Septuaginta

Yeremya 43

32 ayet

Türkçe

1Yahuda Kralı Yoşiya oğlu Yehoyakim’in dördüncü yılında Rabbin sözü bana şöyle gelip vahyedildi:

2“Kendine bir yazı parşömeni al ve Yahuda Kralı Yoşiya’nın günlerinden başlayıp bu güne dek, sana konuştuğum andan itibaren Yeruşalim, Yahuda ve bütün uluslar hakkında söylediğim tüm sözleri onun üzerine yaz.

3Belki Yahuda soyu, kendilerine yapmayı tasarladığım bütün kötülükleri işitir de her biri kendi kötü yolundan döner; böylece ben de onların haksızlıklarını ve günahlarını bağışlarım.”

4Bunun üzerine Yeremya, Neriya oğlu Baruh’u çağırdı. Baruh da Yeremya’nın ağzından dökülen, Rabbin ona vahyettiği bütün sözleri bir yazı parşömenine yazdı.

5Yeremya Baruh’a şöyle buyurdu: “Ben gözetim altındayım, bu yüzden Rabbin tapınağına girmeye gücüm yetmiyor.

6Sen git ve bu parşömendeki sözleri, oruç gününde Rabbin tapınağındaki halkın kulaklarına oku; ayrıca kendi kentlerinden gelen bütün Yahuda halkının kulaklarına da okuyasın.

7Belki onların merhamet dileği Rabbin huzuruna ulaşır ve her biri kendi kötü yolundan döner; çünkü Rabbin bu halka karşı ilan ettiği öfke ve gazap çok büyüktür.”

8Neriya oğlu Baruh, Peygamber Yeremya’nın kendisine buyurduğu her şeyi harfiyen yerine getirdi ve Rabbin tapınağında kitaptan Rabbin sözlerini okudu.

9Kral Yehoyakim’in sekizinci yılında, dokuzuncu ayda, Yeruşalim’deki bütün halk ve Yahuda soyu, Rabbin huzurunda oruç ilan edip toplandı.

10Baruh, Rabbin tapınağında, yazıcı Şafan oğlu Gemarya’nın odasında –yani Rabbin tapınağının Yeni Kapısı’nın girişindeki yukarı avluda– bütün halkın kulaklarına kitaptan Yeremya’nın sözlerini okudu.

11Şafan oğlu Gemarya oğlu Mikaya, kitaptan Rabbin bütün sözlerini işitince,

12kralın sarayına, yazıcının odasına indi. İşte bütün önderler orada oturmaktaydı: Yazıcı Elişama, Şelemyahu oğlu Delayahu, Akbor oğlu Elnatan, Şafan oğlu Gemarya, Hananyahu oğlu Sidkiya ve diğer bütün önderler.

13Mikaya, Baruh’un halkın kulaklarına kitaptan okurken duyduğu bütün sözleri onlara aynen bildirdi.

14Bunun üzerine bütün önderler, Şelemyahu oğlu Kûşi oğlu Netanyahu oğlu Yahudi’yi Baruh’a göndererek, “Halkın kulaklarına okuduğun o parşömeni eline al ve buraya gel” dediler. Neriya oğlu Baruh parşömeni eline alıp onların yanına gitti.

15Ona, “Yeniden otur da bunu kulaklarımıza oku” dediler; Baruh da onlara okudu.

16Bütün bu sözleri işitince dehşet içinde birbirlerine danıştılar ve Baruh’a, “Bu sözlerin hepsini krala mutlaka bildirmeliyiz” dediler.

17Sonra Baruh’a, “Bize söyle, bütün bu sözleri nasıl yazdın? Onun ağzından mı?” diye sordular.

18Baruh onlara, “Yeremya bütün bu sözleri kendi ağzıyla bana beyan etti, ben de kitaba yazıyordum” dedi.

19Önderler Baruh’a, “Git, sen ve Yeremya gizlenin; nerede olduğunuzu hiç kimse bilmesin” dediler.

20Parşömeni yazıcı Elişama’nın odasına muhafaza edilmek üzere bırakıp avluda kralın huzuruna çıktılar ve bütün bu sözleri kralın kulaklarına bildirdiler.

21Kral parşömeni getirmesi için Yahudi’yi gönderdi. Yahudi parşömeni yazıcı Elişama’nın odasından aldı; kralın ve kralın çevresinde duran bütün önderlerin kulaklarına okudu.

