Mika 5

¹Ve sen, ey Beytlehem, Efrata klanı, Yahuda'nın binlerce klanı arasında yer almak için çok küçüksün; fakat İsrail'de egemenlik sürmesi için benim adıma senden bir önder çıkacak; O'nun kökeni başlangıçtan, sonsuz zamanların günlerinden beri var olmuştur.

²Bu yüzden, doğuracak olan kadın doğum yapana dek onları teslim edecek; ardından kardeşlerinin geri kalanı İsrailoğulları'na geri dönecek.

³Ve O duracak, gözetecek ve sürüsünü Rab'bin gücüyle güdecek; onlar da Tanrıları Rab'bin adının görkeminde güvenle yaşayacaklar; çünkü O, şimdi yeryüzünün uçlarına dek yüceltilecektir.

⁴Ve bu barış olacaktır; Asurlu toprağınıza girdiğinde ve ülkenize ayak bastığında, ona karşı yedi çoban ve sekiz insan darbesi ayağa kaldırılacaktır.

⁵Ve Asur ülkesini kılıçla, Nemrut'un ülkesini de onun hendeklerinde güdecekler; Asurlu toprağınıza girdiğinde ve sınırlarınıza ayak bastığında, bizi Asur'dan kurtaracaktır.

⁶Ve Yakup'un geri kalanı, uluslar arasında, birçok halkın ortasında, Rab'den düşen çiy gibi ve otların üzerindeki kuzular gibi olacaktır; öyle ki, insanoğulları arasında hiç kimse toplanmasın ve karşı duramasın.

⁷Ve Yakup'un geri kalanı, uluslar arasında, birçok halkın ortasında, ormandaki yaban hayvanları arasında bir aslan gibi ve koyun sürüleri arasında genç bir aslan gibi olacaktır; öyle ki, geçip gittiğinde, parçalayıp kapıştığında onu engelleyecek hiçbir kurtarıcı bulunmasın.

⁸Elin sana sıkıntı verenlere karşı kalkacak ve bütün düşmanların tamamen yok edilecektir.

⁹Ve o gün geldiğinde, diyor Rab, atlarını senin arandan yok edeceğim ve savaş arabalarını ortadan kaldıracağım;

¹⁰ülkendeki kentleri yok edeceğim ve bütün kalelerini yıkacağım;

¹¹ve ellerinden büyülerini söküp atacağım, artık aranda kehanette bulunan falcılar olmayacak;

¹²oyma putlarını ve dikili taşlarını arandan yok edeceğim, artık kendi ellerinin eserine asla tapınmayacaksın;

¹³ve kutsal koruluklarını arandan söküp atacağım, kentlerini yerle bir edeceğim;

¹⁴ve söz dinlemeyen, kulak asmayan uluslardan öfke ve gazapla öç alacağım.

¹ΚΑΙ σύ, Βηθλεέμ, οἶκος τοῦ ᾿Εφραθά, ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν ᾿Ιούδα· ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰς ἄρχοντα ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ αἱ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐξ ἡμερῶν αἰῶνος.

²διὰ τοῦτο δώσει αὐτοὺς ἕως καιροῦ τικτούσης τέξεται, καὶ οἱ ἐπίλοιποι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.

³καὶ στήσεται καὶ ὄψεται καὶ ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἰσχύϊ Κύριος, καὶ ἐν τῇ δόξῃ ὀνόματος Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ὑπάρξουσι, διότι νῦν μεγαλυνθήσονται ἕως ἄκρων τῆς γῆς.

⁴καὶ ἔσται αὕτη εἰρήνη· ὅταν ᾿Ασσύριος ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὴν χώραν ὑμῶν, καὶ ἐπεγερθήσονται ἐπ᾿ αὐτὸν ἑπτὰ ποιμένες καὶ ὀκτὼ δήγματα ἀνθρώπων·

⁵καὶ ποιμανοῦσι τὸν ᾿Ασσοὺρ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν τῇ τάφρῳ αὐτῆς· καὶ ρύσεται ἐκ τοῦ ᾿Ασσούρ, ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὰ ὅρια ὑμῶν.

