimli bir insan ona hak ettiği karşılığı öder.

²¹Bir kadın her erkeği kabul eder, ama bir kız evlat diğer kız evlattan daha üstündür.

²²Kadının güzelliği yüzü aydınlatır ve insanın her türlü arzusunun ötesine geçer.

²³Eğer onun dilinde şefkat ve yumuşaklık varsa, kocası sıradan insanların oğulları gibi değildir.

²⁴Bir eş edinen kişi mülk edinmeye başlar; kendisine uygun bir yardımcı ve bir huzur direği bulmuş olur.

²⁵Koruyucu çiti olmayan mülk yağmalanır; eşi olmayan adam da inleyerek başıboş dolanır.

²⁶Kentten kente sapan, kuşanmış ve çevik bir hırsıza kim güvenir?

²⁷Bir yuvası olmayan ve akşam nerede çökerse orada geceleyen adama da öylece güvenilmez.

¹ΕΛΕΗΣΟΝ ἡμᾶς, δέσποτα ὁ Θεὸς πάντων, καὶ ἐπίβλεψον καὶ ἐπίβαλε τὸν φόβον σου ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη·

²ἔπαρον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ ἔθνη ἀλλότρια, καὶ ἰδέτωσαν τὴν δυναστείαν σου.

³ὥσπερ ἐνώπιον αὐτῶν ἡγιάσθης ἐν ἡμῖν, οὕτως ἐνώπιον ἡμῶν μεγαλυνθείης ἐν αὐτοῖς·

⁴καὶ ἐπιγνώτωσάν σε, καθάπερ καὶ ἡμεῖς ἐπέγνωμεν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ, Κύριε.

⁵ἐγκαίνισον σημεῖα καὶ ἀλλοίωσον θαυμάσια, δόξασον χεῖρα καὶ βραχίονα δεξιόν·

⁶ἔγειρον θυμὸν καὶ ἔκχεον ὀργήν, ἔξαρον ἀντίδικον καὶ ἔκτριψον ἐχθρόν.

⁷σπεῦσον καιρὸν καὶ μνήσθητι ὁρκισμοῦ, καὶ ἐκδιηγησάσθωσαν τὰ μεγαλεῖά σου.

⁸ἐν ὀργῇ πυρὸς καταβρωθήτω ὁ σῳζόμενος, καὶ οἱ κακοῦντες τὸν λαόν σου εὕροισαν ἀπώλειαν.

⁹σύντριψον κεφαλὰς ἀρχόντων ἐχθρῶν λεγόντων· οὐκ ἔστι πλὴν ἡμῶν.

¹⁰συνάγαγε πάσας φυλὰς ᾿Ιακώβ, καὶ κατεκληρονόμησα αὐτοὺς καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς.

¹¹ἐλέησον λαόν, Κύριε, κεκλημένον ἐπ᾿ ὀνόματί σου καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν πρωτογόνῳ ὡμοίωσας.

¹²οἰκτείρησον πόλιν ἁγιάσματός σου ῾Ιερουσαλήμ, πόλιν καταπαύματός σου.

¹³πλῆσον Σιὼν ἀρεταλογίας σου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης σου τὸν λαόν σου.

¹⁴δὸς μαρτύριον τοῖς ἐν ἀρχῇ κτίσματί σου καὶ ἔγειρον προφητείας τὰς ἐπ᾿ ὀνόματί σου·

¹⁵δὸς μισθὸν τοῖς ὑπομένουσί σε, καὶ οἱ προφῆταί σου ἐμπιστευθήτωσαν.

¹⁶εἰσάκουσον, Κύριε, δεήσεως ἱκετῶν σου, κατὰ τὴν εὐλογίαν ᾿Ααρὼν περὶ τοῦ λαοῦ σου,

¹⁷καὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐπὶ τῆς γῆς ὅτι σὺ Κύριος εἶ ὁ Θεὸς τῶν αἰώνων.

¹⁸Πᾶν βρῶμα φάγεται κοιλία, ἔστι δὲ βρῶμα βρώματος κάλλιον.

