Mezmurlar 70

¹Davut'un; Yonadav oğullarının ve ilk sürgün edilenlerin mezmuru. Sana güvendim ey Rab, sonsuza dek utandırılmayayım.

²Doğruluğunla beni kurtar ve çekip çıkar; kulağını bana eğ ve beni kurtar.

³Benim için koruyucu bir Tanrı ve beni kurtaracak müstahkem bir sığınak ol; çünkü benim sağlam kayam ve sığınağım sensin.

⁴Ey Tanrım, beni günahkarın elinden, yasa dışı davrananın ve haksızlık edenin elinden kurtar.

⁵Çünkü benim dayanma gücüm sensin ey Rab; gençliğimden beri umudum sensin ey Rab.

⁶Rahimden beri sana yaslandım, annemin karnından beri koruyucum sensin; övgüm her zaman sendedir.

⁷Birçokları için şaşılacak bir alamet gibi oldum, ama sen benim güçlü yardımcımsın.

⁸Ağzım övgünle dolsun, öyle ki gün boyu senin yüceliğini ve görkemini ilahilerle öveyim.

⁹Beni yaşlılık çağımda kenara fırlatıp atma, gücüm tükenirken beni terk etme.

¹⁰Çünkü düşmanlarım aleyhimde konuşuyor, canımı gözetleyenler birlikte planlar kuruyorlar,

¹¹Şöyle diyerek: "Tanrı onu terk etti; kovalayıp yakalayın onu, çünkü onu kurtaracak kimse yok."

¹²Ey Tanrım, benden uzaklaşma; ey Tanrım, yardımıma yetiş.

¹³Canıma iftira atanlar utansın ve yok olsun; bana kötülük etmek isteyenler utanç ve rezaletle kuşatılsın.

¹⁴Bense her zaman umut edeceğim ve sana olan tüm övgülerimi daha da artıracağım.

¹⁵Ağzım senin doğruluğunu, gün boyu kurtarışını bildirecek; çünkü yazı bilgisini bilmem.

¹⁶Rab'bin kudretiyle ilerleyeceğim; ey Rab, yalnız senin doğruluğunu anacağım.

¹⁷Ey Tanrı, gençliğimden beri bana öğrettin; bugüne dek senin harikalarını duyuruyorum.

¹⁸Yaşlanıp saçlarıma ak düşene dek de beni terk etme ey Tanrı; ta ki senin gücünü gelecek her nesle duyurana dek,

¹⁹senin kudretini ve doğruluğunu. Ey Tanrı, yaptığın büyük işler en yücelere erişir; ey Tanrı, senin gibisi kim var?

²⁰Bana birçok zorlu ve kötü sıkıntılar gösterdin; ama yine dönüp bana yaşam verdin ve beni yerin derinliklerinden yine çıkardın.

²¹Üzerimdeki büyüklüğünü artırdın, yine dönüp beni teselli ettin ve beni yerin derinliklerinden yine çıkardın.

²²Ben de seni telli çalgıyla, senin gerçeğini öveceğim ey Tanrım; lir çalarak sana ezgiler sunacağım, ey İsrail'in Kutsalı!

²³Sana ezgiler sunarken dudaklarım sevinçle coşacak, fidyeyle kurtardığın canım da.

²⁴Dilim de gün boyu senin doğruluğunu mırıldanacak, bana kötülük etmek isteyenler utandırılıp rezil olduğunda.

¹Τῷ Δαυΐδ· υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων. - ΕΠΙ ΣΟΙ, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα.

²ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με, κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου καὶ σῶσόν με.

³γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με, ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σύ.

⁴ὁ Θεός μου, ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος·

⁵ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, Κύριε· Κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου,

⁶ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής· ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διαπαντός.

⁷ὡσεὶ τέρας ἐγενήθην τοῖς πολλοῖς, καὶ σὺ βοηθὸς κραταιός.

⁸πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅπως ὑμνήσω τὴν δόξαν σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν μεγαλοπρέπειάν σου.

⁹μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με.

¹⁰ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοὶ καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτό

¹¹λέγοντες· ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος.

¹²ὁ Θεός μου, μὴ μακρύνῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὁ Θεός μου, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες.

