Yeremya 42

¹Yahuda Kralı Yehoyakim’in günlerinde RAB’den Yeremya’ya gelen ve şöyle diyen söz şudur:

²"Rehablıların evine git; onları RAB’bin evine, avlulardan birine götür ve onlara içmeleri için şarap ikram et."

³Bunun üzerine Habasin oğlu Yeremya oğlu Yezonias’ı, kardeşlerini, bütün oğullarını ve tüm Rehablılar ailesini dışarı çıkarıp götürdüm.

⁴Onları RAB’bin evine, Tanrı adamı Godolias oğlu Ananias oğullarının rahip odasına götürdüm; bu oda, avlu bekçisi Şallum oğlu Maaseyas’ın odasının üzerinde yer alan önderlerin odasının yanındaydı.

⁵Önlerine şarap dolu bir toprak testi ve kâseler koyarak, "Şarap için" dedim.

⁶Ama onlar şöyle dediler: "Biz asla şarap içmeyiz; çünkü babamız Rehab oğlu Yonadab bize şu buyruğu verdi: 'Siz ve oğullarınız sonsuza dek asla şarap içmeyeceksiniz.

⁷Ev de inşa etmeyeceksiniz, tohum da ekmeyeceksiniz, bağınız da olmayacak; aksine, üzerinde geçici olarak yaşadığınız bu topraklarda uzun süre yaşayabilmeniz için ömrünüz boyunca çadırlarda oturacaksınız.'

⁸Biz de babamız Yonadab’ın sesine kulak verdik; kendimiz, karılarımız, oğullarımız ve kızlarımız ömrümüz boyunca hiç şarap içmedik.

⁹Oturmak için evler inşa etmedik; bağımız, tarlamız ya da tohumumuz da bizim için var olmadı.

¹⁰Çadırlarda oturduk; babamız Yonadab’ın bize buyurduğu her şeye tamamen kulak verdik ve yerine getirdik.

¹¹Ancak Nebukadnessar bu ülkeye saldırdığında, 'Gelin, Keldanilerin ve Asurluların ordusunun önünden kaçıp Yeruşalim’e girelim' dedik ve orada kaldık."

¹²O zaman RAB’bin sözü bana şöyle diyerek geldi:

¹³"RAB şöyle diyor: Git, Yahuda halkına ve Yeruşalim’de oturanlara de ki: 'Sözlerimi dinlemek için terbiyeyi kabul etmeyecek misiniz?'

¹⁴Rehab oğlu Yonadab’ın, oğullarına şarap içmemeleri için verdiği buyruğu ayakta tuttular ve bugüne dek içmediler; çünkü babalarının buyruğuna uydular. Bense size sabah erkenden seslendim, ama beni dinlemediniz.

¹⁵Size kullarım peygamberleri gönderip durdum ve onlara, 'Her biriniz kötü yolundan dönsün, işlerinizi daha iyi yapın ve kulluk etmek için başka ilahların ardınca gitmeyin; böylece size ve atalarınıza verdiğim toprakta oturursunuz' dedim. Ama siz kulaklarınızı eğmediniz, beni dinlemediniz.

¹⁶Evet, Rehab oğlu Yonadab’ın oğulları babalarının kendilerine verdiği buyruğu ayakta tuttular, ama bu halk beni dinlemedi.

¹⁷Bu yüzden RAB şöyle diyor: 'İşte, Yahuda’nın ve Yeruşalim’de oturanların üzerine, onlara karşı söylediğim bütün kötülükleri getireceğim.'

¹⁸Bu yüzden RAB şöyle diyor: 'Rehab oğlu Yonadab’ın oğulları babalarının buyruğuna kulak verdikleri ve babalarının kendilerine buyurduğu şekilde her şeyi yerine getirdikleri için,

¹⁹Rehab oğlu Yonadab’ın soyundan, yeryüzü durdukça huzurumda hizmet edecek bir adam asla eksik olmayacaktır.'"