22Kral kışlık sarayda oturuyordu ve önünde yanan bir ateş mangalı vardı.

23Yahudi üç ya da dört sütun okudukça, kral bunları yazıcı bıçağıyla kesip mangaldaki ateşe atıyordu; sonunda bütün parşömen mangaldaki ateşte yanıp tükendi.

24Bütün bu sözleri işiten kral ve hizmetkarları ne pişmanlık duydular ne de giysilerini yırttılar.

25Elnatan, Gotolya ve Gemarya parşömeni yakmaması için krala yalvardılarsa da kral onları dinlemedi.

26Üstelik kral, kralın oğlu Yerahmeel’e ve Azriel oğlu Serayahu’ya, Baruh ile Yeremya’yı yakalamalarını buyurdu; fakat onlar gizlenmişlerdi.

27Kral, Baruh’un Yeremya’nın ağzından yazdığı sözleri içeren parşömeni yaktıktan sonra, Yeremya’ya Rabbin şu sözü geldi:

28“Kendine başka bir parşömen al ve Yahuda Kralı Yehoyakim’in yaktığı ilk parşömende olan önceki bütün sözleri üzerine yaz.

29Yahuda Kralı Yehoyakim hakkında ise şöyle diyeceksin: Rab şöyle diyor: ‘Sen, Babil Kralı kesinlikle girecek, bu ülkeyi yıkacak, insanı ve hayvanı buradan yok edecek diye yazdın diyerek bu parşömeni yaktın.’

30Bu yüzden Yahuda Kralı Yehoyakim hakkında Rab şöyle diyor: ‘Davut’un tahtında oturan bir soyu olmayacak; cesedi gündüzün sıcağına, gecenin ayazına bırakılacak.

31Onu, soyunu ve hizmetkarlarını fesatlarından ötürü cezalandıracağım; hem onların üzerine hem Yeruşalim’de yaşayanların ve Yahuda halkının üzerine, kendilerine bildirdiğim ama dinlemedikleri bütün o kötülükleri getireceğim.’”

32Bunun üzerine Baruh başka bir parşömen aldı ve Yahuda Kralı Yehoyakim’in ateşte yaktığı kitabın bütün sözlerini Yeremya’nın ağzından üzerine yazdı; ayrıca bunlara benzer daha birçok söz de eklendi.

Grekçe

1(Μασ. ΛΣΤ´) ΕΝ τῷ ἐνιαυτῷ τῷ τετάρτῳ ᾿Ιωακεὶμ υἱοῦ ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·

2λάβε σεαυτῷ χαρτίον βιβλίου καὶ γράψον ἐπαὐτοῦ πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησα πρὸς σὲ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἀφἧς ἡμέρας λαλήσαντός μου πρὸς σέ, ἀφἡμερῶν ᾿Ιωσία βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης·

3ἴσως ἀκούσεται οἶκος ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἐγὼ λογίζομαι ποιῆσαι αὐτοῖς, ἵνα ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν καὶ ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν.

4καὶ ἐκάλεσεν ῾Ιερεμίας τὸν Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου, καὶ ἔγραψεν ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἐχρημάτισε πρὸς αὐτόν, εἰς χαρτίον βιβλίου.

5καὶ ἐνετείλατο ῾Ιερεμίας τῷ Βαροὺχ λέγων· ἐγὼ φυλάσσομαι, οὐ μὴ δύνωμαι εἰσελθεῖν εἰς οἶκον Κυρίου.

6καὶ ἀναγνώσῃ ἐν τῷ χαρτίῳ τούτῳ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐν ἡμέρᾳ νηστείας, καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς ᾿Ιούδα τῶν ἐρχομένων ἐκ πόλεων αὐτῶν ἀναγνώσῃ αὐτοῖς·

7ἴσως πεσεῖται ἔλεος αὐτῶν κατὰ πρόσωπον Κυρίου, καὶ ἀποστρέψουσιν ἐκ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς, ὅτι μέγας θυμὸς καὶ ὀργὴ Κυρίου, ἣν ἐλάλησεν ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον.

8καὶ ἐποίησε Βαροὺχ κατὰ πάντα, ἐνετείλατο αὐτῷ ῾Ιερεμίας, τοῦ ἀναγνῶναι ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους Κυρίου ἐν οἴκῳ Κυρίου.

9καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀγδόῳ τῷ βασιλεῖ ᾿Ιωακεὶμ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἐνάτῳ, ἐξεκκλησίασαν νηστείαν κατὰ πρόσωπον Κυρίου πᾶς λαὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἶκος ᾿Ιούδα.

10καὶ ἀνεγίνωσκε Βαροὺχ ἐν τῷ βιβλίῳ τοὺς λόγους ῾Ιερεμίου ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐν οἴκῳ Γαμαρίου, υἱοῦ Σαφὰν τοῦ γραμματέως, ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐπάνω ἐν προθύροις πύλης τοῦ οἴκου Κυρίου τῆς καινῆς καὶ ἐν ὠσὶ παντὸς τοῦ λαοῦ.

11καὶ ἤκουσε Μιχαίας υἱὸς Γαμαρίου υἱοῦ Σαφὰν ἅπαντας τοὺς λόγους Κυρίου ἐκ τοῦ βιβλίου·

12καὶ κατέβη εἰς οἰκίαν τοῦ βασιλέως, εἰς τὸν οἶκον τοῦ γραμματέως, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκάθηντο, ᾿Ελισαμὰ γραμματεὺς καὶ Δαλαίας υἱὸς Σελεμίου καὶ ᾿Ελνάθαν υἱὸς ᾿Ακχοβὼρ καὶ Γαμαρίας υἱὸς Σαφὰν καὶ Σεδεκίας υἱὸς ᾿Ανανίου καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες,

13καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς Μιχαίας πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἤκουσεν ἀναγινώσκοντος Βαροὺχ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ.

14καὶ ἀπέστειλαν πάντες οἱ ἄρχοντες πρὸς Βαροὺχ υἱὸν Νηρίου τὸν ᾿Ιουδὶν υἱὸν Ναθανίου, υἱοῦ Σελεμίου, υἱοῦ Χουσί, λέγοντες· τὸ χαρτίον, ἐν σὺ ἀναγινώσκεις ἐν αὐτῷ ἐν ὠσὶ τοῦ λαοῦ, λάβε αὐτὸ εἰς τὴν χεῖρά σου καὶ ἧκε· καὶ ἔλαβε Βαροὺχ τὸ χαρτίον καὶ κατέβη πρὸς αὐτούς.

15καὶ εἶπαν αὐτῷ· πάλιν ἀνάγνωθι εἰς τὰ ὦτα ἡμῶν· καὶ ἀνέγνω Βαρούχ.

16καὶ ἐγενήθη ὡς ἤκουσαν πάντας τοὺς λόγους, συνεβουλεύσαντο ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ εἶπον· ἀναγγέλλοντες ἀναγγείλωμεν τῷ βασιλεῖ ἅπαντας τοὺς λόγους τούτους.

17καὶ τὸν Βαροὺχ ἠρώτησαν λέγοντες· πόθεν ἔγραψας πάντας τοὺς λόγους τούτους;

18καὶ εἶπε Βαρούχ· ἀπὸ στόματος αὐτοῦ ἀνήγγειλέ μοι ῾Ιερεμίας πάντας τοὺς λόγους τούτους, καὶ ἔγραφον ἐν βιβλίῳ.

19καὶ εἶπον τῷ Βαρούχ· βάδισον καὶ κατακρύβηθι σὺ καὶ ῾Ιερεμίας· ἄνθρωπος μὴ γνώτω ποῦ ὑμεῖς.

20καὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλήν, καὶ τὸ χαρτίον ἔδωκαν φυλάσσειν ἐν οἴκῳ ᾿Ελισαμά, καὶ ἀνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ πάντας τοὺς λόγους τούτους.

21καὶ ἀπέστειλεν βασιλεὺς τὸν ᾿Ιουδὶν λαβεῖν τὸ χαρτίον, καὶ ἔλαβεν αὐτὸ ἐξ οἴκου ᾿Ελισαμά· καὶ ἀνέγνω ᾿Ιουδὶν εἰς τὰ ὦτα τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὰ ὦτα πάντων τῶν ἀρχόντων τῶν ἑστηκότων περὶ τὸν βασιλέα.

22καὶ βασιλεὺς ἐκάθητο ἐν οἴκῳ χειμερινῷ καὶ ἐσχάρα πυρὸς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ.