¹³αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐκλιπέτωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντες τὴν ψυχήν μου, περιβαλλέσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι.

¹⁴ἐγὼ δὲ διαπαντὸς ἐλπιῶ ἐπὶ σὲ καὶ προσθήσω ἐπὶ πᾶσαν τὴν αἴνεσίν σου.

¹⁵τὸ στόμα μου ἐξαγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν σωτηρίαν σου, ὅτι οὐκ ἔγνων γραμματείας.

¹⁶εἰσελεύσομαι ἐν δυναστείᾳ Κυρίου· Κύριε, μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σοῦ μόνου.

¹⁷ὁ Θεός, ἃ ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου, καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀπαγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου.

¹⁸καὶ ἕως γήρως καὶ πρεσβείου, ὁ Θεός, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐπερχομένῃ,

¹⁹τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δικαιοσύνην σου. ὁ Θεός, ἕως ὑψίστων ἃ ἐποίησας μεγαλεῖα· ὁ Θεός, τίς ὅμοιός σοι;

²⁰ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς, καὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησάς με, καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με.

²¹ἐπλεόνασας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν μεγαλωσύνην σου καὶ ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με.

²²καὶ γὰρ ἐγὼ ἐξομολογήσομαί σοι ἐν σκεύει ψαλμοῦ τὴν ἀλήθειάν σου, ὁ Θεός· ψαλῶ σοι ἐν κιθάρᾳ, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ.

²³ἀγαλλιάσονται τὰ χείλη μου, ὅταν ψάλω σοι, καὶ ἡ ψυχή μου, ἣν ἐλυτρώσω.

²⁴ἔτι δὲ καὶ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου, ὅταν αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι.

¹[By David, [a Psalm sung by] the sons of Jonadab, and the first that were taken captive.] O Lord, I have hoped in thee: let me never be put to shame.

²In thy righteousness deliver me and rescue me: incline thine ear to me, and save me.

³Be to me a protecting God, and a strong hold to save me: for thou art my fortress and my refuge.

⁴Deliver me, O my God, from the hand of the sinner, from the hand of the transgressor and unjust man.

⁵For thou art my support, O Lord; O Lord, [thou art] my hope from my youth.

⁶On thee have I been stayed from the womb: from the belly of my mother thou art my protector: of thee is my praise continually.

⁷I am become as it were a wonder to many: but thou art [my] strong helper.

⁸Let my mouth be filled with praise, that I may hymn thy glory, [and] thy majesty all the day.

⁹Cast me not off at the time of old age; forsake me not when my strength fails.

¹⁰For mine enemies have spoken against me; and they that lay wait for my soul have taken counsel together,

¹¹saying, God has forsaken him: persecute ye and take him; for there is none to deliver [him].

¹²O God, go not far from me, O my God, draw nigh to my help.

¹³Let those that plot against my soul be ashamed and utterly fail: let those that seek my hurt be clothed with shame and dishonour.

¹⁴But I will hope continually, and will praise thee more and more.

¹⁵My mouth shall declare thy righteousness openly, [and] thy salvation all the day; for I am not acquainted with the affairs [of men].

¹⁶I will go on in the might of the Lord: O Lord, I will make mention of thy righteousness only.

¹⁷O God, thou hast taught me from my youth, and until now will I declare thy wonders;

¹⁸even until I am old and advanced in years. O God, forsake me not; until I shall have declared thine arm to all the generation that is to come:

¹⁹even thy power and thy righteousness, O God, up to the highest [heavens, even] the mighty works which thou hast done: O God, who is like to thee?

²⁰What afflictions many and sore hast thou shewed me! yet thou didst turn and quicken me, and broughtest me again from the depths of the earth.

²¹Thou didst multiply thy righteousness, and didst turn and comfort me, and broughtest me again out of the depths of the earth.

²²I will also therefore give thanks to thee, O God, [because of] thy truth, on an instrument of psalmody: I will sing psalms to thee on the harp, O Holy One of Israel.

²³My lips shall rejoice when I sing to thee; and my soul, which thou hast redeemed.

²⁴Moreover also my tongue shall dwell all the day upon thy righteousness; when they shall be ashamed and confounded that seek my hurt.