Yeşaya 26

¹O gün Yahuda toprağında bu ezgi söylenecek: "İşte güçlü bir kentimiz var; O, kurtuluşumuzu sur ve dış sur kılacak.

²Kapıları açın; doğruluğu koruyan ve hakikati gözeten ulus içeri girsin,

³hakikate sımsıkı sarılan ve barışı koruyan ulus. Çünkü onlar Sana büyük bir umutla bağlandılar,

⁴ey Rab, sonsuza dek; ey ulu ve ebedi Tanrı.

⁵Çünkü Sen yükseklerde oturanları alçaltıp aşağı indirdin; surlarla güçlendirilmiş kentleri yıkıp toprağa sereceksin.

⁶Uysalların ve alçakgönüllülerin ayakları onları çiğneyecek."

⁷Dindarların yolu düz oldu; dindarların yolu hazırlanmıştır.

⁸Çünkü Rab'bin yolu adalettir; Senin adına ve canımızın arzuladığı o yüce anına umut bağladık.

⁹Ruhum geceleyin erkenden Sana uyanır, ey Tanrı; çünkü Senin buyrukların yeryüzüne ışıktır. Doğruluğu öğrenin, ey yeryüzünde yaşayanlar!

¹⁰Çünkü tanrısız olan son buldu; yeryüzünde doğruluğu öğrenmeyen hiç kimse gerçeği yapmayacaktır. Tanrısız olan ortadan kaldırılsın ki, Rab'bin yüceliğini görmesin.

¹¹Ey Rab, Senin kolun yüksektir ama onlar bunu fark etmediler; fark ettiklerinde ise utanacaklar. Eğitimsiz bir halkı kıskançlık saracak ve şimdi ateş düşmanları yiyip bitirecek.

¹²Ey Tanrımız Rab, bize barış ver; çünkü her şeyi bize Sen geri ödedin.

¹³Ey Tanrımız Rab, bizi sahiplen; ey Rab, Senden başkasını tanımayız, ancak Senin adını anarız.

¹⁴Ölüler yaşamı asla görmeyecek, hekimler onları asla ayağa kaldırmayacak; bu yüzden onları cezalandırıp yok ettin, onların her bir erkeğini ortadan kaldırdın.

¹⁵Onlara kötülükler ekle, ey Rab; yeryüzünün şereflilerine kötülükler ekle.

¹⁶Ey Rab, sıkıntı içindeyken Seni andım; hafif bir sıkıntı içindeyken Senin terbiyen bize ulaştı.

¹⁷Gebe kadının doğurma vakti yaklaştığında, çektiği sancıyla feryat etmesi gibi; Senin korkun yüzünden Sevgilin için biz de öyle olduk, ey Rab.

¹⁸Senin korkun yüzünden gebe kaldık, sancı çektik ve doğurduk; yeryüzünde Senin kurtuluşunun ruhunu var ettik. Biz düşmeyeceğiz, ama yeryüzünde yaşayanların hepsi düşecek.

¹⁹Ölüler dirilecek, mezarlarda olanlar ayağa kaldırılacak ve yeryüzünde olanlar sevinecek; çünkü Senden gelen çiy onlara şifadır, ama tanrısızların diyarı yıkılacaktır.

²⁰Git, halkım, iç odalarına gir, kapını arkandan kapa; Rab'bin öfkesi geçip gidene dek kısacık bir süre gizlen.

²¹Çünkü işte Rab, yeryüzünde yaşayanları cezalandırmak için kutsal mekânından öfkeyle geliyor; toprak da kendi kanını açığa çıkaracak ve artık bağrındaki katledilenleri örtmeyecektir.

¹Τῌ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ πόλις ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχος καὶ περίτειχος.

²ἀνοίξατε πύλας, εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν,

³ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην. ὅτι ἐπὶ σοὶ ἐλπίδι

⁴ἤλπισαν, Κύριε, ἕως τοῦ αἰῶνος, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος,

⁵ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς· πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους,

⁶καὶ πατήσουσιν αὐτοὺς πόδες πρᾳέων καὶ ταπεινῶν.

⁷ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν.

⁸ἡ γὰρ ὁδὸς Κυρίου κρίσις· ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ,

⁹ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμα μου πρός σε, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.

¹⁰πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει· ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου.

¹¹Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται.

¹²Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν, πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν.

¹³Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς, Κύριε, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.

¹⁴οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσι· διὰ τοῦτο ἐπήγαγες καὶ ἀπώλεσας καὶ ᾖρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν.

¹⁵πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς.

¹⁶Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ παιδεία σου ἡμῖν.

¹⁷καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν καὶ ἐπὶ τῇ ὠδῖνι αὐτῆς ἐκέκραξεν, οὕτως ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε.

¹⁸ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν· πνεῦμα σωτηρίας σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται πάντες οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.

¹⁹ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ· ἡ γὰρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται.

²⁰βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου·

²¹ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.

¹In that day they shall sing this song in the land of Judea; Behold a strong city; and he shall make salvation [its] wall and bulwark.

²Open ye the gates, let the nation enter that keeps righteousness, and keeps truth,

³supporting truth, and keeping peace: for on thee, O Lord,

⁴they have trusted with confidence for ever, the great, the eternal God;

⁵who hast humbled and brought down them that dwell on high thou shalt cast down strong cities, and bring them to the ground.

⁶And the feet of the meek and lowly shall trample them.

⁷The way of the godly is made straight: the way of the godly is also prepared.

⁸For the way of the Lord is judgment: we have hoped in thy name, and on the remembrance [of thee],

⁹which our soul longs for: my spirit seeks thee very early in the morning, O God, for thy commandments are a light on the earth: learn righteousness, ye that dwell upon the earth.

¹⁰For the ungodly one is put down: no one who will not learn righteousness on the earth, shall be able to do the truth: let the ungodly be taken away, that he see not the glory of the Lord.

¹¹O Lord, thine arm is exalted, yet they knew it not: but when they know they shall be ashamed: jealousy shall seize upon an untaught nation, and now fire shall devour the adversaries.

¹²O Lord our God, give us peace: for thou hast rendered to us all things.

¹³O Lord our God, take possession of us: O Lord, we know not [any] other beside thee: we name thy name.

¹⁴But the dead shall not see life, neither shall physicians by any means raise [them] up: therefore thou hast brought [wrath] upon [them], and slain [them], and hast taken away every male of them. Bring more evils upon them, O Lord;

¹⁵bring more evils on the glorious ones of the earth.

¹⁶Lord, in affliction I remembered thee; thy chastening was to us with small affliction.

¹⁷And as a woman in travail draws nigh to be delivered, [and] cries out in her pain; so have we been to thy beloved.

¹⁸We have conceived, O Lord, because of thy fear, and have been in pain, and have brought forth the breath of thy salvation, which we have wrought upon the earth: we shall not fall, but all that dwell upon the land shall fall.

¹⁹The dead shall rise, and they that are in the tombs shall be raised, and they that are in the earth shall rejoice: for the dew from thee is healing to them: but the land of the ungodly shall perish.

²⁰Go, my people, enter into thy closets, shut thy door, hide thyself for a little season, until the anger of the Lord have passed away.

²¹For, behold, the Lord is bringing wrath from [his] holy place upon the dwellers on the earth: the earth also shall disclose her blood, and shall not cover her slain.