¹⁹φάρυγξ γεύεται βρώματα θήρας, οὕτως καρδία συνετὴ λόγους ψευδεῖς.

²⁰καρδία στρεβλὴ δώσει λύπην, καὶ ἄνθρωπος πολύπειρος ἀνταποδώσει αὐτῷ.

²¹πάντα ἄρρενα ἐπιδέξεται γυνή, ἔστι δὲ θυγάτηρ θυγατρὸς κρείσσων.

²²κάλλος γυναικὸς ἱλαρύνει πρόσωπον καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἐπιθυμίαν ἀνθρώπου ὑπεράγει·

²³εἰ ἔστιν ἐπὶ γλώσσης αὐτῆς ἔλεος καὶ πραΰτης, οὐκ ἔστιν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καθ᾿ υἱοὺς ἀνθρώπων.

²⁴ὁ κτώμενος γυναῖκα ἐνάρχεται κτήσεως, βοηθὸν κατ᾿ αὐτὸν καὶ στύλον ἀναπαύσεως.

²⁵οὗ οὐκ ἔστι φραγμός, διαρπαγήσεται κτῆμα, καὶ οὗ οὐκ ἔστι γυνή, στενάξει πλανώμενος.

²⁶τίς γὰρ πιστεύσει εὐζώνῳ λῃστῇ σφαλλομένῳ ἐκ πόλεως εἰς πόλιν;

²⁷οὕτως ἀνθρώπῳ μὴ ἔχοντι νοσσιὰν καὶ καταλύοντι οὗ ἐὰν ὀψίσῃ.

¹Have mercy upon us, O Lord God of all, and behold us: And send thy fear upon all the nations that seek not after thee.

²Lift up thy hand against the strange nations, and let them see thy power.

³As thou wast sanctified in us before them: so be thou magnified among them before us.

⁴And let them know thee, as we have known thee, that there is no God but only thou, O God.

⁵Shew new signs, and make other strange wonders: glorify thy hand and thy right arm, that they may set forth thy wondrous works.

⁶Raise up indignation, and pour out wrath: take away the adversary, and destroy the enemy.

⁷Make the time short, remember the covenant, and let them declare thy wonderful works.

⁸Let him that escapeth be consumed by the rage of the fire; and let them perish that oppress the people.

⁹Smite in sunder the heads of the rulers of the heathen, that say, There is none other but we.

¹⁰Gather all the tribes of Jacob together, and inherit thou them, as from the beginning.

¹¹O Lord, have mercy upon the people that is called by thy name, and upon Israel, whom thou hast named thy firstborn.

¹²O be merciful unto Jerusalem, thy holy city, the place of thy rest.

¹³Fill Sion with thine unspeakable oracles, and thy people with thy glory:

¹⁴Give testimony unto those that thou hast possessed from the beginning, and raise up prophets that have been in thy name.

¹⁵Reward them that wait for thee, and let thy prophets be found faithful.

¹⁶O Lord, hear the prayer of thy servants, according to the blessing of Aaron over thy people,

¹⁷that all they which dwell upon the earth may know that thou art the Lord, the eternal God.

¹⁸The belly devoureth all meats, yet is one meat better than another.

¹⁹As the palate tasteth divers kinds of venison: so doth an heart of understanding false speeches.

²⁰A froward heart causeth heaviness: but a man of experience will recompense him.

²¹A woman will receive every man, yet is one daughter better than another.

²²The beauty of a woman cheereth the countenance, and a man loveth nothing better.

²³If there be kindness, meekness, and comfort, in her tongue, then is not her husband like other men.

²⁴He that getteth a wife beginneth a possession, a help like unto himself, and a pillar of rest.

²⁵Where no hedge is, there the possession is spoiled: and he that hath no wife will wander up and down mourning.

²⁶Who will trust a thief well appointed, that skippeth from city to city?

²⁷so who will believe a man that hath no house, and lodgeth wheresoever the night taketh him?