Hezekiel 30

¹Ve Rab'bin sözü bana gelip şöyle dedi:

²İnsanoğlu, peygamberlik et ve de ki, Rab şöyle diyor: Feryat edin, eyvah o güne!

³Çünkü o gün yakındır, Rab'bin günü yakındır; bulutlu bir gün, ulusların sonu olacak.

⁴Ve Mısırlıların üzerine kılıç gelecek, Etiyopya'da dehşet olacak; Mısır'da yaralananlar düşecek ve onun temelleri çökecek.

⁵Persler, Giritliler, Lidyalılar, Libyalılar, tüm karışık halklar ve antlaşmamın oğulları onunla birlikte kılıçla düşecekler.

⁶Ve Mısır'ın destekleri düşecek, gücünün kibri Migdol'dan Svene'ye kadar yerle bir olacak; onun içinde kılıçla düşecekler, diyor Rab.

⁷Ve ıssız ülkelerin ortasında ıssız kalacaklar ve kentleri harap olmuş kentlerin ortasında yer alacak.

⁸Mısır'a ateş saldığımda ve ona yardım edenlerin hepsi kırıldığında, benim Rab olduğumu anlayacaklar.

⁹O gün Etiyopya'yı yok etmek için aceleyle haberciler çıkacak ve Mısır'ın gününde aralarında dehşet olacak; çünkü işte, o gün geliyor.

¹⁰Rab Rab şöyle diyor: Babil Kralı Nabukadonosor'un eliyle Mısırlıların kalabalığını yok edeceğim.

¹¹Ülkeyi yıkıma uğratmak için uluslar arasından gönderilmiş salgınlar olan kendisi ve halkı gelecek; hepsi Mısır'a karşı kılıçlarını çekecekler ve ülke yaralılarla dolacak.

¹²Ve nehirlerini kurutacağım, ülkeyi ve içindeki her şeyi yabancıların eliyle yok edeceğim; ben Rab, böyle söyledim.

¹³Çünkü Rab Rab şöyle diyor: Memfis'in soylularını ve Mısır ülkesinin önderlerini yok edeceğim, artık var olmayacaklar.

¹⁴Ve Patoris ülkesini yok edeceğim, Tanis'e ateş salacağım ve Diospolis'te öcümü alacağım.

¹⁵Ve öfkemi Mısır'ın kalesi olan Sais'in üzerine boşaltacağım ve Memfis'in kalabalığını yok edeceğim.

¹⁶Ve Mısır'a ateş salacağım; Svene dehşetle sarsılacak, Diospolis'te gedik açılacak ve sular taşacak.

¹⁷Heliopolis ve Bubastos'un gençleri kılıçla düşecek, kadınlar ise sürgüne gidecek.

¹⁸Ve Tafnes'te gün kararacak; orada Mısır'ın asalarını kırdığımda, gücünün kibri orada son bulacak, onu bir bulut kaplayacak ve kızları tutsak götürülecek.

¹⁹Ve Mısır'ı yargılayacağım ve benim Rab olduğumu anlayacaklar.

²⁰On birinci yılda, birinci ayın yedinci gününde Rab'bin sözü bana gelip şöyle dedi:

²¹İnsanoğlu, Mısır Kralı Firavun'un kollarını kırdım; işte, iyileşmesi için sarılmadı, üzerine merhem sürülmedi, kılıcı tutacak gücü bulması için sargı konulmadı.

²²Bu yüzden Rab Rab şöyle diyor: İşte, Mısır Kralı Firavun'a karşıyım; onun hem güçlü hem de uzatılmış kollarını kıracağım ve kılıcını elinden düşüreceğim.

²³Ve Mısırlıları ulusların arasına dağıtacağım, onları ülkelere savuracağım.

²⁴Ve Babil kralının kollarını güçlendireceğim ve kılıcımı onun eline vereceğim; onu Mısır'ın üzerine yöneltecek, o da Mısır'ı yağmalayacak ve ganimetini kapıp götürecek.