¹(Μασ. ΛΕ´) Ο λόγος ὁ γενόμενος πρὸς ῾Ιερεμίαν παρὰ Κυρίου ἐν ἡμέραις ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα λέγων·

²βάδισον εἰς οἶκον ᾿Αρχαβεὶν καὶ ἄξεις αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου, εἰς μίαν τῶν αὐλῶν, καὶ ποτιεῖς αὐτοὺς οἶνον.

³καὶ ἐξήγαγον τὸν ᾿Ιεζονίαν υἱὸν ῾Ιερεμίου υἱοῦ Χαβασὶν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν οἰκίαν ᾿Αρχαβεὶν

⁴καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς οἶκον Κυρίου εἰς τὸ παστοφόριον υἱῶν ᾿Ανανίου, υἱοῦ Γοδολίου ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ὅ ἐστιν ἐγγὺς τοῦ οἴκου τῶν ἀρχόντων τῶν ἐπάνω τοῦ οἴκου Μαασαίου υἱοῦ Σελώμ, τοῦ φυλάσσοντος τὴν αὐλήν,

⁵καὶ ἔδωκα κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κεράμιον οἴνου καὶ ποτήρια καὶ εἶπα· πίετε οἶνον.

⁶καὶ εἶπαν· οὐ μὴ πίωμεν οἶνον, ὅτι ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Ῥηχὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἐνετείλατο ἡμῖν λέγων· οὐ μὴ πίετε οἶνον, ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἕως αἰῶνος.

⁷καὶ οἰκίας οὐ μὴ οἰκοδομήσητε καὶ σπέρμα οὐ μὴ σπείρητε, καὶ ἀμπελὼν οὐκ ἔσται ὑμῖν, ὅτι ἐν σκηναῖς οἰκήσετε πάσας τὰς ἡμέρας ὑμῶν, ὅπως ἂν ζήσητε ἡμέρας πολλὰς ἐπὶ τῆς γῆς, ἐφ’ ἧς διατρίβετε ὑμεῖς ἐπ’ αὐτῆς.

⁸καὶ ἠκούσαμεν τῆς φωνῆς ᾿Ιωναδὰβ τοῦ πατρὸς ἡμῶν πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἶνον πάσας τὰς ἡμέρας ἡμῶν, ἡμεῖς καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ οἱ υἱοὶ ἡμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν,

⁹καὶ πρὸς τὸ μὴ οἰκοδομεῖν οἰκίας τοῦ κατοικεῖν ἐκεῖ, καὶ ἀμπελὼν καὶ ἀγρὸς καὶ σπέρμα οὐκ ἐγένετο ἡμῖν,

¹⁰καὶ ᾠκήσαμεν ἐν σκηναῖς καὶ ἠκούσαμεν καὶ ἐποιήσαμεν κατὰ πάντα, ἃ ἐνετείλατο ἡμῖν ᾿Ιωναδὰβ ὁ πατὴρ ἡμῶν.

¹¹καὶ ἐγενήθη ὅτε ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ εἴπαμεν· εἰσέλθατε καὶ εἰσέλθωμεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ προσώπου τῆς δυνάμεως τῶν ᾿Ασσυρίων, καὶ ᾠκοῦμεν ἐκεῖ.

¹²καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

¹³οὕτως λέγει Κύριος· πορεύου καὶ εἰπὸν ἀνθρώπῳ ᾿Ιούδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ μὴ λάβητε παιδείαν τοῦ ἀκούειν τοὺς λόγους μου;

¹⁴ἔστησαν ῥῆμα υἱοὶ ᾿Ιωναδάβ, υἱοῦ Ῥηχάβ, ὃ ἐνετείλατο τοῖς τέκνοις αὐτοῦ πρὸς τὸ μὴ πιεῖν οἴνον, καὶ οὐκ ἐπίοσαν· καὶ ἐγὼ ἐλάλησα πρὸς ὑμᾶς ὄρθρου, καὶ οὐκ ἠκούσατε.