23καὶ ἐγενήθη ἀναγινώσκοντος ᾿Ιουδὶν τρεῖς σελίδας καὶ τέσσαρας, ἀπέτεμεν αὐτὰς τῷ ξυρῷ τοῦ γραμματέως καὶ ἔρριπτεν εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας, ἕως ἐξέλιπε πᾶς χάρτης εἰς τὸ πῦρ τὸ ἐπὶ τῆς ἐσχάρας.

24καὶ οὐκ ἐζήτησαν καὶ οὐ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν βασιλεὺς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ οἱ ἀκούοντες πάντας τοὺς λόγους τούτους.

25καὶ ᾿Ελνάθαν καὶ Γοθολίας καὶ Γαμαρίας ὑπέθεντο τῷ βασιλεῖ πρὸς τὸ μὴ κατακαῦσαι τὸ χαρτίον.

26καὶ ἐνετείλατο βασιλεὺς τῷ ῾Ιερεμεὴλ υἱῷ τοῦ βασιλέως καὶ τῷ Σαραίᾳ υἱῷ ᾿Εσριὴλ συλλαβεῖν τὸν Βαροὺχ καὶ τὸν ῾Ιερεμίαν· καὶ κατεκρύβησαν.

27Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν μετὰ τὸ κατακαῦσαι τὸν βασιλέα τὸ χαρτίον, πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἔγραψε Βαροὺχ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου λέγων·

28πάλιν λάβε σὺ χαρτίον ἕτερον καὶ γράψον πάντας τοὺς λόγους τοὺς ὄντας ἐπὶ τοῦ χαρτίου, οὓς κατέκαυσεν βασιλεὺς ᾿Ιωακείμ.

29καὶ ἐρεῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· σὺ κατέκαυσας τὸ χαρτίον τοῦτο λέγων· διατί ἔγραψας ἐπαὐτῷ λέγων· εἰσπορευόμενος εἰσπορεύσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἐξολοθρεύσει τὴν γῆν ταύτην, καὶ ἐκλείψει ἐπαὐτῆς ἄνθρωπος καὶ κτήνη;

30διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα· οὐκ ἔσται αὐτῷ καθήμενος ἐπὶ θρόνου Δαυίδ, καὶ τὸ θνησιμαῖον αὐτοῦ ἔσται ἐρριμμένον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας καὶ ἐν τῷ παγετῷ τῆς νυκτός·

31καὶ ἐπισκέψομαι ἐπαὐτὸν καὶ ἐπὶ τὸ γένος αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐπάξω ἐπαὐτοὺς καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ᾿Ιούδα πάντα τὰ κακά, ἐλάλησα πρὸς αὐτούς, καὶ οὐκ ἤκουσαν.

32καὶ ἔλαβε Βαροὺχ χαρτίον ἕτερον καὶ ἔγραψεν ἐπαὐτῷ ἀπὸ στόματος ῾Ιερεμίου ἅπαντας τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου, οὓς κατέκαυσεν ᾿Ιωακείμ· καὶ ἔτι προσετέθησαν αὐτῷ λόγοι πλείονες ὡς οὗτοι.

English

1IN THE FOURTH YEAR OF JOAKIM son of Josias king of Juda, the word of the Lord came to me, saying,

2Take thee a roll of a book, and write upon it all the words which I spoke to thee against Jerusalem, and against Juda, and against all the nations, from the day when I spoke to thee, from the days of Josias king of Juda, even to this day.

3Perhaps the house of Juda will hear all the evils which I purpose to do to them; that they may turn from their evil way; and [so] I will be merciful to their iniquities and their sins.

4So Jeremias called Baruch the son of Nerias: and he wrote from the mouth of Jeremias all the words of the Lord, which he had spoken to him, on a roll of a book.

5And Jeremias commanded Baruch, saying, I am in prison; I cannot enter into the house of the Lord:

6so thou shalt read in this roll in the ears of the people in the house of the Lord, on the fast day; and in the ears of all Juda that come out of their cities, thou shalt read to them.

7Peradventure their supplication will come before the Lord, and they will turn from their evil way: for great is the wrath and the anger of the Lord, which he has pronounced against this people.

8And Baruch did according to all that Jeremias commanded him-- reading in the book the words of the Lord in the Lord’s house.

