Yeremya 1

¹Benyamin toprağındaki Anatot ta yaşayan kâhinlerden Helkias oğlu Yeremya ya gelen Tanrı nın kelamıdır.

²Amos oğlu Yahuda Kralı Yoşiya nın günlerinde, onun krallığının on üçüncü yılında Tanrı nın sözü Yeremya ya böyle geldi.

³Bu söz, Yoşiya oğlu Yahuda Kralı İoakeim in günlerinden, Yoşiya oğlu Yahuda Kralı Sedekias ın krallığının on birinci yılının beşinci ayında Yeruşalim in sürgüne gönderilmesine kadar gelmeye devam etti.

⁴Ve Rab bin sözü bana geldi:

⁵Seni ana rahminde şekillendirmeden önce seni seçip tanıdım; sen daha rahimden çıkmadan önce seni kutsal kıldım ve uluslara peygamber olarak atadım.

⁶Ben de, Ah Egemen Rab! Bak, ben konuşmayı bilmem, çünkü çok gencim dedim.

⁷Ama Rab bana şöyle dedi: Gencim deme; çünkü seni göndereceğim her yere gideceksin ve sana buyuracağım her şeyi söyleyeceksin.

⁸Onların yüzünden korkma, çünkü seni kurtarmak için ben seninleyim diyor Rab.

⁹Sonra Rab elini uzatıp ağzıma dokundu ve Rab bana, İşte, sözlerimi senin ağzına koydum dedi.

¹⁰Bak, kökünden sökmek, temelinden yıkmak, yok etmek, yeniden inşa etmek ve dikmek için bugün seni ulusların ve krallıkların üzerine tayin ettim.

¹¹Rab bin sözü bana yine gelip şöyle dedi: Yeremya, ne görüyorsun? Ben de, Badem ağacından bir asa görüyorum dedim.

¹²Rab bana, Doğru gördün dedi, çünkü sözümü yerine getirmek için ben uyanık ve tetikte bekliyorum.

¹³Rab bin sözü ikinci kez bana gelip şöyle dedi: Ne görüyorsun? Ben de, Alttan harlanan bir kazan görüyorum, yüzü kuzeyden tarafa bakıyor dedim.

¹⁴Rab bana şöyle dedi: Kuzeyden bu ülkenin tüm sakinlerinin üzerine kötülükler alev alıp fışkıracak.

¹⁵Çünkü işte, kuzeyden yeryüzünün tüm krallıklarını bir araya çağırıyorum diyor Rab; gelecekler ve her biri kendi tahtını Yeruşalim kapılarının girişine, onu çevreleyen tüm surların üzerine ve Yahuda nın tüm kentlerine karşı kuracak.

¹⁶Beni terk ettikleri, yabancı ilahlara kurban sundukları ve kendi ellerinin eserlerine tapındıkları için, yaptıkları tüm kötülüklerden ötürü onlara karşı yargıyla konuşup hükmümü bildireceğim.

¹⁷Sen ise belini kuşan, ayağa kalk ve onlara buyuracağım her şeyi söyle; onların yüzünden korkma, yoksa seni onların önünde dehşete düşürürüm; çünkü seni kurtarmak için ben seninleyim diyor Rab.

¹⁸İşte, Yahuda nın tüm krallarına, önderlerine ve ülke halkına karşı bugün seni tahkim edilmiş bir kent ve tunçtan müstahkem güçlü bir sur yaptım.

¹⁹Sana karşı savaşacaklar ama seni asla alt edemeyecekler; çünkü seni kurtarmak için ben seninleyim dedi Rab.

¹ΤΟ ῥῆμα τοῦ Θεοῦ, ὃ ἐγένετο ἐπὶ ῾Ιερεμίαν τὸν τοῦ Χελκίου ἐκ τῶν ἱερέων, ὃς κατῴκει ἐν ᾿Αναθὼθ ἐν γῇ Βενιαμείν·

²ὡς ἐγενήθη λόγος τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωσία υἱοῦ ᾿Αμὼς βασιλέως ᾿Ιούδα, ἔτους τρισκαιδεκάτου ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ·

³καὶ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἕως ἑνδεκάτου ἔτους τοῦ Σεδεκία υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα, ἕως τῆς αἰχμαλωσίας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί.

⁴Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με·

⁵πρὸ τοῦ με πλάσαι σε ἐν κοιλίᾳ ἐπίσταμαί σε καὶ πρὸ τοῦ σε ἐξελθεῖν ἐκ μήτρας ἡγίακά σε, προφήτην εἰς ἔθνη τέθεικά σε.

⁶καὶ εἶπα· ὦ δέσποτα Κύριε, ἰδοὺ οὐκ ἐπίσταμαι λαλεῖν, ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι.

⁷καὶ εἶπε Κύριος πρός με· μὴ λέγε ὅτι νεώτερος ἐγώ εἰμι, ὅτι πρὸς πάντας, οὓς ἐὰν ἐξαποστείλω σε, πορεύσῃ, καὶ κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι, λαλήσεις·

⁸μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος.