¹⁵καὶ ἀπέστειλα πρὸς ὑμᾶς τοὺς παῖδάς μου τοὺς προφήτας λέγων· ἀποστράφητε ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ βελτίω ποιήσατε τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν καὶ οὐ πορεύσεσθε ὀπίσω θεῶν ἑτέρων τοῦ δουλεύειν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα ὑμῖν καὶ τοῖς πατράσιν ὑμῶν· καὶ οὐκ ἐκλίνατε τὰ ὦτα ὑμῶν καὶ οὐκ εἰσηκούσατε.

¹⁶καὶ ἔστησαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ῥηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὁ δὲ λαὸς οὗτος οὐκ ἤκουσέ μου.

¹⁷διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πάντα τὰ κακά, ἃ ἐλάλησα ἐπ’ αὐτούς.

¹⁸διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος· ἐπειδὴ ἤκουσαν υἱοὶ ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ῥηχὰβ τὴν ἐντολὴν τοῦ πατρὸς αὐτῶν ποιεῖν καθότι ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν,

¹⁹οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἀνὴρ τῶν υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ υἱοῦ Ῥηχὰβ παρεστηκὼς κατὰ πρόσωπόν μου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς.

¹THE WORD THAT CAME TO JEREMIAS from the Lord in the days of Joakim, king of Juda, saying,

²Go to the house of the Archabin, and thou shalt bring them to the house of the Lord, into one of the courts, and give them wine to drink.

³So I brought forth Jechonias the son of Jeremin the son of Chabasin, and his brethren, and his sons, and all the family of the Archabin;

⁴and I brought them into the house of the Lord, into the chamber of the sons of [Joanan, the son of] Ananias, the son of Godolias, a man of God, who dwells near the house of the princes that are over the house of Maasaeas the son of Selom, who kept the court.

⁵And I set before them a jar of wine, and cups, and I said, Drink ye wine.

⁶But they said, We will on no account drink wine, for our father Jonadab the son of Rechab commanded us, saying, Ye shall on no account drink wine, [neither] ye, nor your sons for ever:

⁷nor shall ye at all build houses, nor sow any seed, nor shall ye have a vineyard: for ye shall dwell in tents all your days; that ye may live many days upon the land, in which ye sojourn.

⁸And we hearkened to the voice of Jonadab our father, so as to drink no wine all our days, we, and our wives, and our sons, and our daughters;

⁹and so as to build no houses to dwell in: and we have had no vineyard, nor field, nor seed:

¹⁰but we have dwelt in tents, and have hearkened, and done according to all that Jonadab our father commanded us.

¹¹And it came to pass, when Nabuchodonosor came up against the land, that we said we would come in; and we entered into Jerusalem, for fear of the host of the Chaldeans, and for fear of the host of the Assyrians: and we dwelt there.

¹²And the word of the Lord came to me, saying,

¹³Thus saith the Lord, Go, and say to the men of Juda, and to them that dwell in Jerusalem, Will ye not receive correction to hearken to my words?

¹⁴The sons of Jonadab the son of Rechab have kept the word which he commanded his children, that they should drink no wine; and they have not drunk [it]: but I spoke to you early, and ye hearkened not.

¹⁵And I sent to you my servants the prophets, saying, Turn ye every one from his evil way, and amend your practices, and go not after other gods to serve them, and ye shall dwell upon the land which I gave to you and to your fathers: but ye inclined not your ears, and hearkened not.

¹⁶But the sons of Jonadab the son of Rechab have kept the command of their father; but this people has not hearkened to me.

¹⁷Therefore thus saith the Lord; Behold, I [will] bring upon Juda and upon the inhabitants of Jerusalem all the evils which I pronounced against them.

¹⁸Therefore thus saith the Lord; Since the sons of Jonadab the son of Rechab have hearkened to the command of their father, to do as their father commanded them:

¹⁹there shall never be wanting a man of the sons of Jonadab the son of Rechab to stand before my face while the earth remains.