9And it came to pass in the eighth year of king Joakim, in the ninth month, all the people in Jerusalem, and the house of Juda, proclaimed a fast before the Lord.

10And Baruch read in the book the words of Jeremias in the house of the Lord, in the house of Gamarias son of Saphan the scribe, in the upper court, in the entrance of the new gate of the house of the Lord, and in the ears of all the people.

11And Michaeas the son of Gamarias the son of Saphan heard all the words of the Lord, out of the book.

12And he went down to the king’s house, into the house of the scribe: and, behold, there were sitting there all the princes, Elisama the scribe, and Dalaeas the son of Selemias, and Jonathan the son of Acchobor, and Gamarias the son of Saphan, and Sedekias the son of Ananias, and all the princes.

13And Michaeas reported to them all the words which he had heard Baruch reading in the ears of the people.

14And all the princes sent to Baruch son of Nerias Judin the son of Nathanias, the son of Selemias, the son of Chusi, saying, Take in thine hand the roll in which thou readest in the ears of the people, and come. So Baruch took the roll, and went down to them.

15And they said to him, Read [it] again in our ears. And Baruch read [it].

16And it came to pass, when they [had] heard all the words, [that] they took counsel each with his neighbour, and said, Let us by all means tell the king all these words.

17And they asked Baruch, saying, Where didst thou write all these words?

18And Baruch said, Jeremias told me from his [own] mouth all these words, and I wrote them in a book.

19And they said to Baruch, Go, and hide, thou and Jeremias; let no man know where ye [are].

20And they went in to the king into the court, and gave the roll [to one] to keep in the house of Elisama; and they told the king all these words.

21And the king sent Judin to fetch the roll: and he took it out of the house of Elisama: and Judin read in the ears of the king, and in the ears of all the princes who stood round the king.

22Now the king was sitting in the winter house: and [there was] a fire on the hearth before him.

23And it came to pass when Judin had read three or four leaves, he cut them off with a penknife, and cast [them] into the fire that was on the hearth, until the whole roll was consumed in the fire that was on the hearth.

24And the king and his servants that heard all these words sought not [the Lord], and rent not their garments.

25But Elnathan and Godolias suggested to the king that he should not burn the roll.

26And the king commanded Jeremeel the king’s son, and Saraeas the son of Esriel, to take Baruch and Jeremias: but they were hidden.

27Then the word of the Lord came to Jeremias, after the king had burnt the roll, [even] all the words which Baruch wrote from the mouth of Jeremias, saying,

28Again take thou another roll, and write all the words that were on the roll, which king Joakim has burnt.

29And thou shalt say, Thus saith the Lord; Thou hast burnt this roll, saying, Why hast thou written therein, saying, The king of Babylon shall certainly come in, and destroy this land, and man and cattle shall fail from off it?

30Therefore thus saith the Lord concerning Joakim king of Juda; He shall not have [a man] to sit on the throne of David: and his carcass shall be cast forth in the heat by day, and in the frost by night.

31And I will visit him, and his family, and his servants: and I will bring upon him, and upon the inhabitants of Jerusalem, and upon the land of Juda, all the evils which I spoke of to them; and they hearkened not.

32And Baruch took another roll, and wrote upon it from the mouth of Jeremias all the words of the book which Joakim had burnt: and there were yet more words added to it like the former.

Açıklamalar

  1. Ayet 5

    Grekçe metindeki phylássomai ifadesi, Yeremya'nın tapınağa girmesinin sadece fiziksel bir engelle değil, dinsel veya siyasi bir gözetim/yasaklama altında olduğunu gösteren Helenistik dönem hukuki terimleriyle paralellik taşır.

  2. Ayet 9

    Masoretik metinde olayın Yehoyakim'in beşinci yılında gerçekleştiği belirtilirken, Septuaginta (LXX) metni bunu sekizinci yıl olarak tarihlendirerek kronolojik bir farklılık sunar.

  3. Ayet 23

    Grekçe metindeki selídas terimi, antik dönem papirüs ve parşömen tomar yazımındaki dikey yazı sütunlarını ifade eden teknik bir kütüphanecilik terimidir.

  4. Ayet 25

    Masoretik metindeki Delayahu ismi Septuaginta'da Gotholías olarak aktarılmıştır; bu durum İskenderiye Yahudi cemaatinin telaffuz ve isim aktarım geleneklerini yansıtır.