⁹καὶ ἐξέτεινε Κύριος τὴν χεῖρα αὐτοῦ πρός με καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου·

¹⁰ἰδοὺ καθέστακά σε σήμερον ἐπὶ ἔθνη καὶ ἐπὶ βασιλείας ἐκριζοῦν καὶ κατασκάπτειν καὶ ἀπολλύειν καὶ ἀνοικοδομεῖν καὶ καταφυτεύειν. -

¹¹Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς ῾Ιερεμία; καὶ εἶπε· βακτηρίαν καρυΐνην.

¹²καὶ εἶπε Κύριος πρός με· καλῶς ἑώρακας, διότι ἐγρήγορα ἐγὼ ἐπὶ τοὺς λόγους μου τοῦ ποιῆσαι αὐτούς.

¹³καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐκ δευτέρου πρός με λέγων· τί σὺ ὁρᾷς; καὶ εἶπα· λέβητα ὑποκαιόμενον, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου βορρᾶ.

¹⁴καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀπὸ προσώπου βορρᾶ ἐκκαυθήσεται τὰ κακὰ ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.

¹⁵διότι ἰδοὺ ἐγὼ συγκαλῶ πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς ἀπὸ βορρᾶ, λέγει Κύριος, καὶ ἥξουσι καὶ θήσουσιν ἕκαστος τὸν θρόνον αὐτοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῶν πυλῶν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ τείχη τὰ κύκλῳ αὐτῆς καὶ ἐπὶ πάσας τὰς πόλεις ᾿Ιούδα.

¹⁶καὶ λαλήσω πρὸς αὐτοὺς μετὰ κρίσεως περὶ πάσης τῆς κακίας αὐτῶν, ὡς ἐγκατέλιπόν με καὶ ἔθυσαν θεοῖς ἀλλοτρίοις καὶ προσεκύνησαν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν.

¹⁷καὶ σὺ περίζωσαι τὴν ὀσφύν σου καὶ ἀνάστηθι καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτοὺς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, μηδὲ πτοηθῇς ἐναντίον αὐτῶν, ὅτι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, λέγει Κύριος.

¹⁸ἰδοὺ τέθεικά σε ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ὡς πόλιν ὀχυρὰν καὶ ὡς τεῖχος χαλκοῦν, ὀχυρὸν πᾶσι τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτοῦ καὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς,

¹⁹καὶ πολεμήσουσί σε καὶ οὐ μὴ δύνωνται πρός σε, διότι μετὰ σοῦ ἐγώ εἰμι τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε, εἶπε Κύριος.

¹The word of God which came to Jeremias the [son] of Chelcias, of the priests, who dwelt in Anathoth in the land of Benjamin:

²[accordingly] as the word of God came to him in the days of Josias son of Amos king of Juda, in the thirteenth year of his reign.

³And it was in the days of Joakim, son of Josias king of Juda, until the eleventh year of Sedekias king of Juda, [even] until the captivity of Jerusalem in the fifth month.

⁴And the word of the Lord came to him, [saying],

⁵Before I formed thee in the belly, I knew thee; and before thou camest forth from the womb, I sanctified thee; I appointed thee a prophet to the nations.

⁶And I said, O Lord, thou that art supreme Lord, behold, I know not [how] to speak, for I am a child.

⁷And the Lord said to me, Say not, I am a child: for thou shalt go to all to whomsoever I shall send thee, and according to all [the words] that I shall command thee, thou shalt speak.

⁸Be not afraid before them: for I am with thee to deliver thee, saith the Lord.

⁹And the Lord stretched forth his hand to me, and touched my mouth: and the Lord said to me, Behold, I have put my words into thy mouth.

¹⁰Behold, I have appointed thee this day over nations and over kingdoms, to root out, and to pull down, and to destroy, and to rebuild, and to plant.

¹¹And the word of the Lord came to me, saying, What seest thou? And I said, A rod of an almond tree.

¹²And the Lord said to me, Thou hast well seen: for I have watched over my words to perform them.

¹³And the word of the Lord came to me a second time, saying, What seest thou? And I said, A caldron on the fire; and the face of it is toward the north.

¹⁴And the Lord said to me, From the north shall flame forth evils upon all the inhabitants of the land.

¹⁵For, behold, I call together all the kingdoms of the earth from the north, saith the Lord; and they shall come, and shall set each one his throne at the entrance of the gates of Jerusalem, and against all the walls round about her, and against all the cities of Juda.

¹⁶And I will speak to them in judgment, concerning all their iniquity, [forasmuch] as they have forsaken me, and sacrificed to strange gods, and worshipped the works of their own hands.

¹⁷And do thou gird up thy loins, and stand up, and speak all [the words] that I shall command thee: be not afraid of their face, neither be thou alarmed before them; for I am with thee to deliver thee, saith the Lord.

¹⁸Behold, I have made thee this day as a strong city, and as a brazen wall, strong [against] all the kings of Juda, and the princes thereof, and the people of the land.

¹⁹And they shall fight against thee; but they shall by no means prevail against thee; because I am with thee, to deliver thee, saith the Lord.