²⁵Ve Babil kralının kollarını güçlendireceğim, Firavun'un kolları ise düşecek; kılıcımı Babil kralının eline verdiğimde ve o da onu Mısır ülkesinin üzerine uzattığında, benim Rab olduğumu anlayacaklar.

²⁶Ve Mısırlıları ulusların arasına dağıtacağım ve onları ülkelere savuracağım; o zaman hepsi benim Rab olduğumu anlayacaklar.

¹ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

²υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὦ ὦ ἡ ἡμέρα,

³ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡμέρα νεφέλης, πέρας ἐθνῶν ἔσται.

⁴καὶ ἥξει μάχαιρα ἐπ’ Αἰγυπτίους, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ συμπεσεῖται τὰ θεμέλια αὐτῆς.

⁵Πέρσαι καὶ Κρῆτες καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες καὶ πάντες οἱ ἐπίμεικτοι καὶ τῶν υἱῶν τῆς διαθήκης μου μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ.

⁶καὶ πεσοῦνται τά ἀντιστηρίγματα Αἰγύπτου, καὶ καταβήσεται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀπὸ Μαγδώλου ἕως Συήνης· μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.

⁷καὶ ἐρημωθήσεται ἐν μέσῳ χωρῶν ἠρημωμένων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται·

⁸καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ὅταν δῶ πῦρ ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ συντριβῶσι πάντες οἱ βοηθοῦντες αὐτῇ.

⁹ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσονται ἄγγελοι σπεύδοντες ἀφανίσαι τὴν Αἰθιοπίαν, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι ἰδοὺ ἥκει. -

¹⁰Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ πλῆθος Αἰγυπτίων διὰ χειρὸς Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος,

¹¹αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν ἀπεσταλμένοι ἀπολέσαι τὴν γῆν καὶ ἐκκενώσουσι πάντες τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπ’ Αἴγυπτον, καὶ πλησθήσεται ἡ γῆ τραυματιῶν.

¹²καὶ δώσω τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν ἐρήμους καὶ ἀπολῶ τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων· ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -

¹³῞Οτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ μεγιστᾶνας ἀπὸ Μέμφεως καὶ ἄρχοντας ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι.

¹⁴καὶ ἀπολῶ γῆν Φαθωρῆς καὶ δώσω πῦρ ἐπὶ Τάνιν καὶ ποιήσω ἐκδίκησιν ἐν Διοσπόλει

¹⁵καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπὶ Σαὶν τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου καὶ ἀπολῶ τὸ πλῆθος Μέμφεως.

¹⁶καὶ δώσω πῦρ ἐπ’ Αἴγυπτον, καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ Συήνη, καὶ ἐν Διοσπόλει ἔσται ἔκρηγμα καὶ διαχυθήσεται ὕδατα.

¹⁷νεανίσκοι ῾Ηλιουπόλεως καὶ Βουβάστου ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ αἱ γυναῖκες ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται.

¹⁸καὶ ἐν Τάφναις συσκοτάσει ἡ ἡμέρα ἐν τῷ συντρίψαι με ἐκεῖ τὰ σκῆπτρα Αἰγύπτου, καὶ ἀπολεῖται ἐκεῖ ἡ ὕβρις ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ταύτην νεφέλη καλύψει, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἰχμάλωτοι ἀχθήσονται.

¹⁹καὶ ποιήσω κρίμα ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.

²⁰Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ πρώτω μηνί, ἑβδόμῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

²¹υἱὲ ἀνθρώπου, τοὺς βραχίονας Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου συνέτριψα, καὶ ἰδοὺ οὐ κατεδέθη τοῦ δοθῆναι ἴασιν, τοῦ δοθῆναι ἐπ’ αὐτὸν μάλαγμα, τοῦ δοθῆναι ἰσχὺν ἐπιλαβέσθαι μαχαίρας.