⁶καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα τοῦ ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς δρόσος παρὰ Κυρίου πίπτουσα καὶ ὡς ἄρνες ἐπὶ ἄγρωστιν, ὅπως μὴ συναχθῇ μηδεὶς μηδὲ ὑποστῇ ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων.

⁷καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς λέων ἐν κτήνεσι ἐν τῷ δρυμῷ καὶ ὡς σκύμνος ἐν ποιμνίοις προβάτων, ὃν τρόπον ὅταν διέλθῃ καὶ διαστείλας ἁρπάσῃ καὶ μὴ ᾖ ὁ ἐξαιρούμενος.

⁸ὑψωθήσεται ἡ χείρ σου ἐπὶ τοὺς θλίβοντάς σε, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου ἐξολοθρευθήσονται. -

⁹Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, ἐξολοθρεύσω τοὺς ἵππους ἐκ μέσου σου καὶ ἀπολῶ τὰ ἅρματά σου

¹⁰καὶ ἐξολοθρεύσω τὰς πόλεις τῆς γῆς σου καὶ ἐξαρῶ πάντα τὰ ὀχυρώματά σου·

¹¹καὶ ἐξαρῶ τὰ φάρμακά σου ἐκ τῶν χειρῶν σου, καὶ ἀποφθεγγόμενοι οὐκ ἔσονται ἐν σοί·

¹²καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ γλυπτά σου καὶ τὰς στήλας σου ἐκ μέσου σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσκυνήσῃς τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου·

¹³καὶ ἐκκόψω τὰ ἄλση ἐκ μέσου σου καὶ ἀφανιῶ τὰς πόλεις σου·

¹⁴καὶ ποιήσω ἐν ὀργῇ καὶ ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ εἰσήκουσαν.

¹And thou, Bethleem, house of Ephratha, art few in number to be [reckoned] among the thousands of Juda; [yet] out of thee shall one come forth to me, to be a ruler of Israel; and his goings forth were from the beginning, [even] from eternity.

²Therefore shall he appoint them [to wait] till the time of her that travails: she shall bring forth, and [then] the remnant of their brethren shall return to the children of Israel.

³And the Lord shall stand, and see, and feed his flock with power, and they shall dwell in the glory of the name of the Lord their God: for now shall they be magnified to the ends of the earth.

⁴And she shall have peace when Assur shall come into your land, and when he shall come up upon your country; and there shall be raised up against him seven shepherds, and eight attacks of men.

⁵And they shall tend the Assyrian with a sword, and the land of Nebrod with her trench: and he shall deliver [you] from the Assyrian, when he shall come upon your land, and when he shall invade your coasts.

⁶And the remnant of Jacob shall be among the Gentiles in the midst of many peoples, as dew falling from the Lord, and as lambs on the grass; that none may assemble nor resist among the sons of men.

⁷And the remnant of Jacob shall be among the Gentiles in the midst of many nations, as a lion in the forest among cattle, and as a [lion’s] whelp among the flocks of sheep, even as when he goes through, and selects, and carries off [his prey], and there is none to deliver.

⁸Thine hand shall be lifted up against them that afflict thee, and all thine enemies shall be utterly destroyed.

⁹And it shall come to pass in that day, saith the Lord, [that] I will utterly destroy the horses out of the midst of thee, and destroy thy chariots;

¹⁰and I will utterly destroy the cities of thy land, and demolish all thy strong-holds:

¹¹and I will utterly destroy thy sorceries out of thine hands; and there shall be no soothsayers in thee.

¹²And I will utterly destroy thy graven images, and thy statues out of the midst of thee; and thou shalt never any more worship the works of thine hands.

¹³And I will cut off the groves out of the midst of thee, and I will abolish thy cities.

¹⁴and I will execute vengeance on the heathen in anger and wrath, because they hearkened not.