²²διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ συντρίψω τοὺς βραχίονας αὐτοῦ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς τεταμένους καὶ καταβαλῶ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ

²³καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τά ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας·

²⁴καὶ κατισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ δώσω τὴν ῥομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐπάξει αὐτὴν ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τά σκῦλα αὐτῆς.

²⁵καὶ ἐνισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος, οἱ δέ βραχίονες Φαραὼ πεσοῦνται· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἐν τῷ δοῦναι τὴν ρομφαίαν μου εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ἐκτενεῖ αὐτὴν ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου.

²⁶καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τὰ ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· καὶ γνώσονται πάντες ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.

¹And the word of the Lord came to me, saying,

²Son of man, prophesy, and say, Thus saith the Lord; Woe, woe [worth] the day!

³For the day of the Lord is nigh, a day of cloud; it shall be the end of the nations.

⁴And the sword shall come upon the Egyptians, and there shall be tumult in Ethiopia, and in Egypt [men] shall fall down slain together, and her foundations shall fall.

⁵Persians, and Cretans, and Lydians, and Libyans, and all the mixed multitude, and they of the children of my covenant, shall fall by the sword therein.

⁶And the supports of Egypt shall fall; and the pride of her strength shall come down from Magdol to Syene: they shall fall by the sword in it, saith the Lord.

⁷And it shall be made desolate in the midst of desolate countries, and their cities shall be [desolate] in the midst of desolate cities:

⁸and they shall know that I am the Lord, when I shall send fire upon Egypt, and [when] all that help her shall be broken.

⁹In that day shall messengers go forth hasting to destroy Ethiopia utterly, and there shall be tumult among them in the day of Egypt: for, behold it comes.

¹⁰Thus saith he Lord God; I will also destroy the multitude of the Egyptians by the hand of Nabuchodonosor king of Babylon,

¹¹his [hand] and his people’s; [they are] plagues sent forth from the nations to destroy the land: and they all shall unsheath their swords against Egypt, and the land shall be filled with slain.

¹²And I will make their rivers desolate, and will destroy the land and the fulness of it by the hands of strangers: I the Lord have spoken.

¹³For thus saith the Lord God; I will also destroy the nobles from Memphis, and the princes of Memphis out of the land of Egypt; and they shall be no more.

¹⁴And I will destroy the land of Phathore, and will send fire upon Tanis, and will execute vengeance on Diospolis.

¹⁵And I will pour out my wrath upon Sais the strength of Egypt, and will destroy the multitude of Memphis.

¹⁶And I will send fire upon Egypt; and Syene shall be sorely troubled; and there shall be a breaking in Diospolis, and waters shall be poured out.

¹⁷The youths of Heliopolis and Bubastum shall fall by the sword, and the women shall go into captivity.

¹⁸And the day shall be darkened in Taphnae, when I have broken there the scepters of Egypt: and the pride of her strength shall perish there: and a cloud shall cover her, and her daughters shall be taken prisoners.

¹⁹And I will execute judgment on Egypt; and they shall know that I am the Lord.

²⁰And it came to pass in the eleventh year, in the first month, on the seventh [day] of the month, the word of the Lord came to me, saying,

²¹Son of man, I have broken the arms of Pharao, king of Egypt; and, behold, it has not been bound up to be healed, to have a plaster put upon it, [or] to be strengthened to lay hold of the sword.

²²Therefore this saith the Lord God; Behold, I am against Pharao king of Egypt, and I will break his strong and outstretched arms, and will smite down his sword out of his hand.

²³And I will disperse the Egyptians among the nations, and will utterly scatter them among the countries.

²⁴And I will strengthen the arms of the king of Babylon, and put my sword into his hand: and he shall bring it upon Egypt, and shall take her plunder and seize her spoils.

²⁵Yea, I will strengthen the arms of the king of Babylon, and the arms of Pharao shall fail: and they shall know that I am the Lord, when I have put my sword into the hands of the king of Babylon, and he shall stretch it out over the land of Egypt.

²⁶And I will disperse the Egyptians among the nations, and utterly scatter them among the countries; and they all shall know that I am the Lord.